სტუდ-ეტიკი

„ეი­ფე­ლის ბრწყინ­ვა­ლე­ბის“ სტი­პენ­დი­ის ლა­უ­რე­ა­ტი თსუ-დან

2018 წლის „ეი­ფე­ლის ბრწყინ­ვა­ლე­ბის“ სტი­პენ­დი­ის ლა­უ­რე­ა­ტი თსუ-ის სტუ­დენ­ტი გვან­ცა გაგ­ნი­ძე გახ­და. გვან­ცა სწავ­ლას მა­გის­ტ­რა­ტუ­რის სა­ფე­ხურ­ზე სტრას­ბურ­გის უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში სა­მარ­თ­ლის მი­მარ­თუ­ლე­ბით გა­ნაგ­რ­ძობს.
„ეი­ფე­ლის ბრწყინ­ვა­ლე­ბა“ არის საფ­რან­გე­თის ევ­რო­პი­სა და სა­გა­რეო საქ­მე­თა სა­მი­ნის­ტ­როს და­წე­სე­ბუ­ლი სტი­პენ­დია, რო­მე­ლიც საფ­რან­გე­თის უმაღ­ლეს სას­წავ­ლებ­ლებს სა­შუ­ა­ლე­ბას აძ­ლევს მო­ი­ზი­დონ სა­უ­კე­თე­სო უც­ხო­ე­ლი სტუ­დენ­ტე­ბი სა­მა­გის­ტ­რო და სა­დოქ­ტო­რო სა­ფე­ხურ­ზე სწავ­ლის გა­საგ­რ­ძე­ლებ­ლად. 
„სწავ­ლას ახა­ლი სას­წავ­ლო წლი­დან სტრას­ბურ­გის უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში, სა­მარ­თ­ლის ფა­კულ­ტეტ­ზე, კერ­ძოდ, სა­ერ­თა­შო­რი­სო და ევ­რო­პუ­ლი სა­მარ­თ­ლი­სა და ადა­მი­ა­ნის უფ­ლე­ბე­ბის სა­მა­გის­ტ­რო პროგ­რა­მა­ზე გან­ვაგ­რ­ძობ. გა­ნათ­ლე­ბის ხა­რის­ხი­სა და, ზო­გა­დად, ამ სფე­რო­სად­მი საფ­რან­გეთ­ში არ­სე­ბუ­ლი მიდ­გო­მე­ბის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბით, იმე­დი მაქვს, მაქ­სი­მა­ლურ ცოდ­ნა­სა და გა­მოც­დი­ლე­ბას მი­ვი­ღებ“, – ამ­ბობს გვან­ცა.

ვრცლად

ახალი „სტუდენტების გაერთიანება“ და ახალი ინიციატივები

მიმდინარე წლის ზაფხულში ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის სტუდენტთა ჯგუფმა – „სტუდენტების გაერთიანებამ“ – ვებ-გვერდი www.tsuholic.ge შექმნა. მათი მთავარი მიზანი სასწავლო პროცესში საჭირო ინფორმაციების ოპერატიულად მოძიებისა და უფროსი კურსელებისგან გამოცდილების გაზიარების გზით სტუდენტური ცხოვრების გამარტივება თუ გაუმჯობესება გახლდათ. შედეგად შეიქმნა გზამკვლევი სტუდენტებისთვის და, ასევე, ერთგვარი ონლაინ-პლატფორმა სტუდენტებსა და ლექტორებს შორის კომუნიკაციის გასაღრმავებლად. ვებ-გვერდზე www.tsuholic.ge სტუდენტებმა განათავსეს ინფორმაცია სასწავლო ცხრილების, ადმინისტრაციული და აკადემიური რეგისტრაციის, შიდა მობილობის, სტუდენტური თვითმმართველობის, გამოცდის შედეგების გასაჩივრების, სტუდენტური სამედიცინო დაზღვევის, გაცვლითი პროგრამების და ა.შ. შესახებ. ვებ-გვერდს ნელ-ნელა ემატება ინფორმაცია თსუ-ში კულტურული ცხოვრების, საგამომცემლო საქმიანობისა თუ სხვა საინტერესო სიახლეების თაობაზე. ონლაინ-პორტალი ასევე აერთიანებს ბლოგს და facebook-გვერდს, სადაც სტუდენტებს შეუძლიათ სხვადასხვა საინტერესო თემატიკაზე სტატიების მომზადება-გამოქვეყნება, ერთმანეთთან დაკავშირება, საკუთარი შემოქმედების სხვა სტუდენტებისთვის გაზიარება.
„სტუდენტების გაერთიანება“ ახლა უკვე თსუ-ის მასშტაბით ყველა ფაკულტეტზე მუშაობს, ამ ეტაპზე თითოეული ფაკულტეტიდან ერთი წარმომადგენელი მაინც გვყავს. www.tsuholic.ge-ზე განთავსებული ინფორმაცია თსუ-ის ვებ-გვერდიდან ავიღეთ. მართალია, იქ ყველაფერია მოცემული, მაგრამ სტუდენტები ამბობდნენ, რომ თსუ-ის მთავარ გვერდზე ინფორმაცია არაორგანიზებულად არის განთავსებული და სასურველი ინფორმაციის მოპოვება უჭირთ. ჩვენი პროექტის განხორციელების მიზანია, რომ სტუდენტური ცხოვრების გაუმჯობესებაში გარკვეული წვლილი შევიტანოთ. სხვათა შორის ინტერესი ნელ-ნელა იზრდება: ბლოგზე ახალი სტატიის ან რაიმე ახალი ინფორმაციის დამატების შემთხვევაში, ონლაინვიზიტორთა რაოდენობა მაშინვე მატულობს. ბევრი ახალი იდეა გვაქვს: მაგალითად, გვინდა მსოფლიოში ცნობილი ადამიანების საჯარო ლექციები ვთარგმნოთ და ვებ-გვერდზე გამოვაქვეყნოთ. მუდმივად ვეკითხებით აზრს სხვა სტუდენტებსაც, რას შეცვლიდნენ, რას დაამატებდნენ და ა.შ. საბოლოო ჯამში, ვცდილობთ, რომ ჩვენი პროექტი უფრო საინტერესო და ორიგინალური გავხადოთ“, – გვითხრა ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის სტუდენტმა, „სტუდენტების გაერთიანების“ ერთ-ერთმა დამფუძნებელმა ტარიელ ლომაიამ, რომელმაც ვებ-გვერდის www.tsuholic.ge ტექნიკური მხარის უზრუნველყოფაზეც არის პასუხისმგებელი. 
www.tsuholic.ge-ზე ასევე განთავსებულია ონლაინ-ბიბლიოთეკა და წიგნების გაყიდვის განყოფილება. იმ შემთხვევაში, თუ რომელიმე სტუდენტს უფროსკურსელებისგან სახელმძღვანელოების შეძენა სურს, ამის შესახებ ინფორმაციას ვებ-გვერდზე ნახავს.
გაერთიანებაში ყველა წევრი თანაბარი უფლებით სარგებლობს. გაწევრიანების მსურველებს შეუძლიათ წევრ სტუდენტებს ფეისბუქის გვერდზე დაუკავშირდნენ.
ამ დროისთვის „სტუდენტურ გაერთიანებაში“ 30 სტუდენტია გაწევრიანებული.

ვრცლად

ერთი პიანინო, 44 სკამი და პრიზები

ერთი პიანინო, 44 სკამი და კონკურსებში მიღებული პრიზები „თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტური გუნდის“ მცირე საკუთრებაა. დიდი ხანი არ არის, რაც ამ გუნდმა პირველი კორპუსის სხვენში დაიდო ბინა და იმ დღიდან „დედა უნივერსიტეტს“ არ აკლია არც ქართული და არც უცხოური მუსიკა. ქართული ჰანგები მუდამ მიმზიდველად ჟღერს და იზიდავს ყველა იმ ადამიანს, ვისაც სიმღერა უყვარს. დატვირთული და დამღლელი დღის მიუხედავად, სტუდენტისთვის პრობლემას არ წარმოადგენს უნივერსიტეტის ბოლო სართულზე ასვლა. სხვენისკენ მიმავალი დაუსრულებელი ხვეული კიბეები თითქმის არასდროს აბნევს ადამიანს, იგი მუსიკას მიყვება... პატარა უფანჯრო ოთახი თეთრი კედლებით და შავი პიანინოთი სულაც არ ტოვებს სიცივის და სიცარიელის განცდას, პირიქით, შთაბეჭდილება გექმნება, რომ სახლთან მიახლოებულ ადგილას იმყოფები. ღიმილიანი სახეები, სიცილი და გემოვნებიანი მუსიკა დადებით აურას ქმნის. ამ ყველაფრის მთავარი მიზეზი გუნდის ხელმძღვანელი ლაშა მიროტაძეა. ახალგაზრდა მუსიკოსი, რომელიც ენერგიულად ემსახურება მუსიკალური სფეროს პოპულარიზაციას. იგი ჯერ კიდევ კონსერვატორიაში საგუნდო სადირიჟორო განყოფილებაზე სწავლობდა, როდესაც ჩამოაყალიბა „თსუ-ის გოგონათა გუნდი“. „დირიჟორი გუნდის გარეშე არ არსებობს, ანუ სანამ ჩავაბარებდი, იდეა უკვე არსებობდა, რომ მომავალში გუნდი უნდა მყოლოდა“, – ამბობს ჩვენთან საუბრისას ლაშა მიროტაძე.

გუნდის დაარსება დააჩქარა და ხელი შეუწყო 2014 წელს საქართველოს საგუნდო საზოგადოების ჩამოყალიბებამ. ამავე ორგანიზაციამ შექმნა „საქართველოს ბავშვთა და ახალგაზრდული საგუნდო კოლექტივების ეროვნული კონკურსი“, რომელშიც მთელი საქართველოს ფოლკლორული ანსამბლები და აკადემიური გუნდები იღებენ მონაწილეობას. შეიძლება ითქვას, ამ კონკურსმა განმსაზღვრელი როლი ითამაშა „თსუ-ის სტუდენტური გუნდის“ შექმნაში, რადგან ლაშას სწორედ ამ დროს გაუჩნდა კონკურსში მონაწილეობის სურვილი. 2015 წელს 14 გოგონას შემადგენლობით პირველად გამოვიდნენ დიდ სცენაზე და აღარ გაჩერებულან, დღემდე მიიწევენ წინ. ამავე წელს ოქროს მედალი აიღეს საქართველოს საგუნდო საზოგადოების გამართულ კონკურსზე, რომელიც ყოველწლიურია. 2016 წლის დეკემბერში გუნდი შერეული გახდა – დაემატნენ ვაჟები და უფრო გამრავალფეროვნდა როგორც გარემო, აგრეთვე რეპერტუარი. 2017 წელს „საქართველოს ბავშვთა და ახალგაზრდული საგუნდო კოლექტივების ეროვნულ კონკურსში“ პირველ ადგილზე გავიდნენ და ვერცხლის მედალი მოიპოვეს. ვოკალური გუნდი თსუ-ის რექტორმა და კულტურისა და სპორტის დეპარტამენტმა დიპლომით დააჯილდოვა საუნივერსიტეტო ცხოვრებაში შეტანილი წვლილისათვის. 
რაც შეეხება რეპერტუარს, ცდილობენ სხვადასხვა ჟანრის მუსიკა შეასრულონ. მღერიან როგორც ქართულ, ასევე უცხოურ საგუნდო ნაწარმოებებს, თუმცა, ძირითადად, აფრო-ამერიკულ სპირიჩუალსებს ანიჭებენ უპირატესობას. მათი რეპერტუარი მრავალფეროვანია: შეუსრულებიათ სხვადასხვა ნაწარმოები კეჭაყმაძის შემოქმედებიდან და აგრეთვე ევროპელი კლასიკოსების კომპოზიციები, კერძოდ ბრამსის „იავნანა“.
გუნდისთვის მნიშვნელოვანი ეტაპი იყო 24 სექტემბერს აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიაში უზეირ ჰაჯიბეილის სახელობის IX საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალში მონაწილეობა. ფესტივალზე აზერბაიჯანის სახელმწიფო კაპელასთან ერთად მონაწილეობდა მუსიკალური კოლექტივი თბილისიდან, რომლის შემადგენლობაშიც იყო „თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტური გუნდი“, ევგენი მიქელაძის სახელობის მუსიკალური სკოლის უფროსკლასელების გუნდი და თბილისის გოგონათა გუნდი.
კონცერტი გახსნა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კაპელამ გულბაჯ ივანოვას ხელმძღვანელობით. შემდეგ ერთმანეთს ენაცვლებოდნენ ქართული გუნდები, რომლებმაც წარმოადგინეს ქართული და უცხოური ნაწარმოებები. ხალხურ სიმღერებთან ერთად, ფილარმონიაში ჟღერდა მოცარტის, კეჭაყმაძის და სხვათა შემოქმედება. ფესტივალის დასასრულს ერთად შესრულდა რევაზ ლაღიძის „თბილისო“ და უზეირ ჰაჯიბეილის ოპერა „ქოროღლუდან“ („Кероглу“) სიმღერა „ჩანლი ბელი“. დამსწრე საზოგადოება დიდი ოვაციებით შეხვდა ქართულ მუსიკალურ გუნდებს. მთელი საღამოს განმავლობაში მსმენელისგან ისმოდა „ბრავო“ და არ წყდებოდა ოვაციები. 
უნივერსიტეტის გუნდის შემდეგი წარმატება ხელოვნების საერთაშორისო ფესტივალზე – „Fiestalonia Georgia 2017“ პირველი ადგილის მოპოვებაა. ფესტივალი თბილისის მერიის პატრონაჟითა და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთობლივი ორგანიზებით გაიმართა. მთავარი მიზანი კულტურული კავშირების გამყარება, კონკურსის მონაწილეებს შორის ურთიერთობების დამყარება და რეპერტუარის გაზიარება იყო. 
„რა თქმა უნდა, ყველა მომღერალი, დირიჟორი, მხატვარი და ზოგადად ხელოვნების სფეროს წარმომადგენელი ცდილობს, მიაღწიოს პროფესიონალიზმის რაღაც საფეხურს, რომელსაც დასასრული არ აქვს. ასეა ჩვენს შემთხვევაშიც, გვინდა დავიხვეწოთ, ვისწავლოთ და უფრო მეტი გავიგოთ. გუნდში სიმღერა არ არის მხოლოდ მუსიკალური მონაცემები და მღერა. ეს ძალიან დიდი ორგანიზმია, რომელიც ბევრი დეტალისგან და შრისგან შედგება. სასურველია, გავიზარდოთ რაოდენობრივად, რადგან, რაც უფრო დიდია გუნდი, მეტი შესაძლებლობაა რეპერტუარის არჩევის თვალსაზრისით. თუმცა კიდევ სხვა კრიტერიუმებშიც ჩანს დიდი გუნდის უპირატესობები. ჩვენი გუნდის თითოეულ წევრს ვუსურვებ წარმატებას“, – ამბობს ლაშა მიროტაძე.
„თსუ-ის სტუდენტური გუნდი“ თითქმის ყველა სფეროს, ფაკულტეტის თუ მიმართულების ახალგაზრდებს აერთიანებს. აქ მღერიან ჟურნალისტები, ბიოლოგები, ეკონომიკის და სამართლის სტუდენტები. ამ ადამიანებისთვის შემოქმედებითი განვითარების გარდა, ძალიან მნიშვნელოვანია პირადი ურთიერთობები. „თსუ-ის სტუდენტური გუნდის“ შექმნა ჩემთვის მნიშვნელოვანი მოვლენაა. გუნდის მეშვეობით ის ოცნება, რომელიც ბავშვობიდან მქონდა, ნელ-ნელა მიხდება. იყო სოლისტი, არის ძალიან სასიამოვნო, მაგრამ იყო გუნდის წევრი, ჩემთვის სხვა სამყაროში გადასვლას ნიშნავს. გუნდის წევრებს შორის ურთიერთობა, ემოციების გაზიარება, ერთი და იმავე საქმის სიყვარული და ინტერესი უკეთეს ადამიანს მხდის. რაც მთავარია, მავითარებს არა მარტო მუსიკის სფეროში, არამედ, როგორც პიროვნებას. მართალია, ძალიან რთულია გუნდის რეპეტიციები სწავლას და სამსახურს შეუთავსო, მაგრამ გუნდის გარეშე ვერც ერთ სფეროში ვერ ვიქნები პროდუქტიული“, – ამბობს გუნდის წევრი თეო თუთაშვილი.
გუნდის წევრი შეიძლება გახდეს ის ადამიანი, რომელიც სწავლობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, არ აქვს მნიშვნელობა გოგო იქნება თუ ვაჟი, მთავარია ჰქონდეს სმენა, სურვილი და მონდომება. ოფიციალური ქასთინგები არ ტარდება, მსურველის მისვლის შემთხვევაში, გუნდის ხელმძღვანელი სავარჯიშოების დახმარებით შეამოწმებს მის მუსიკალურ მონაცემებს. დაინტერესებული პირები გუნდის შესახებ ინფორმაციას უნივერსიტეტის კულტურის დეპარტამენტისგან იღებენ. მიუხედავად ამისა, საჭიროა უფრო მეტი აქტიურობა უნივერსიტეტის კორპუსებში ბანერების, პლაკატებისა და საინფორმაციო დაფების განთავსების კუთხით.
ჩვენი უნივერსიტეტის სტუდენტებმა უნდა იცოდნენ გუნდის არსებობის შესახებ. ადგილი, სადაც კულტურული ცხოვრება მაღლა დგას და ირგვლივ მუდამ მყუდრო გარემოა. დღესდღეობით თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გუნდი 40 ადამიანს ითვლის და ყოველდღე ახალ წევრს ელოდება, რომელსაც დიდი სიყვარულით დახვდება.

მარიკა გაჩეჩილაძე,
თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი

ვრცლად

რა უჯდებათ რეგიონიდან ჩამოსულ სტუდენტებს თბილისში ცხოვრება?

დედაქალაქში რეგიონიდან ჩამოსული სტუდენტების ცხოვრება საკმაოდ რთული და პრობლემებით სავსეა. უამრავი სტუდენტი ამბობს, რომ მათი ფინანსური მდგომარეობა ხშირად საშუალებას არ აძლევთ, ფეხი აუწყონ ახალი ცხოვრების ტემპს და სრულფასოვნად ინტეგრირდნენ მათთვის ახალ საზოგადოებასთან. ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხი, რაც მათ აწუხებთ, მათი ფინანსური მდგომარეობაა.

ამ სტატიის დაწერამდე ჩვენ გამოვიკითხეთ თბილისის უმაღლეს სასწავლებლებში ჩარიცხული რეგიონიდან ჩამოსული 200 სტუდენტი, რათა გაგვეგო, რა ხარჯებთან არის დაკავშირებული მათი ცხოვრება დედაქალაქში.
გამოკითხვის შედეგად გაირკვა, რომ გამოკითხვაში მონაწილე თბილისში სასწავლებლად ჩამოსული ახალგაზრდების 50% 17-19 წლის თინეიჯერია, ხოლო 37,4 % 20-22 წლის ახალგაზრდა. ჯამში გამოკითხულთა 87,4 % 17-22 წლის ასაკობრივ ჯგუფს ეკუთვნის. 23-27 წლის სტუდენტების რაოდენობამ 11,5 %-ს მიაღწია. ეს ნიშნავს იმას, რომ საქართველოში სტუდენტების ყველაზე მოცულობითი ასაკობრივი ჯგუფი 17-22 წლის ახალგაზრდები არიან, რომლებსაც, უმეტეს შემთხვევაში, არ გააჩნიათ სტაბილური სამსახური და, შესაბამისად, მათი შემოსავალიც არასტაბილურია (გამოკითხვას, ცხადია, რეპრეზენტატულობის პრეტენზია არ აქვს, მაგრამ მყარი სურათია ერთი ჟურნალისტური მასალის მოსამზადებლად).

სტუდენტები რეგიონებიდან

ჩვენთვის საინტერესო იყო იმის გარკვევაც, თუ საქართველოს რომელი რეგიონიდან ჩამოდის თბილისში ყველაზე მეტი სტუდენტი სასწავლებლად. შედეგებმა აჩვენა, რომ დედაქალაქში ყველაზე მეტი სტუდენტი, ანუ გამოკითხულთა 22,1%, სამეგრელოდან ჩამოდის. სხვა რეგიონებიდან ჩამოსულთა პროცენტული მაჩვენებელი კი ასეთია – 18,3% იმერეთიდან; 17,6 % კახეთიდან; 16,8% აჭარიდან; 6,9% ქვემო ქართლიდან, 5,3% შიდა ქართლიდან; გურიიდან ჩამოსულთა პროცენტული მაჩვენებელიც 5,3%-ია; სამცხე-ჯავახეთიდან 3,8%-ია ჩამოსული, ხოლო რაჭა-ლეჩხუმიდან და მცხეთა-მთიანეთიდან 1,5-1,5%.
ჩვენთვის საინტერესო იყო იმის გარკვევაც, აირჩევდნენ თუ არა რეგიონიდან ჩამოსული სტუდენტები თბილისში სწავლას, იგივე ხარისხის განათლება თავიანთ ქალაქებშიც რომ ხელმისაწვდომი იყოს. ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა სტუდენტებს ძალიან გაუჭირდათ. მათი დიდი ნაწილი ამბობს, რომ ფინანსური თვალსაზრისით საკუთარ ქალაქში დარჩენას ამჯობინებდნენ, თუმცა სამსახურის შოვნა და კარიერის დაგეგმვა დედაქალაქში უფრო მარტივია.

ბინის ხარჯები

გამოკითხვამ აჩვენა, რომ რეგიონიდან ჩამოსული სტუდენტების მთავარ პრობლემას საკუთარი თავის საცხოვრებლით უზრუნველყოფა წარმოადგენს. გამოკითხულთა უმეტესობა, ანუ 42% ამბობს, რომ ისინი იძულებულები არიან – ბინა იქირაონ; 25,2 % ამბობს, რომ მათ ბინის ქირაობა არ უწევთ, რადგან თბილისში მცხოვრები ნათესავები მათთან ცხოვრებას სთავაზობენ, ხოლო 32,8 %-მა განაცხადა, რომ მათ აქვთ თბილისში მუდმივი ან ხანგრძლივი საცხოვრებელი (იგულისხმება გირაოც).
იმ ადამიანების 45,8%, რომელიც ბინას ქირაობს თბილისში, ამბობს, რომ ბინის ქირა ყოველთვიურად 300-600 ლარის ფარგლებში უჯდებათ. 40,7% ამბობს, რომ მათი ბინა თვეში 150-300 ლარი ჯდება, ხოლო 11,9%-ის თქმით, ყოველთვიური ქირის საფასური 900 ლარსაც აღწევს. ამ ყველაფერს ემატება კომუნალურებისა და ინტერნეტის ხარჯები, რაშიც გამოკითხულთა 52,4% 100 ლარამდე ხარჯავს, 22,2% 50 ლარზე ნაკლებს, 19% – 100-დან 150 ლარამდე, ხოლო 6,3% – 150 ლარზე მეტს.
სტუდენტები ბინის ქირაობის ეტაპებზეც საუბრობენ. მათი უმრავლესობა ამბობს, რომ ბინის გამქირავებლებთან მოლაპარაკება ძალიან რთული პროცედურაა, რადგან ხშირად გამქირავებლები კლიენტებად ისეთ სტუდენტებს ეძებენ, რომლებიც სანიმუშო ყოფაქცევით გამოირჩევიან. სტუდენტი ალეკო ხოშტარია ჩვენთან საუბარში იხსენებს, რომ მას ბინის ქირაობაში დედამისი დაეხმარა, რომელიც ე.წ. „ხაზეიკას“ პირადად ესაუბრა.
„ბინის ძებნის პროცესში გამქირავებლებს დედაჩემი ელაპარაკებოდა ხოლმე. თითქმის ყველა ასე აკეთებს, რადგან უფრო მეტ ნდობას იწვევს. ბიჭმა რომ დარეკოს და უთხრას – ბინის ქირაობა მინდაო, ეგრევე უარს ეუბნებიან. ძირითადად გოგოებს ეძებენ. მათთან კომუნიკაცია საკმაოდ რთულია,“ – ამბობს ალეკო.
„ჩემს შემთხვევაში, დედაჩემმა გამქირავებელს უთხრა, ორთვიანი ვადა მიეცი და დააკვირდი, თუ არ მოგეწონება, გაუშვიო. უკვე წელიწადნახევარია ამ ბინაში ვარ და პრობლემა არ შემქმნია გამქირავებელთან,“ – აღნიშნა ალეკო ხოშტარიამ.
განსხვავებულია იმ სტუდენტების ხარჯები, რომლებიც ბინას არ ქირაობენ და ნათესავთან ცხოვრობენ ან მუდმივი საცხოვრებელი აქვთ. როგორც აღმოჩნდა, ნათესავებთან მცხოვრები სტუდენტების 35,4% თავიანთ მასპინძლებს გადასახადების გადახდაში ეხმარებიან, ხოლო 64,6%-ს ნათესავები გადასახადებს არ ახდევინებენ.
იმ 35,4%-ის 61,9% ამბობს, რომ თავიანთ ნათესავებს ყოველთვიურად 50-100 ლარით ეხმარებიან, ხოლო 23,8%-ის შემთხვევაში ეს თანხა 150-საც უკაკუნებს. 9,5%-ის თქმით, ნათესავებს 200 ლარითაც ეხმარებიან, ხოლო 4,8% ამბობს, რომ მათი დახმარების წილი მინიმალურია და ის 50 ლარს არ სცილდება.

ყოველთვიური ხარჯები

ბინის გარდა, სტუდენტებს უამრავი სხვა ხარჯიც აქვთ. მაგალითად, მათ ყოველდღიურად უწევთ საზოგადოებრივი ტრანსპორტით სარგებლობა, უნივერსიტეტში ყოფნის პერიოდში საკვების მიღება ან სახლში მიტანა და, ამასთანავე, გართობაც.
ტრანსპორტის ხარჯები, როგორც ჩანს, გამოკითხულთა 60,5%-ისთვის ყოველთვიურად 20-40 ლარს შეადგენს, 24%-ისთვის 41-60 ლარს, ხოლო 15,5%-ისთვის 60 ლარს და ზოგჯერ მეტსაც.
როგორც ჩანს, სტუდენტები ყველაზე მეტ ფულს, ბინის ქირის გამოკლებით, სწორედ კვებაში ხარჯავენ. ამ მაჩვენებელში შედის სიგარეტისა და მსგავსი წვრილმანების ხარჯებიც. გამოკითხულთა 42,6% ამბობს, რომ მათი ყოველთვიური ხარჯი კვებაში 150 ლარს არ აღემატება და ეს იმის დამსახურებაა, რომ მათ ნათესავები ეხმარებიან. 40,3% ამბობს, რომ მათი ხარჯები 300 ლარს აღწევს; 13,2%-ისთვის ხარჯები 301 ლარსა და 600 ლარს შორის მერყეობს, ხოლო 3,9%-ს 600 ლარზე მეტიც ეხარჯება.
„კვებაში ყველაზე მეტი ფული მეხარჯება. განსაკუთრებით იმის ფონზე, რომ პროდუქტები ძვირდება. ამის გარდა, უამრავი დეტალია – შამპუნი, ტუალეტის ქაღალდი, ჭიქა, თეფში და მრავალი რამ,“ – ამბობს ქუთაისიდან ჩამოსული სტუდენტი, რომელმაც საკუთარი ვინაობის გამჟღავნება არ ისურვა.
რეგიონიდან ჩამოსული სტუდენტები ყველაზე მეტად გართობაში ფულის ხარჯვას ერიდებიან. მაგალითად, გამოკითხულთა 43,1% ამბობს, რომ ისინი ყოველთვიურად 50-100 ლარზე მეტს ვერ იმეტებენ გართობისთვის; 15,4% ამბობს, რომ გართობაში 150 ლარამდე ეხარჯება, 8,5%-ს 200 ლარამდე, ხოლო 6,9%-ს 200 ლარზე მეტი. ამის პარალელურად, 26,2% ამბობს, რომ მათ გართობისთვის საერთოდ არ რჩებათ ფული.

შემოსავლის წყარო

შემოსავლის წყარო სტუდენტებისთვის ყველაზე დიდი პრობლემაა. გამოკითხვამ აჩვენა, რომ რეგიონიდან ჩამოსულ სტუდენტებს არ აქვთ სტაბილური შემოსავალი და მათი დიდი ნაწილი სწავლის პარალელურად დედაქალაქში სამსახურის შოვნას ვერ ახერხებს.
გამოკითხულთა 68,7% ამბობს, რომ მათი ერთადერთი შემოსავლის წყარო მშობლების დახმარებაა. 27,5% ამბობს, რომ მუშაობენ, მაგრამ მათი შემოსავალი არ არის საკმარისი ცხოვრების უზრუნველსაყოფად და მათ მშობლებიც ეხმარებიან. მხოლოდ 1,5% ამბობს, რომ ისინი მუშაობენ და ეს არის მათი ერთადერთი შემოსავლის წყარო, მათ მშობლები არ ეხმარებიან; 2,3%-ისთვის კი შემოსავლის სხვა წყაროები არსებობს.
საბოლოო ჯამში, ყოველთვიური ხარჯი კვების, ბინის უზრუნველყოფისა და კომუნალურების ჩათვლით, გამოკითხულთა 39,5%-ისთვის საშუალოდ 300-დან 600-ლარამდე შეადგენს; 35,7%-ისთვის 300 ლარს, 12,4%-ისთვის 600-დან 900-ლარამდე და ასევე 12,4%-ისთვის 900 ლარს და მეტს.

დიმიტრი სანაია,
თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი

ვრცლად

ჩვენი დროის „ყველაფერშიკი“

არაფერი ისეთი – ერთი სტუდენტი მინდა გაგაცნოთ, რომელსაც, შესაძლოა, უნივერსიტეტის კედლებში ხშირად ხვდებით და არ იცით, რომ ამ ადამიანში უამრავი ნიჭი იმალება. 
საყურეები, თმის სამაგრები, კედები, მაისურები – ეს იმ ნივთების მცირე ჩამონათვალია, რომელსაც 20 წლის ელენე ბოჭორიშვილი რამდენიმე წელია საკუთარი ხელით აკეთებს. არა მარტო აკეთებს, არამედ უკვე პატარა ბიზნესიც აქვს და ბავშვობის ოცნებას, გამხდარიყო დიზაინერი, ნელ-ნელა ფრთებს ასხამს.
„ბავშობიდანვე მიზიდავდა დიზაინერობა და ჩემით რაღაცების შექმნა. პირველად ექვსი წლის ასაკში ავაწყვე თოჯინა ძველი რეიტუზებით და პატარ-პატარა დეტალებით,“ – ახლა ამ ფაქტს სიცილით იხსენებს, მაგრამ დიზაინერობის საწყის ეტაპად სწორედ ამას მიიჩნევს. უფრო სერიოზულად მუშაობა კი მოზარდობის პერიოდში დაიწყო.
პირველად გადააკეთა თეთრი კედები, რომლებიც ბეწვით და რამდენიმე დეტალით გაალამაზა. იდეა კი ინტერნეტში ტანსაცმლების თვალიერებისას მოუვიდა: „სურათებს ვათვალიერებდი და ვიფიქრე, ამის გაკეთებას რა უნდა-მეთქი, ამიტომ უბრალოდ გავიარ-გამოვიარე მაღაზიებში, შევათვალიერე მასალები დალოცვილ „ლილოში“, ვიყიდე საჭირო მასალა და უბრალო კედი ტყავის ლამაზ კედად გადავაქციე“. მისმა გადაკეთებულმა ფეხსაცმელმა კი ისეთი მოწონება დაიმსახურა, რომ გაყიდა კიდეც. სწორედ მაშინ მიხვდა, რომ ამ გატაცებით შეიძლებოდა ფულის შოვნა. თუმცა სანამ აქტიურად დაიწყებდა შეკვეთების მიღებას, მანამდე თავისთვის ქმნიდა ტანსაცმელს: „ახალი სასწავლო წლის დასაწყისში, როცა ყველა ახალ ტანსაცმელს ყიდულობს, მე ჩემით გადავაკეთე ტანსაცმელი და იმით მივედი,“ – იხსენებს ელენე.
აქსესუარების კეთება კი დის დაჟინებული თხოვნით დაიწყო. იდეების მიმწოდებელიც ის იყო. სოციალურ ქსელში რამდენიმე მათგანის დადებას დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. შემდეგ უფრო დიდი სტიმული მიეცა და აქსესუარების პატარა ბიზნესიც აამუშავა: „უკვე არა მარტო გოგოებისგან, არამედ ბიჭებისგანაც ვღებულობ შეკვეთებს, რომლებსაც თავიანთი შეყვარებულებისთვის ან მეგობრებისთვის სურთ ლამაზი ნივთის ჩუქება, ეს ფაქტი კი, რა თქმა უნდა, ძალიან მახარებს“.
ელენე დიზაინერობასთან ერთად ანიმატორობასაც ახერხებს. ეს მისი საყვარელი საქმიანობაა, რომელიც არასოდეს სწყინდება და აბედნიერებს. ანიმატორად მუშაობა შემთხვევით დაიწყო, როდესაც მეგობარმა შესთავაზა ერთად მისულიყვნენ ანიმატორის ვაკანსიის გასაუბრებაზე. იქიდან მოყოლებული დღემდე არაერთი გასართობი ცენტრის ანიმატორია.
ბავშვების გარდა ელენეს აუდიტორიას ხშირად მოზრდილებიც წარმოადგენენ. „რამდენჯერმე ყოფილა შემთხვევა, რომ 30 ან 45 წლის იუბილარის პროგრამა წამიყვანია, რა თქმა უნდა, მათზე მორგებული თამაშებით და სახალისო აქტივობებით. ამ ყველაფერზე კი ჩვენ – ანიმატორები ვფიქრობთ და ვთანხმდებით. ვერ გეტყვი ბავშვებთან უფრო მსიამოვნებს დროის გატარება თუ დიდებთან, ორივეს დადებითი მხარე აქვს. ბავშვებთან მეც ბავშვი ვხდები, დიდებთან კი ის ვარ, ვინც ვარ“, – ამბობს ელენე, ვისთვისაც ანიმატორობა მხოლოდ ჯამბაზობა კი არა, დიდი პასუხისმგებლობაცაა, რადგან დიდწილად მასზეა დამოკიდებული – რამდენად კარგი იქნება იუბილარის საღამო, რამდენ ბავშვს თუ მოზარდს გაუხალისებს დღეს.
გარდა ამ საქმიანობებისა, ელენე წლებია, რაც გალობს, ყველაფერთან ერთად კი სტუდენტობასაც ახერხებს და წარმატებულად სწავლობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტზე.
არაფერი ისეთი – ერთი სტუდენტი გაგაცანით, შესაძლოა, უნივერსიტეტის კედლებში მას ხშირად შეხვედრიხართ და არ იცით, რომ ამ ადამიანში უამრავი ნიჭი იმალება. ერთ მშვენიერ დღეს კი წარმატება მის კარზეც მოაკაკუნებს.

ლანა კაპანაძე, თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი

ვრცლად

„ხუანხედალეულთა“ შთაბეჭდილებები

„ხუანხედალეულები“, – ასე უწოდებენ იუმორით თავიანთ თავს ის სტუდენტები, რომლებმაც ჩინეთის საელჩოს სტიპენდია მოიპოვეს და გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში გასულ სასწავლო წელს ჩინეთის უნივერსიტეტებში შეძლეს სწავლის გაგრძელება. აღმოსავლეთ აზიის ამ უძველესი ცივილიზაციის მქონე ქვეყნიდან ქართველი სტუდენტები მართლაც წარუშლელი შთაბეჭდილებებით დაბრუნდნენ. 
სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის IV კურსის სტუდენტები – შალვა ჩიხლაძე, თეონა გელაშვილი და თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი ოთარ ჭიღლაძე ჭეძიანის პროვინციაში, ქალაქ ხანჭოუში უნივერსიტეტის კულტურისა და ენის პროგრამაზე სწავლობდნენ. როგორც სტუდენტები იხსენებენ, ჩინეთში მათ არა მხოლოდ ჩინური ენა შეისწავლეს, უფრო ახლოს გაეცნენ ქვეყნის კულტურას და ტრადიციებს. „ჭეძიანის უნივერსიტეტში კულტურისა და ენის პროგრამაზე სწავლა ძალიან საინტერესო იყო. მიუხედავად იმისა, რომ საბაზისო ცოდნა გვქონდა, ჩინურ ენას საფუძვლიანად დავეუფლეთ. გარდა ამისა, სხვა საგნებთან ერთად, საბრძოლო ხელოვნებას, კალიგრაფიას და ჩინური კულტურის ისტორიასაც ვსწავლობდით. ძალიან პოზიტიური შთაბეჭდილებებით დავბრუნდით, რადგან ჩინეთის საელჩოს მიერ დანიშნული სტიპენდია იმის საშუალებასაც გვაძლევდა, რომ თავისუფალ დროს გვემოგზაურა ამ საოცარ ქვეყანაში, მოგვენახულებინა უძველესი ცივილიზაციის ისტორიული ძეგლები, ეროვნული პარკები და სხვა. ჩვენი მომავალი გეგმები კვლავ ჩინეთს უკავშირდება. პირადად მე, ძირითადი პროფესიიდან და ამ პროგრამიდან გამომდინარე, მინდა მეტი დრო დავუთმო აღმოსავლეთ აზიის და ჩრდილოეთ ჩინეთის საგარეო პოლიტიკის და პოლიტიკური სისტემების თუ უახლესი ისტორიის შესწავლას, ასევე, აკადემიური საქმიანობის გაგრძელებას“, – გაგვიზიარა თავისი შთაბეჭდილება შალვა ჩიხლაძემ.


ემოციებით სავსე დაბრუნდა ჩინეთიდან თეონა გელაშვილიც, რომელიც გვიყვება, რომ იქ მიღებულმა შთაბეჭდილებებმა ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა. „ჩემი არჩევანით, რომ მაინორად სწორედ ჩინური ენა ავირჩიე, კმაყოფილი ვარ. სასიამოვნოდ გამაკვირვა იქაურმა გამართულმა უმაღლესი განათლების სისტემამ. სტუდენტებს კომფორტულ გარემოში უწევთ ცხოვრება და უმოკლეს დროში ყველანაირ მომსახურებას იღებენ: ერთ სივრცეშია განთავსებული თეატრი, სპორტული დარბაზები, ბიბლიოთეკა, საავადმყოფო და სხვა. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო პედაგოგების დამოკიდებულება სტუდენტების მიმართ, რომლებიც ყოველთვის მზად იყვნენ, რომ ჩვენთვის ყველა კითხვაზე გაეცათ პასუხი და სწავლაში დაგვხმარებოდნენ. მინდა, ასევე, მადლიერებით მოვიხსენიოთ ჩვენი პროგრამის ხელმძღვანელი ნანა გელაშვილი. სწორედ მისი დამსახურებაა, რომ ამ მიმართულებაზე ყოველწლიურად იხვეწება პროგრამები, მოეწყო ჩინური და იაპონური კაბინეტები, სადაც ქართველ სპეციალისტებთან ერთად ლექციებს მოწვეული უცხოელი სპეციალისტები გვიკითხავენ. თუმცა, სამწუხაროა, რომ ჯერ მხოლოდ მაინორ პროგრამა არსებობს და კრედიტებში შეზღუდულები ვართ. იმედია, მომავალში უფრო დაფასდება თსუ-ში ეს პროგრამა“, – ამბობს თეონა გელაშვილი. მას ოთარ ჭიღლაძეც ეთანხმება, რომელიც დიდი ხანია იეროგლიფების სისტემებით არის დაინტერესებული და ამიტომ თავიდანვე დიდი ინტერესით და გატაცებით დაიწყო ენის შესწავლა. მისი სამომავლო გეგმებიც ჩინეთს უკავშირდება, სადაც მაგისტრატურაში აპირებს სწავლის გაგრძელებას. 
ჩინური საელჩოს სტიპენდია მოიპოვეს, ასევე, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტებმაც: თამარ ქვლივიძემ და ნინა მანუკიანმა, რომლებმაც პეკინის ენისა და კულტურის უნივერსიტეტში შეძლეს სწავლის გაგრძელება. გარდა ამისა, თამარ ქვლივიძე პირველი სტუდენტია თსუ-დან, რომელმაც ჩინური ენის საერთაშორისო კონკურსში მიიღო მონაწილეობა და მსოფლიოს 108 ქვეყნის მონაწილეთა შორის გაიმარჯვა. იგი მეორე ადგილზე გავიდა და საზაფხულო ბანაკში წასვლის უფლება მოიპოვა. 
„ჩინური ენა თავიდან იმიტომ ავირჩიე, რომ ლინგვისტიკით ვიყავი დაინტერესებული. პეკინის უნივერსიტეტში სწავლა ჩემთვის ძალიან კარგი გამოცდილება იყო. ჩინური ენის გარდა ვსწავლობდი ჩინეთის კულტურას, გეოგრაფიას და ბიზნესს. რაც შეეხება საზაფხულო ბანაკს, იქაც ძალიან სასიამოვნო დრო გავატარე. ლექციების გარდა გვქონდა შემეცნებითი ტურები, სხვადასხვა კონკურსებშიც მივიღე მონაწილეობა. ჩემს მეგობრებს დავეთანხმები იმაში, რომ ჩინეთში ახალგაზრდებისთვის განათლებისა და განვითარებისთვის მართლაც დიდი შესაძლებლობაა. მომავალში მაგისტრატურის გაგრძელებას ამ ქვეყანაში ვგეგმავ“, – ამბობს თამარ ქვლივიძე. 
ნინა მანუკიანი პეკინის უნივერსიტეტში გატარებულ წელს ნაყოფიერად მიიჩნევს, რადგან ენის შესწავლის გარდა საფუძვლიანად გაეცნო ამ ეგზოტიკური ქვეყნის ისტორიას, კულტურასა და ტრადიციებს. „მიუხედავად იმისა, რომ უცხო ქვეყანაში მოვხვდი, სადაც არც თუ ისე მაღალ დონეზე ვიცოდი ენა, ყველაფერი გაგვიადვილდა პედაგოგების დახმარებით. ჩინელები ურთიერთობაში ძალიან მეგობრულები არიან. აღსანიშნავია, რომ იქ ინგლისურის გამოყენება მინიმუმამდეა დაყვანილი და „გაძალებენ“, რომ ისწავლო ჩინური. მომავალში ვაპირებ, ჩემი ცოდნა ჩინურ-ქართული ურთიერთობების გასამყარებლად გამოვიყენო“, – ასეთია ნინა მანუკიანის სამომავლო გეგმები. 
თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის „შორეული აღმოსავლეთის რეგიონმცოდნეობის“ მიმართულება, რომელიც 2007 წელს დაარსდა, ორ მოდულს – სინოლოგიას (ჩინური ენა, კულტურა, ჩინეთის ისტორია) და იაპონისტიკას მოიცავს. ამ ხნის განმავლობაში მიმართულებაზე საგანმანათლებლო პროგრამის ფარგლებში და ჩინეთის საელჩოს ხელშეწყობით განხორციელდა ერთადერთი გაცვლითი პროგრამა, რაც მომავალშიც გაგრძელდება.

ვრცლად

რა ინ­ფორ­მა­ცი­ას ფლო­ბენ სტუ­დენ­ტე­ბი თსუ-ზე და რას ით­ხო­ვენ

იმის გა­სარ­კ­ვე­ვად, თუ რამ­დე­ნად არი­ან სტუ­დენ­ტე­ბი ინ­ფორ­მი­რე­ბუ­ლი თბი­ლი­სის სა­ხელ­მ­წი­ფო უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში მიმ­დი­ნა­რე სი­ახ­ლე­ე­ბის შე­სა­ხებ, სტუ­დენ­ტე­ბი გა­მოვ­კით­ხეთ. არ­ჩე­ვა­ნი შე­ვა­ჩე­რეთ იმ სტუ­დენ­ტებ­ზე, რომ­ლებ­საც მა­ღა­ლი რე­ი­ტინ­გი აქვს. რო­გორც გა­ირ­კ­ვა, მათ უფ­რო მე­ტად ის სი­ახ­ლე­ე­ბი აინ­ტე­რე­სებთ, რაც პი­რა­დად ეხე­ბათ – ცვლი­ლე­ბე­ბი სას­წავ­ლო პრო­ცეს­ში და სი­ახ­ლე­ე­ბი სა­მეც­ნი­ე­რო-კვლე­ვით საქმიანობაში. სტუ­დენ­ტებ­მა, გა­მო­კით­ხ­ვი­სას, ასე­ვე, და­ა­სახ­ლეს უნი­ვერ­სი­ტე­ტის ყვე­ლა­ზე აქ­ტუ­ა­ლუ­რი პრობ­ლე­მე­ბი.

ნა­თია დურ­გ­ლიშ­ვი­ლი, იუ­რი­დი­უ­ლი ფა­კულ­ტე­ტის IV კურ­სის სტუ­დენ­ტი:
„სი­ახ­ლე­ებს, ძი­რი­თა­დად, თსუ-ის ვებ-გვერ­დის სა­შუ­ა­ლე­ბით ვეც­ნო­ბი, უფ­რო მე­ტად მა­ინ­ტე­რე­სებს სას­წავ­ლო პრო­ცეს­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცია და სა­მეც­ნი­ე­რო კონ­ფე­რენ­ცი­ე­ბის გა­მარ­თ­ვის შე­სა­ხებ სი­ახ­ლე­ე­ბი. რაც შე­ე­ხე­ბა ინ­ფ­რას­ტ­რუქ­ტუ­რულ სი­ახ­ლე­ებს, ჩე­მი კურ­სე­ლე­ბის­გან გა­ვი­გე, რომ იგეგ­მე­ბა II კორ­პუ­სის რე­ა­ბი­ლი­ტა­ცია. ჩემ­თ­ვის ყვე­ლა­ზე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი პრობ­ლე­მა II კორ­პუ­სის ინ­ფ­რას­ტ­რუ­ტუ­რა გახ­ლ­დათ, ვი­ნა­ი­დან იქ ნამ­დ­ვი­ლად სა­გან­გა­შო მდგო­მა­რე­ო­ბაა“.

თამ­თა ბე­როშ­ვი­ლი, ეკო­ნო­მი­კი­სა და ბიზ­ნე­სის ფა­კულ­ტე­ტის IV კურ­სის სტუ­დენ­ტი:
„თუ ფე­ის­ბუქ­ზე რო­მე­ლი­მე გვერ­დი „და­პოს­ტავს“ უნი­ვერ­სი­ტე­ტის შე­სა­ხებ რა­ი­მე სა­ხის სი­ახ­ლეს, ამ შემ­თ­ხ­ვე­ვა­ში ვეც­ნო­ბი ინ­ფორ­მა­ცი­ას. ხში­რად ვსარ­გებ­ლობ თსუ-ის ვებ-გვერ­დით. სი­ა­მოვ­ნე­ბით წა­ვი­კით­ხავ­დი ახალ ინ­ფორ­მა­ცი­ას, რომ ე.წ. მაღ­ლი­ვის კორ­პუ­სის რე­ა­ბი­ლი­ტა­ცი­აც იგეგ­მე­ბა, რად­გან აქ ინ­ფ­რას­ტ­რუქ­ტუ­რა ნამ­დ­ვი­ლად გა­სა­უმ­ჯო­ბე­სე­ბე­ლია, შე­ნო­ბა­ში ხში­რად გათ­ბო­ბაც არ გვაქვს“.

თი­ნა­თინ ბურ­კა­ძე, ეკო­ნო­მი­კი­სა და ბიზ­ნე­სის ფა­კულ­ტე­ტის IV კურ­სის სტუ­დენ­ტი:
„სი­ახ­ლე­ებ­თან და­კავ­ში­რე­ბით ინ­ფორ­მი­რე­ბუ­ლი ვარ, რად­გან თსუ-ის ვებ-გვერ­დ­ზე ხში­რად შევ­დი­ვარ, ფე­ის­ბუ­ქის გვერ­დი­და­ნაც ვი­ღებ ინ­ფორ­მა­ცი­ას. ძი­რი­თა­დად, მა­ინ­ტე­რე­სებს გაც­ვ­ლით პროგ­რა­მებ­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი სი­ახ­ლე­ე­ბი, ჩემს ფა­კულ­ტეტ­ზე საკ­მა­ოდ ორ­გა­ნი­ზე­ბუ­ლია ყვე­ლა­ფე­რი და ინ­ფორ­მა­ცი­აც ხელ­მი­საწ­ვ­დო­მია. ასე­ვე, ვი­ცი, რომ ახა­ლი სა­სა­დი­ლო­ე­ბი გა­იხ­ს­ნა, რაც სტუ­დენ­ტე­ბის­თ­ვის ძა­ლი­ან მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნია. ისიც ვი­ცი, რომ იწ­ყე­ბა II კორ­პუ­სის რე­მონ­ტიც“.

ელე­ნე სე­თუ­რი­ძე, ეკო­ნო­მი­კი­სა და ბიზ­ნე­სის ფა­კულ­ტე­ტის IV კურ­სის სტუ­დენ­ტი:
„სი­ახ­ლე­ებს თსუ-ის ოფი­ცი­ა­ლუ­რი ვებ-გვერ­დი­დან ან ფე­ის­ბუქ-გვერ­დი­დან ვი­ღებ, ასე­ვე „ესე­მეს“-ების სა­შუ­ა­ლე­ბი­თაც. მაქვს ინ­ფორ­მა­ცია სა­სა­დი­ლო­ე­ბის გახ­ს­ნის, II კორ­პუ­სის რე­ა­ბი­ლი­ტა­ცი­ის დაწ­ყე­ბის შე­სა­ხებ. ამის თა­ო­ბა­ზე, ძი­რი­თა­დად, სხვა­დას­ხ­ვა სტუ­დენ­ტურ ჯგუ­ფებ­ში ვკით­ხუ­ლობ.
პრობ­ლე­მე­ბი­დან ჩემ­თ­ვის ყვე­ლა­ზე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნია სას­წავ­ლო მა­სა­ლა, ჩვენ ჯერ კი­დევ 1997 წლი­სა და 2005 წლის წიგ­ნე­ბი­თა და მო­ნა­ცე­მე­ბით ვსწავ­ლობთ. არ არის თა­ნა­მედ­რო­ვე კვლე­ვებ­ზე დაყ­რ­დ­ნო­ბით შექ­მ­ნი­ლი სა­ხელ­მ­ძ­ღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი, რაც ჩვე­ნი ცოდ­ნის დო­ნეს გა­ა­უმ­ჯო­ბე­სებ­და. ჩე­მი აზ­რით, ძა­ლი­ან მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნია, რომ ეს პრობ­ლე­მა მოგ­ვარ­დეს“.

ნი­ნო ჟვა­ნია, იუ­რი­დი­უ­ლი ფა­კულ­ტე­ტის IV კურ­სის სტუ­დენ­ტი:
„ინ­ფორ­მა­ცი­ის მი­ღე­ბის მიზ­ნით ელექ­ტ­რო­ნულ რე­სურ­სებს ვი­ყე­ნებ. ვგუ­ლის­ხ­მობ რო­გორც სო­ცი­ა­ლურ ქსელს, ასე­ვე თსუ-ის ვებ-გვერდს, იუ­რი­დი­უ­ლი ფა­კულ­ტე­ტის გვერდს... ხში­რად ვეც­ნო­ბი გა­ზეთს „თბი­ლი­სის უნი­ვერ­სი­ტეტს“, რო­მე­ლიც ჩვენს ბიბ­ლი­ო­თე­კა­შია ხელ­მი­საწ­ვ­დო­მი. რაც შე­ე­ხე­ბა პრობ­ლე­მებს, ძირითადად, ინ­ფ­რას­ტ­რუქ­ტუ­რას ასა­ხე­ლე­ბენ, მაგ­რამ ეს ჩემ­თ­ვის დი­დი პრობ­ლე­მა არ არის. მირ­ჩევ­ნია უფ­რო მე­ტი ინ­ფორ­მა­ცია მოგ­ვა­წო­დონ და დაწ­ვ­რი­ლე­ბით გვაც­ნო­ბონ – თუ რა სა­ხის და­ფი­ნან­სე­ბით შე­იძ­ლე­ბა ისარ­გებ­ლონ მა­ღალ­რე­ი­ტინ­გულ­მა სტუ­დენ­ტებ­მა“.

შო­თა მა­ხა­თა­ძე, იუ­რი­დი­უ­ლი ფა­კულ­ტე­ტის IV კურ­სის სტუ­დენ­ტი:
„მეტ-ნაკ­ლე­ბად სი­ახ­ლე­ებ­ზე საქ­მის კურ­ს­ში ვარ – სას­წავ­ლო პრო­ცეს­თან და­კავ­ში­რე­ბით, ლექ­ტო­რე­ბის ცვლი­ლე­ბე­ბის შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცი­აც მაქვს. ვი­ცი, რომ ჩვენს ფა­კულ­ტეტ­ზე ბევ­რი სა­გა­ნი გა­ი­ყო და ახ­ლა ორ სე­მეს­ტ­რად ის­წავ­ლე­ბა, რა­საც მი­ვე­სალ­მე­ბი. ძი­რი­თა­დად, მხო­ლოდ იმ სი­ახ­ლე­ებს ვეც­ნო­ბი, რაც პი­რა­დად მე­ხე­ბა და სას­წავ­ლო პრო­ცესს უკავ­შირ­დე­ბა. ინ­ფორ­მა­ცია ახა­ლი სა­სა­დი­ლო­ე­ბი­სა და პრო­ფე­სო­რე­ბის შერ­ჩე­ვის ახა­ლი კრი­ტე­რი­უ­მე­ბის შე­სა­ხებ არ მქონ­და. რაც შე­ე­ხე­ბა პრობ­ლე­მებს, II კორ­პუსს სე­რი­ო­ზუ­ლი რე­მონ­ტი ესა­ჭი­რო­ე­ბა და მი­ხა­რია, რომ შე­ნო­ბის რე­ა­ბი­ლი­ტა­ცია მა­ლე და­იწ­ყე­ბა. ასე­ვე და­ვა­მა­ტებ­დი, რომ ჩვენ­თან ზო­გი­ერ­თი სა­გა­ნი სხვა­დას­ხ­ვა სა­ხე­ლით გან­მე­ო­რე­ბით ის­წავ­ლე­ბა. ვი­სურ­ვებ­დი, რომ სას­წავ­ლო პროგ­რა­მა უფ­რო მე­ტად და­იხ­ვე­წოს“.

ვრცლად

უნი­ვერ­სი­ტე­ტელ­მა ანა კუ­ჭა­ვამ ჭად­რაკ­ში ოქ­როს მე­და­ლი მო­ი­პო­ვა

სა­ქარ­თ­ვე­ლოს სპორ­ტი­სა და ახალ­გაზ­რ­დო­ბის საქ­მე­თა სა­მი­ნის­ტ­როს მხარ­და­ჭე­რით და სა­უ­ნი­ვერ­სი­ტე­ტო სპორ­ტის ფე­დე­რა­ცი­ის ორ­გა­ნი­ზე­ბით, მიმ­დი­ნა­რე წლის 15 ივ­ლისს დას­რულ­და „სა­ქარ­თ­ვე­ლოს უნი­ვერ­სი­ა­და 2017“. მას­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბას იღებ­და სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში აკ­რე­დი­ტე­ბუ­ლი თით­ქ­მის ყვე­ლა უმაღ­ლე­სი სას­წავ­ლე­ბე­ლი.
წელს უნი­ვერ­სი­ა­და­ში მედ­ლის მო­პო­ვე­ბა 19 უმაღ­ლე­სი სას­წავ­ლებ­ლის სტუ­დენ­ტ­მა შეძ­ლო. უნი­ვერ­სი­ა­და­ზე წარ­მა­ტე­ბით იას­პა­რე­ზა თსუ-ის ჰუ­მა­ნი­ტა­რულ მეც­ნი­ე­რე­ბა­თა ფა­კულ­ტე­ტის სტუ­დენ­ტ­მა ანა კუ­ჭა­ვამ, რო­მელ­მაც 7 ივ­ლისს ჭად­რაკ­ში ოქ­როს მე­და­ლი მო­ი­პო­ვა და უნი­ვერ­სი­ა­დის გა­მარ­ჯ­ვე­ბუ­ლი გახ­და.

ანა კუ­ჭა­ვა სკო­ლა­ში საკ­მა­ოდ წარ­ჩი­ნე­ბუ­ლი მოს­წავ­ლე იყო. ჭად­რა­კი­სად­მი ინ­ტე­რე­სი ბა­ბუ­ამ გა­უღ­ვი­ძა, რო­მე­ლიც ჭად­რა­კის დი­დი მოყ­ვა­რუ­ლი ყო­ფი­ლა. თა­მა­ში, რო­გორც თვი­თონ ამ­ბობს, შე­და­რე­ბით გვი­ან, 11 წლის ასაკ­ში და­იწ­ყო. თა­ნა­ტო­ლებ­თან პა­ექ­რო­ბა თა­ვი­დან ცო­ტა გა­უ­ჭირ­და, რად­გან ცოდ­ნით და გა­მოც­დი­ლე­ბით ისი­ნი აშ­კა­რად სჯობ­დ­ნენ. 
„თა­ვი­დან, ბევ­რი წა­რუ­მა­ტებ­ლო­ბა გან­ვი­ცა­დე. ბევრს ვშრო­მობ­დი, რომ წარ­მა­ტე­ბის­თ­ვის მი­მეღ­წია. ყვე­ლა­ფე­რი გა­დავ­დე ჭად­რა­კის გა­მო. ტურ­ნი­რებ­ზე უფ­რო­სი ასა­კის სპორ­ტ­ს­მე­ნებ­საც კი ვე­ჯიბ­რე­ბო­დი. პირ­ვე­ლი წარ­მა­ტე­ბა 14 წლის ასაკ­ში მო­ვი­და და, აქე­დან მო­ყო­ლე­ბუ­ლი, უკ­ვე სხვა­დას­ხ­ვა ტურ­ნი­რებ­ზე ვი­მარ­ჯ­ვებ­დი. ვარ სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ჩემ­პი­ო­ნი 20 წლამ­დე ასა­კის გო­გო­ნებ­ში, აგ­რეთ­ვე სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ასა­კობ­რი­ვი ჩემ­პი­ო­ნა­ტე­ბის მრა­ვალ­გ­ზის ჩემ­პი­ო­ნი და პრი­ზი­ო­რი. 2009 წელს გა­ვი­მარ­ჯ­ვე მსოფ­ლი­ოს სას­კო­ლო ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე სა­ბერ­ძ­ნეთ­ში. 2013 წელს მონ­ტე­ნეგ­რო­ში გა­მარ­თულ ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე ბო­ლო ტუ­რის წინ პირ­ველ ად­გილ­ზე ვი­ყა­ვი, თუმ­ცა ბო­ლო პარ­ტი­ა­ში დავ­მარ­ც­ხ­დი და სა­ბო­ლო­ოდ 5-6 ად­გი­ლე­ბი გა­ვი­ყა­ვით. ამ­ჟა­მად ფი­დეს ოს­ტა­ტი ვარ. მაქვს სა­ერ­თა­შო­რი­სო ოს­ტა­ტო­ბის ერ­თი ნორ­მა“, – აღ­ნიშ­ნავს ანა და თბი­ლი­სის სა­ხელ­მ­წი­ფო უნი­ვერ­სი­ტე­ტის სიყ­ვა­რულ­ზეც გა­ტა­ცე­ბით სა­უბ­რობს.
„სკო­ლა­ში ის­ტო­რია მიყ­ვარ­და და გა­დაწ­ყ­ვე­ტი­ლი მქონ­და ის­ტო­რი­კო­სი გავ­მ­ხ­და­რი­ყა­ვი. ერ­თი წა­მი­თაც არ ვნა­ნობ, რომ თბი­ლი­სის სა­ხელ­მ­წი­ფო უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ჩა­ვა­ბა­რე, სა­დაც მა­ღალ­პ­რო­ფე­სი­ო­ნა­ლი ლექ­ტო­რე­ბი მას­წავ­ლიდ­ნენ. მათ­გან ბევ­რი რამ ვის­წავ­ლე. სა­უ­ბა­რი არ მაქვს მხო­ლოდ ფაქ­ტო­ლო­გი­ურ ცოდ­ნა­ზე, უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში სწავ­ლი­სას ისე­თი უნარ-ჩვე­ვე­ბი ჩა­მო­მი­ყა­ლიბ­და, რომ­ლე­ბიც მა­ნამ­დე არ მქონ­და. 
წელს ბა­კა­ლავ­რი­ა­ტი და­ვამ­თავ­რე. მო­მა­ვალ­ში მა­გის­ტ­რა­ტუ­რა­ში ვა­პი­რებ სწავ­ლის გაგ­რ­ძე­ლე­ბას და, რა თქმა უნ­და, ისევ ჩვენს უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში. რთუ­ლია აქ გა­ტა­რე­ბუ­ლი წლე­ბის შემ­დეგ სხვა უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში სწავ­ლის გაგ­რ­ძე­ლე­ბა­ზე იფიქ­რო. მიყ­ვარს ეს გა­რე­მო, ლექ­ტო­რე­ბი, სტუ­დენ­ტე­ბი და დარ­წ­მუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, სხვა სტუ­დენ­ტე­ბიც ჩემ­ნა­ი­რად ფიქ­რო­ბენ“, – ამ­ბობს ანა და თა­ვის გა­ტა­ცე­ბებ­ზეც გვი­ამ­ბობს. 
„და­ინ­ტე­რე­სე­ბუ­ლი ვარ ეს­პა­ნუ­რი და ია­პო­ნუ­რი ენე­ბის შეს­წავ­ლით. უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში მო­მე­ცა სა­შუ­ა­ლე­ბა ეს ორი ენა სა­ბა­ზი­სო დო­ნე­ზე შე­მეს­წავ­ლა. იმე­დი მაქვს, სპორ­ტუ­ლი ცხოვ­რე­ბაც სა­ინ­ტე­რე­სო და წარ­მა­ტე­ბუ­ლი მექ­ნე­ბა. უნი­ვერ­სი­ა­და­ზე გა­მარ­ჯ­ვე­ბა ბევრს ნიშ­ნავს ჩემ­თ­ვის. წარ­მა­ტე­ბა მო­ვუ­ტა­ნე უნი­ვერ­სი­ტეტს, რო­მე­ლიც ძა­ლი­ან მიყ­ვარს“, – აც­ხა­დებს ანა და ბო­ლოს, მთა­ვარ მი­ზან­საც გვიმ­ხელს: „მინ­და ჭად­რაკ­ში სა­ერ­თა­შო­რი­სო ოს­ტა­ტის წო­დე­ბა მო­ვი­პო­ვო. ამ წუ­თას ჩე­მი მთა­ვა­რი მი­ზა­ნი ეს არის“.

ვრცლად

რექტორობის პირველი წელი და უნივერსიტეტი დღეს

არის თუ არა უნივერსიტეტში ავტონომია და არსებობს თუ არა უშიშროების მხრიდან ზეწოლა პერსონალზე? რა ცვლილებები განხორციელდა ბოლო დროს და კიდევ რა ცვლილებებს უნდა ველოდოთ სამომავლოდ? – ამ თემებთან დაკავშირებით თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორს გიორგი შარვაშიძეს ვესაუბრეთ.

– გასულ წელს, როდესაც თქვენ უნივერსიტეტის რექტორი გახდით, უნივერსიტეტში დიდი დაძაბულობა იყო. სტუდენტთა ჯგუფები ერთმანეთს იდეურად უპირისპირდებოდნენ. ასეთ სიტუაციაში ზოგი თვლიდა, რომ ყოფილი რექტორი თანამდებობიდან უნდა გადამდგარიყო, ზოგიც ამის წინააღმდეგი იყო. რას გვეტყვით იმ პერიოდის შესახებ, რამდენად რთულ ვითარებაში გადაიბარეთ უნივერსიტეტი?
– უნივერსიტეტმა, უდავოდ, რთული პერიოდი გამოიარა, თუმცა, ვფიქრობ, ახლა უფრო დალაგდა სიტუაცია. განათლების ხარისხი, სასწავლო სივრცე, სტუდენტური სერვისები უკეთესი უნდა იყოს, ხოლო ხელმისაწვდომობა კი – ყველა სტუდენტისთვის ერთნაირი. არ უნდა არსებობდნენ პრივილეგირებული ჯგუფები – ეს არის ის საბაზისო პრინციპები, რაზეც ყველა ვთანხმდებით, ოღონდ სხვადასხვაგვარად გამოვხატავთ ჩვენს შეხედულებებს. აქედან გამომდინარე, ვფიქრობ, რომ დაახლოვდა პოზიციები და რადიკალიზაციის მუხტი მოიხსნა, ამ ეტაპზე, ყოველ შემთხვევაში. ეს არის ძალიან კარგი და მგონია, რომ ჯანსაღი პროცესია. პირველი, რაც გაკეთდა, არის ის, რომ კითხვები – ვინ, როგორ, ვის აფინანსებს თუ არ აფინანსებს – მოიხსნა! შეიქმნა კომისია. გასაგები გახდა, თუ რა პრინციპით ნაწილდება თანხა და ეს ყველაფერი ასახულია ბიუჯეტში. ამას ჰქვია ანგარიშვალდებულება და გამჭვირვალობა საზოგადოების წინაშე. გამჭვირვალე მექანიზმების არარსებობა ყოველთვის იწვევს კითხვის ნიშნებს, ყოველთვის დაისმის შეკითხვები და ყოველთვის შეიძლება ამ შეკითხვებზე აიგოს რაღაც წარმოდგენა ან სწორი, ან არასწორი.
– სტუდენტთა ნაწილი თქვენს რექტორად დანიშვნას არც ისე დადებითად შეხვდა. მათი ნაწილი, ისევე როგორც მაშინ, ახლაც საუბრობს იმაზე, რომ თქვენ სახელისუფლო კანდიდატურა ხართ... 
– მე ვმუშაობდი ხელისუფლებაშიც, არასამთავრობო სექტორშიც, უნივერსიტეტშიც, სკოლაშიც და მთელი ცხოვრება ვარ დაკავშირებული განათლებასთან. მინდა, არ მინდა – ეს ჩემი ბიოგრაფიის ნაწილია. გამომადგება ის, რომ ძალიან ბევრ ადამიანს ვიცნობ სამთავრობო თუ არასამთავრობო სექტორებში? ვფიქრობ, გამომადგება. ვფიქრობ, ჩემი სახელისუფლო კანდიდატად წარმოჩენა ცალმხრივი პოზიციაა. ვისურვებდი, რომ ნებისმიერი უნივერსიტეტის რექტორი იყოს ადამიანი, რომელსაც აქვს დიდი გავლენები, ჰყავს დიდი სანაცნობო წრე, რაც ნებისმიერ ქვეყანაში ითვლება რექტორის დადებით თვისებად. ჩვენში რატომ ითარგმნება ეს უარყოფითად, არ ვიცი. სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორს უნდა ჰქონდეს ნორმალური ურთიერთობა სახელმწიფო სტრუქტურებთან, რაც არ ნიშნავს, რომ 100%-ით იყოს თანხვედრა მოვლენების შეფასების დროს. მჯერა, რომ უნივერსიტეტი ახლა გაცილებით ავტონომიურია, ვიდრე იყო მანამდე. უნივერსიტეტის დამოუკიდებლობაში არავინ ერევა!
– ყოფილი რექტორი ვლადიმერ პაპავა კვლავ საუბრობს უშიშროების გავლენაზე, იმაზე, რომ უნივერსიტეტში ყოველთვის არსებობდნენ და იარსებებენ მართული ჯგუფები, რომელთაც ვიღაც საკუთარი ინტერესებისთვის იყენებს. არსებობდა და არსებობს თუ არა დღეს უშიშროების მხრიდან ზეწოლა უნივერსიტეტის პერსონალზე? 
– ამ ზეწოლას მე ვერ განვიცდი, არ განვიცდი და არც გამიგია. არა მხოლოდ არ გამიგია, მცდელობაც არ ყოფილა არანაირი ზეწოლისა. რაც შეეხება წინა პერიოდს, იყო თუ არა, რა თქმა უნდა, იყო. ეს იყო, ასე ვთქვათ, ე.წ. ოდეერების ინსტიტუტი, რომელიც არსებობდა. ყველამ კარგად ვიცით, როდის და რატომ ჩამოყალიბდა. ეს იყო ძალიან ცუდი ფორმა. რაც შეეხება დღევანდელ ხელისუფლებას, კიდევ ერთხელ ვამბობ, თუ ვინმემ იცის, სად არის ეს ავადხსენებული „ოდეერი“, იქნებ გვითხრას. რაც შეეხება მათი არსებობა/არარსებობის თემას, ხელისუფლების პოზიცია ასეთია – სახელმწიფო უმაღლეს სასწავლებლებში დღეს არ არსებობს „ოდეერის“ ინსტიტუტი. ეს კანონი მიღებულია შარშან აგვისტოში და დღესაც მოქმედებს. ამის შემდეგ ის გვარები და სახელები, რომლებიც სახელდებოდა, გვაჩვენონ – სად არიან. ასე ზოგადად ლაპარაკი არ შეიძლება. ყველა შევთანხმდეთ ამაზე, რომ ეს ცუდი იყო. ამიტომ პრაქტიკა, რომელიც იყო მახინჯი და არასწორი, შეიცვალა.
უნივერსიტეტის ავტონომიის დონე დღეს უფრო მაღალია, ვიდრე ადრე იყო, მით უმეტეს, რომ ძალიან დიდი ცვლილებები შევიდა კანონში. შეიცვალა მმართველობითი ორგანოებიც. მაგალითად, აკადემიური საბჭო იყო ძალიან კამერული და პატარა, დღეს არის გაცილებით უფრო დიდი და წარმომადგენლობითი. აქ უკვე შედიან კვლევითი დაწესებულებების წარმომადგენლები, მეცნიერები. დაახლოებით 3-ჯერ გაიზარდა ოდენობა იმ ადამიანებისა, რომლებიც წარმოადგენენ აკადემიურ საბჭოს. ასევე გაიზარდა წარმომადგენლობითი საბჭოც. ძალიან ბევრს აქვს საშუალება, მონაწილეობა მიიღოს უნივერსიტეტის მმართველობაში, თუ აქვს ამის სურვილი და ეს არის მნიშვნელოვანი. სხვა მექანიზმები არც ერთ ქვეყანაში არ არსებობს და მივიღეთ ტრანსპარანტული, გამჭვირვალე მმართველობა. მაგალითად, სტრატეგიული განვითარების გეგმა, რომელიც დაამტკიცა უნივერსიტეტმა, მივიღეთ ღია წესით – ყველას შეეძლო საკუთარი აზრის გამოთქმა. ეს იყო კოლექტიურად შექმნილი დოკუმენტი. შეთქმულების თეორიები ბევრს უყვარს, მე ამ ჟანრის მოყვარული არ გახლავართ. მგონია, რომ ღიაობა ყველაფერში არის უკეთესი. ამდენად, კითხვის ნიშნები მოიხსნება, რადგან პრინციპები იცვლება. დემოკრატია ნიშნავს დემოკრატიულ მმართველობას. ძალიან გვინდა, რომ ჩვენ მივცეთ მაგალითი სხვებსაც, თუ როგორი შეიძლება იყოს თანამედროვე უნივერსიტეტი, სადაც ღია და დემოკრატიული მართვაა!
– გადავიდეთ თსუ-ს სტრატეგიული განვითარების გეგმაზე. მნიშვნელოვანი ცვლილებები განხორციელდა მეცნიერული პროექტების მიმართულებით, შეიცვალა მათი დაფინანსების წესიც: მსგავსი პროექტების დასაფინანსებლად ბიუჯეტიდან 600 000 ლარი გამოიყო, თუმცა პროფესორებისთვის დაწესებული მინიმალური სამეცნიერო სტანდარტის ამოქმედება 4 წლით გადავადდა. რატომ შეიქმნა იმის აუცილებლობა, რომ მისი ამოქმედება 2021 წლამდე გადაწეულიყო?
– ეს არის კოლეგიალური გადაწყვეტილება, რომელიც მიიღო ერთად აკადემიურმა და წარმომადგენლობითმა საბჭოებმა. გადავადება არ ნიშნავს, რომ ცუდი რამე გავაკეთეთ. აქ საუბარია ესტონურ მოდელზე. მოვა დრო და, ესტონელების მსგავსად, ჩვენც ყველა პროფესორს დავუწესებთ მაღალ თამასას. თუმცა ეს არ ეხება იმას, ვინც ახლა შემოდის სისტემაში. დღეს ახალი ვაკანსია რომ ცხადდება, მას უკვე მაღალი თამასა აქვს გადასალახი. მას კი, ვინც უკვე სისტემაშია, ექნება ახალი მოთხოვნები, ოღონდ ეცოდინება, რომ აქვს დრო, რათა ეს მოთხოვნები დააკმაყოფილოს. უნივერსიტეტი არ არის სადამსჯელო ორგანო.
– გამოდის, რომ მხოლოდ მათთვის გადაიწია დრომ?
– არა, არავითარი დრო არ გადაწეულა. მათ მიეცათ საშუალება, რომ თუ უნდათ, ამ თამასას წელსვე განაახლებენ, თუ არა და, აქვთ დრო, რომ პუბლიკაციები გამოაქვეყნონ საერთაშორისო ჟურნალში და ა.შ.. აკადემიურ პერსონალს დახმარება სჭირდება, მარტო დადგენილებით ასეთი საკითხები არ წყდება. ერთმანეთის დახმარება უნდა ვისწავლოთ ყველამ. უნდა ვიზრუნოთ იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ჩვენი სამეცნიერო პროდუქცია უფრო ხილვადი გახდეს, როგორ შეიძლება დავაინტერესოთ საერთაშორისო გამომცემლობები. გარემო კონკურენტულია და ჩვენ ვაძლევთ შანსს ჩვენს პროფესურას, რომ ღირსეული კონკურენციის გაწევა შეეძლოთ.
– რას გულისხმობს ერთი ფანჯრის პრინციპი, რომლის ნაწილიც არის სულ ცოტა ხნის წინ ვებ-გვერდზე განხორციელებული ცვლილება? (ვგულისხმობ გრაფას, რომელიც სპეციალურად სტუდენტებისთვისაა განკუთვნილი).
– ერთი ფანჯრის ნაწილია ესეც და ისიც, რომ უნივერსიტეტის ადმინისტრაცია პირველი იანვრიდან გადავიდა საქმის ელექტრონულ წარმოებაზე. მესამე და მთავარი არის სტუდენტური ბაზების მოწესრიგება, რასაც დრო სჭირდება და ახლა ამით ვართ დაკავებულები.
– ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ცვლილება, რომელიც ხორციელდება, ეს არის მოძრაობა „არა ბარბარიზმებს!“, ამასთან დაკავშირებით რას გვეტყვით?
– ცუდია, რომ ბარბარიზმები შემოვიდა ქართულ ენაში, იმ შემთხვევაში, როდესაც ამის არანაირი საჭიროება არ გვაქვს. ამიტომ გამოვიდა ბარბარიზმების ლექსიკონი, რომლის ელ.ვერსიაც არსებობს. ქალბატონი თინა მარგალიტაძე არის ამ მოძრაობის ფუძემდებელი. მასში უამრავი ადამიანია ჩართული: მოსწავლეები, მეცნიერები. ქართულ ენას გაფრთხილება უნდა!
– მნიშვნელოვანი ცვლილება განხორციელდა კვების ობიექტთან მიმართებით. 2 კვების ობიექტი გაიხსნა მაღლივისა და პირველი კორპუსის მიმდებარე ტერიტორიაზე, თუმცა იგივე ობიექტები ორი წლის წინ დაიხურა, რადგან ტენდერში გამარჯვებულმა კომპანიებმა არასასურველი შემოსავლის უქონლობის გამო დატოვეს ისინი. როგორ ფიქრობთ, რამდენად გაამართლებს ისინი ახლა?
– ეს არის ის, რასაც ითხოვდნენ სტუდენტები. ადრე კვების ობიექტი უნივერსიტეტში იყო დოტაციური, ახლა გეტყვით, რომ მომგებიანია, მარტო მაღლივიდან დღიური მოგება 1000 ლარს აღემატება. დღეს ფასები არის ძალიან დემოკრატიული და, რაც მთავარია, დასაქმებულები გვყავს პროფესიული პროგრამების სტუდენტები. ასევე დაგეგმილია, ელექტრონული კომერციის დანერგვა, თსუ-ს ონლაინ მაღაზიის ამუშავება, რაც ხელს შეუწყობს უნივერსიტეტში თანამედროვე გარემოს შექმნას.
– საკმაოდ რთულია, ერთდროულად შეინარჩუნო ხარისხი და დაბალი ფასები. ამიტომაც თავის დროზე განიხილებოდა ვერსია, რომ თვითონ უნივერსიტეტს გაეკეთებინა საწარმო, რომელიც გარე ფაქტორებზე დამოკიდებული არ იქნებოდა. ვინ დგას რეალურად დღეს კვების ობიექტის უკან?
– ეს არ არის უცხო ხალხი, ეს არ არის ფირმა, რომელიც მოვიდა და მოგებას იღებს. ეს არის უნივერსიტეტი, რომელიც აკეთებს თავის საქმეს და ამაში მოგება რჩება უნივერსიტეტს.
– და ბოლოს, კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ცვლილება, რომელიც იგეგმებოდა – 320-ადგილიანი სტუდქალაქია, რომელიც ლისის ტბასთან მდებარეობს. მშენებლობა დასრულებულია, თუმცა უნდა გამოცხადდეს ტენდერი ავეჯის შეტანაზე. ამასთან დაკავშირებით რას გვეტყვით?
– დარჩენილია გარემოს მოწყობა, ტენდერი გამოცხადდება, რათა ახალი სასწავლო წლისთვის გვქონდეს ახალი კეთილმოწყობილი საერთო საცხოვრებელი.

ნინო შუბითიძე,

თსუ-ს სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი

მომზადდა სასწავლო კურსის „ახალი ამბების ჟურნალისტიკის“ ფარგლებში (პედ. დალი ოსეფაშვილი)

თსუ-ს მულტიმედია ცენტრი

ვრცლად

2018 წლიდან უფასო ფაკულტეტების პროგრამა უქმდება

საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო რექტორებთან ერთად აქტიურად განიხილავს სტუდენტთა დაფინანსების წესში შესატან ცვლილებებს. გარდა უფასო ფაკულტეტების გაუქმებისა, განიხილება სახელმწიფო სასწავლო გრანტის მიღების წესის ცვლილების საკითხიც. როგორც მინისტრმა ალექსანდრე ჯეჯელავამ გასული წლის 28 დეკემბერს თავის ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა, 4 წლიანი სასწავლო გრანტი უნდა ჩანაცვლდეს ყოველწლიური დაფინანსებით, რომელიც სტუდენტის აკადემიურ მოსწრებაზე იქნება მიბმული - „ეს იქნება მეტი მოტივაცია სტუდენტებისათვის, აიმაღლონ თავიანთი სწავლის მაჩვენებლები“. სახელმწიფო დაფინანსების ცვლილებისა და უმაღლესი განათლების სისტემაში არსებული პრობლემების შესახებ ჩვენს კითხვებს საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს უმაღლესი განათლებისა და მეცნიერების განვითარების დეპარტამენტის უფროსმა ირინე დარჩიამ უპასუხა:

– გასული წლის 28 დეკემბერს მინისტრმა გააკეთა განცხადება სტუდენტთა დაფინანსების მოდელის ცვლილებასთან დაკავშირებით. საუბარი იყო 4 წლიანი სასწავლო გრანტის გაუქმებასა და მის აკადემიურ მოსწრებაზე მიბმაზე. უფრო კონკრეტულად, რას გულისხმობს ეს ცვლილებები და რატომ დადგა დღის წესრიგში ამ საკითხის განხილვა?
– სამინისტროში მიმდინარეობს მუშაობა უმაღლესი განათლების არსებული მოდელის ცვლილების, მოდიფიკაციისა და მოდერნიზაციისათვის. საკითხის განხილვა მიმდინარეობს რექტორთა საბჭოში, რომელიც უკვე სამი წელია მუშაობს მინისტრის ხელმძღვანელობით. ჩვენ ვმსჯელობთ მათთან ერთად და არ ვწყვეტთ საკითხს ერთპიროვნულად. ფაქტია, არსებულმა მოდელმა თავი ამოწურა. იგი სტუდენტებს არ აძლევს მოტივაციას – კარგად ისწავლონ და შეინარჩუნონ დაფინანსება, სწორედ ეს გახდა ცვლილებების ინიცირების საფუძველიც. სტუდენტს უნდა ჰქონდეს მეტი მოტივაცია.
– რა პრობლემებს ხედავთ ამ მოდელში? თქვენი აზრით, გამოიწვევს თუ არა ეს მოდელი კორუფციის ზრდას, როცა ეროვნული გამოცდების ამ ფუნქციას ცაკლეული პიროვნებები შეითავსებენ?
– ეს ინიციატივა, ვფიქრობ, გახდება იმის მაპროვოცირებელი, რომ სტუდენტები ორიენტირებულნი გახდებიან არა სწავლის ხარისხის, არამედ ნიშნების გაუმჯობესებაზე. საქართველო იყო უაღრესად კორუმპირებული საგანმანათლებლო სისტემის მქონე ქვეყანა, ერთიანმა ეროვნულმა გამოცდებმა მოგვცა ის, რომ კორუფცია აღმოიფხვრა. თუმცა არსებობს ძალიან დიდი რისკი, რომ ამ ცვლილებით სტუდენტებმა ნიშნები მიიღონ არა ცოდნით, არამედ მაგალითად, თხოვნით, ახლობლების ჩართულობით ან გარკვეული ფინანსური ინტერესებით. 75-ზე მეტს აკრედიტებულ დაწესებულებაში არ არის გარანტია, რომ შეფასება იქნება ობიექტური, ამიტომ ამ მოდელს, სავარაუდოდ, არ დავამტკიცებთ. სახელმწიფოს პოლიტიკა მიმართულია იქითკენ, რომ სტუდენტის რეალურ ცოდნაზე იყოს დამყარებული შემდგომი კარიერა და არა სახელმწიფო გრანტი. თუმცა, ეს ჩემი დეპარტამენტის პოზიციაა და არა სამინისტროს ან მინისტრის.
– ანუ ცვლილება ამ სახით კანონში აღარ შევა?
– არა, ჩვენი დეპარტამენტი ამ ინიციატივას არ იზიარებს. ალტერნატივის სახით განიხილება საბაზო დაფინანსების მოდელის დანერგვა. ეს არის მსოფლიო ბანკისა და ევროკომისიის ექსპერტის რეკომენდაცია, რომელსაც ჩემი დეპარტამენტი იზიარებს, ასევე ვიზიარებთ მინისტრის ინიციატივას ე.წ. ყულაბების შემოღებასთან დაკავშირებით, რაც დამატებითი დაფინანსების მოპოვების საშუალებას მისცემს უნივერსიტეტს.
– რა ცვლილებებს უნდა ველოდოთ სტუდენტთა დაფინანსების წესში?
– 2018 წლიდან აღარ იარსებებს უფასო სპეციალობების დაფინანსების პროგრამა. მას ჩაენაცვლება უფრო თანამედროვე და განვითარებული მოდელი. სტუდენტები, რომლებიც უკვე სწავლობენ ამ ფაკულტეტებზე, რა თქმა უნდა, დაასრულებენ ბაკალავრიატს არსებული დაფინანსების მოდელის მიხედვით.
– უნივერსიტეტების ერთ-ერთ მნიშვნელოვან პრობლემას წარმოადგენს ე.წ. სტატუსშეჩერებული სტუდენტები, რომელთა რაოდენობა დაახლოებით 36 000-ია. არასამთავრობო ორგანიზაციების მონაცემებით, 10 000-მდე სტუდენტმა სტატუსი თანხის გადაუხდელობის გამო დაკარგა. მათი ერთ-ერთი მოთხოვნა იყო გრძელვადიანი დაბალპროცენტიანი სესხები ან სწავლის საფასურის გადავადება.
– ჩვენ გვაქვს გრანტის გაუმჯობესების პროგრამა, 12 სხვადასხვა კატეგორიის სოციალური მხარდაჭერის პროგრამა მოწყვლადი ჯგუფებისთვის. სახელმწიფო სხვა ვარიანტებს ჯერჯერობით არ განიხილავს, დაბალპროცენტიანი სესხები არის უნივერსიტეტის ბანკებთან მოლაპარაკების საგანი. სამწუხაროდ, ჩვენ ვერ ჩავერევით ამ საკითხში. სამინისტროს კვლევით, რომელიც ცალსახად უფრო სანდოა, მსგავს სტუდენტთა რაოდენობა 1200-დან 1400-მდე მერყეობს. არასამთავრობო სექტორს არ აქვს იმდენი მექანიზმი, რაც ჩვენს უწყებას. შესაბამისად, მათი მაჩვენებელი არაზუსტია.
– სტუდენტთათვის მნიშვნელოვან პრობლემას წარმოადგენს გაცვლითი პროგრამებისა და სტაჟირებების სიმცირე, რომელსაც სასწავლო დაწესებულებები მათ სთავაზობენ. როგორია სახელმწიფოს და უშუალოდ თქვენი დეპარტამენტის პოლიტიკა ამ საკითხთან მიმართებით?
– საქართველო ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური ქვეყანაა გაცვლითი პროგრამების მხრივ, მე-7 ადგილზე ვართ მსოფლიოს 130 ქვეყანას შორის. ეს მსოფლიო მასშტაბის მაჩვენებელია, რითაც ნამდვილად ვამაყობთ. რაც შეეხება სტაჟირებას, რასაკვირველია, ყველა პროგრამას იგი ვერ ექნება. დღესდღეობით ეს არის ხარისხის შიდა უზრუნველყოფის პრობლემა. მომხრე ვარ, რომ აკრედიტაციაში გათვალისწინებული იყოს ამ ბერკეტის გამოყენება და სტუდენტებისთვის მეტი საშუალების მიცემა.
– თქვენ რას მიიჩნევთ უმაღლესი განათლების წინაშე მდგარ მთავარ გამოწვევად და პრობლემად?
– ამ ეტაპზე გამოვყოფ სამ მთავარ პრობლემას: უპირველესი – მცირე ფინანსებია. თუმცა წელს პირველად განათლების დაფინანსება გაუტოლდა GDP-ის 2.8 პროცენტს, რაც უპრეცედენტოა დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში. მთავარია, ამ დაფინანსების გადანაწილება მოხდეს არა მხოლოდ სტუდენტების დაფინანსებისთვის, არამედ ხარისხის გასაუმჯობესებლად;
მეორე პრობლემა ხარისხის ნაკლებობაა. რა თქმა უნდა, ბოლო 12 წლის განმავლობაში აშკარაა პროგრესი. თუმცა ჯერ კიდევ დიდი გზაა გასავლელი;
მესამე კი არის ჩვენი მეცნიერების ხარისხობრივი მაჩვენებელი. დღეისთვის მხოლოდ რამდენიმე უნივერსიტეტი ქმნის საერთაშორისო მნიშვნელობის სამეცნიერო პროდუქციას და ვისურვებდი, რომ მათი რაოდენობა გაიზარდოს.

თამუნა ზარანდია,
თსუ-ს სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი

მომზადდა სასწავლო კურსის „ახალი ამბების ჟურნალისტიკის“ ფარგლებში (პედ. დალი ოსეფაშვილი)

თსუ-ს მულტიმედია ცენტრი

ვრცლად