სტუდ-ეტიკი

სტუდენტური უნიქარდით მოგებული ბინა

„ცხოვრებაში არსებობს რაღაცები, რაც ჩვენს მეხსიერებაში სამუდამოდ რჩება, რათა წლების შემდეგაც სიამოვნებით, ფრაგმენტების ამოვარდნის გარეშე გავიხსენო ის ემოცია, რომელიც მივიღე... სწორედ ასეთი დღე იყო ჩემთვის 2018 წლის 11 ნოემბერი. ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივი დღე გათენდა, თუმცა საოცრად დაგვირგვინდა! უკვე ყველამ იცით, უნიქარდის გათამაშებაში მთავარი პრიზი - ბინა მოვიგე! ასეთი დღეები და ასეთი შემთხვევები არის სასწაული და უფლის საჩუქარი. რომ არ დაგიმალოთ, ჯერ კიდევ არ მჯერა და ემოციებს თავს ვერ ვაღწევ, თუმცა, იმის მეათასედსაც ვერ გამოვხატავ, რასაც შინაგანად განვიცდი, „ცხელ-ცხელ“ რეაქციებს კი გათამაშების მსვლელობისასაც ნახავდით... მინდა, საჯაროდ გადავუხადო მადლობა უნიქარდს და მთელ მის კოლექტივს, რომელმაც დაუვიწყარი დღე მაჩუქა... ასევე, ჩემს მშობლიურ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს, რომლის სტუდენტურ უნიქარდსაც აქტიურად ვიყენებდი.
განსაკუთრებული მადლობა მინდა ვუთხრა თსუ-ის რექტორს გიორგი შარვაშიძეს, რომელიც დაჯილდოების ცერემონიალს დაესწრო, რათა ჩემთვის ეს განსაკუთრებული საჩუქარი მოელოცა. არ არსებობს საკმარისი სიტყვები, რომელიც ჩემს მადლიერებას ბოლომდე გამოხატავს. მადლობა, მადლობა, მადლობა!!!“ - ასე გამოხატა ანი კიბაბიძემ თავისი სიხარული და ემოცია, როდესაც ტელეკომპანია „იმედის“ ეთერში ტერასა ჯგუფისგან უნიქარდის გათამაშების მთავარი პრიზი - ბინა ლისზე მოიგო. 
ანი რუსთავში ბებიასთან ერთად ცხოვრობს. რუსთავის მე-2 საჯარო სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი გახდა. 
„ბავშვობაში ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის საბალეტო სასწავლებელში ვსწავლობდი, თუმცა შემდეგ რუსთავის მე-2 საჯარო სკოლა დავამთავრე. ბოლო წლებში, როდესაც უკვე ფიქრი დავიწყეთ იმაზე, თუ რა მინდოდა ცხოვრებისგან, რომელ სფეროში ვიგრძნობდი თავს კარგად, ოჯახში სხვადასხვა ვარიანტს განვიხილავდით, თუმცა ბოლო წელს უპირობოდ გადავწყვიტე თსუ-ში ჩაბარება, სპეციალობად კი სამართალი ავირჩიე. მიზნის მისაღწევად თავდაუზოგავად ვმეცადინეობდი. 2014 წელს სტუდენტი გავხდი და სრული დაფინანსებაც მოვიპოვე. ჩემთვის უნივერსიტეტში გატარებული ოთხი წელი დაუვიწყარი, ნაყოფიერი, დატვირთული, შემეცნებითი იყო. ძალიან ბევრი რამ მომცა უნივერსიტეტმა, გავხდი მეტად თავდაჯერებული და, რაც მთავარია, პროფესიულად გავიზარდე“, - ასე იხსენებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გატარებულ წლებს ანი კიბაბიძე.
ანი ამჟამად ნიუ ვიჟენ უნივერსიტეტში მაგისტრატურის პირველ კურსზე სწავლობს, კერძო და საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტზე. ამასთან, იგი დასაქმებულია სამშენებლო-საზედამხედველო კომპანიაში, რომელიც, მისივე თქმით, ძალიან საინტერესო პროექტს უწევს ზედამხედველობას, კერძოდ, საქართველოს მასშტაბით სკოლების რეაბილიტაციის პროექტს, რომელიც დაფინანსებულია ათასწლეულის გამოწვევის ფონდის მიერ. თავისი წარმატებებით ახარებს საზღვარგარეთ სამუშაოდ წასულ დედას და დას, რომელიც პიზის უნივერსიტეტის სტუდენტია.
„სიმართლე გითხრათ, დღემდე არ მჯერა, რომ ბინა მოვიგე, სასწაულივითაა... გაიღვიძებ და, უცებ, ბინა გაჩუქეს... ცხოვრება მოულოდნელობებითაა სავსე და განსაკუთრებით სასიხარულოა ასეთი სიურპრიზები. ჩემი მაშინდელი ემოციის გამოხატვა და აღწერა ძალიან რთულია, რადგან ეს იყო ნამდვილი და გულწრფელი რეაქცია. თავიდან საერთოდ არ ვიცოდი, როცა მითხრეს - საიდან მირეკავდნენ, რა პრიზი მოვიგე. ვიცოდი, რომ რაღაც მოვიგე... რატომღაც უფრო სკუტერს წარმოვიდგენდი, ვიდრე ბინას“, - ამბობს ანი.
იღბლიანი მოთამაშის გრაფიკი გადატვირთულია: „ბოლოს როდის მქონდა თავისუფალი დრო აღარც მახსოვს, სულ გადარბენაზე ვარ: სამსახური, უნივერსიტეტი... თუმცა, თუკი „სასწაული“ მოხდა, დიდი ხნის უნახავ მეგობრებს ვნახულობ, ან თეატრში მივდივარ, რადგან ძალიან მიყვარს სპექტაკლები. ასევე, წიგნების კითხვა ჩემი საყვარელი „საქმიანობაა“. შემიძლია ღამეები გავათენო“.
ანი იმასაც ამბობს, რომ არასდროს წამოსცდენია ფრაზა: „რა უიღბლო ვარ“ და სხვა მსგავსი, რადგან სჯერა, რომ ყველაფერი ბუმერანგივით ბრუნდება უკან - სიტყვაც, ქმედებაც, დამოკიდებულებაც... იქნებ ამიტომაც არის, რომ წარმატება მისი „იღბალია“.

ვრცლად

სტუდენტური თვითმმართველობის ახალი პრეზიდენტის ინიციატივები

მიმდინარე წლის 25 ნოემბერს თსუ-ში VII მოწვევის სტუდენტური თვითმმართველობა აირჩიეს. სტუდენტების წარმომადგენლობით ორგანოს, რომელიც მომდევნო 2 წლის განმავლობაში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სტუდენტური ცხოვრების ამინდს შექმნის, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის საქართველოს ისტორიის (ახალი და უახლესი პერიოდი) სპეციალობის II კურსის მაგისტრანტი შოთა კეჟერაშვილი უხელმძღვანელებს, რომელიც, ამავე დროს, თსუ-ის წარმომადგენლობითი საბჭოს წევრიც გახლავთ. სტუდენტური თვითმმართველობის ახალი პრეზიდენტი VI მოწვევის სტუდენტურ თვითმმართველობაში პრეზიდენტის მრჩეველთა საბჭოს ხელმძღვანელი იყო. 
„მეოთხე წელი იწყება, რაც სტუდენტურ თვითმმართველობაში ვარ. ამჯერად მეტი პასუხისმგებლობა მაკისრია, რაც ჩემთვის დიდი პატივიცაა“, - ამბობს შოთა კეჟერაშვილი. 
სტუდენტური თვითმმართველობის პრეზიდენტი მთავარ გამოწვევად საფაკულტეტო საბჭოებში თვითმმართველობის დელეგატების მუშაობას მიიჩნევს: „ფაკულტეტის საბჭოებში მუშაობისას ვაპირებთ, რომ ვიყოთ ძალიან აქტიურები, შევისწავლოთ მიმდინარე საკითხები, ჩავერთოთ მათ განხილვაში, დავაფიქსიროთ განსხვავებული აზრი და, საბოლოოდ, ეს პროცესი უფრო გავაჯანსაღოთ. მე და ჩემი რამდენიმე მეგობარი ვართ თსუ-ის სენატის წევრებიც. აუცილებლად ვეცდებით, რომ ეს ტრიბუნაც გამოვიყენოთ პრობლემების გადასაწყვეტად. პრობლემები კი ბევრია და აუცილებელია ქმედითი ნაბიჯების გადადგმა“. 
შოთა კეჟერაშვილი უნივერსიტეტში ერთ-ერთ აქტუალურ პრობლემად სილაბუსებისა და სასწავლო პროცესის ერთმანეთთან შეუსაბამობას ასახელებს. ასევე, აღნიშნავს, რომ მოძველებულია ცოდნის გადაცემის მეთოდიკა. მიუხედავად იმისა, რომ თსუ-ის კორპუსების ინფრასტრუქტურული მოწესრიგების პროცესი დაწყებულია, აუცილებლად მიიჩნევს ყველა საუნივერსიტეტო კორპუსში სივრცეების მოწყობას, სადაც ლექციებს შორის სტუდენტებს თავისუფალი დროის გატარება შეეძლებათ. 
VII მოწვევის სტუდენტური თვითმმართველობის წევრების მუშაობის მთავარი პრიორიტეტი ისევ განათლების, მეცნიერებისა და სტუდენტების უფლებათა დაცვის მიმართულებები იქნება. მომავალი წლისთვის ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევა საგარეო ურთიერთობების გაღრმავება-გაუმჯობესება და შედეგად ევროპის სტუდენტთა საბჭოსთან აქტიური თანამშრომლობაა. ასევე, გეგმავენ, რომ, გამოცდილების გაზიარების მიზნით, საპასუხისმგებლო მოვალეობები პირველ და მეორეკურსელ წევრებს დააკისრონ.
„პირველად, როდესაც დელეგატებმა ამირჩიეს, ვთქვი და ახლაც ვამბობ, რომ ჩვენთვის მთავარი ღირებულებაა სტუდენტი და სტუდენტის უფლებები. სტუდენტების წარმომადგენლები ვართ და როდესაც პრობლემა ექმნებათ, გამოსავალს, პირველ რიგში, ჩვენ უნდა ვპოულობდეთ. რაც შეეხება პროექტებს, განათლებისა და მეცნიერების მიმართულება პრიორიტეტულია. ახლა საუბარია ხარისხისა და სტუდენტების ჩართულობის გაზრდაზე. სამწუხაროდ, უნივერსიტეტში ნაკლები საშუალებაა, რომ პრაქტიკული გამოცდილება მივიღოთ, სწორედ ამიტომ ამ მიმართულებით მუშაობას გავაძლიერებთ. ასევე, შევთავაზებთ უფრო მეტი კვლევითი ხასიათის პროექტებს. სტუდენტური ცხოვრების გასამრავალფეროვნებლად, რა თქმა უნდა, კულტურულ და სპორტული სახის ღონისძიებებსაც განვახორციელებთ. 
საგარეო ურთიერთობების გაღრმავების გარეშე განვითარება რთული იქნება. შესაბამისად, ევროპის სტუდენტთა საბჭოსთან, აქტიური თანამშრომლობის მიზნით, უკვე ინტენსიურად ვმუშაობთ თსუ-ის ხარისხის უზრუნველყოფის სამსახურთან ერთად. მიმაჩნია, რომ თსუ უნდა იყოს საქართველოდან პირველი უნივერსიტეტი, რომელიც სტუდენტების ყველაზე დიდ წარმომადგენლობით ორგანოსთან თანამშრომლობის ინიციატორი იქნება“, - აცხადებს შოთა კეჟერაშვილი. 
შეიძლება ითქვას, რომ სტუდენტური თვითმმართველობის ახალი პრეზიდენტის მთავარი ინტერესი, მიზანი და გამოწვევა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და უნივერსიტეტში სწავლაა. სამაგისტრო ნაშრომს „საქართველოში პოლიტიკური პარტიების ჩამოყალიბების“ თემაზე ამზადებს, განსაკუთრებით აინტერესებს პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდი, რომელიც, მისი აზრით, საქართველოს უახლეს ისტორიაში ყველაზე დიდი წინ გადადგმული ნაბიჯია: „დედა ისტორიის პედაგოგია, ამიტომ ბავშვობიდან მქონდა ისტორიულ ლიტერატურაზე წვდომა და ჩემი ინტერესიც აქედან გაჩნდა. უახლესი ისტორიის მიმართულება ავირჩიე, რადგან მოიცავს პერიოდს, რომელიც ყოველთვის ძალიან მაინტერესებდა. 1918-1921 წლები საქართველოს ისტორიაში ჯერ კიდევ ბოლომდე არ არის შესწავლილი და საზოგადოებაში დიდ ინტერესს იწვევს, ამიტომ გადავწყვიტე ამ პერიოდის შესწავლა“. 
თსუ-ის სტუდენტური თვითმმართველობა საახალწლო ტრადიციას წელსაც აგრძელებს და სტუდენტებს TSU New Yaer Party-ზე იწვევს.
„საახალწლოდ ვეცდებით, უნივერსიტეტში პოზიტიური განწყობა შემოვიტანოთ. მარტიდან კი აქტიურად დავიწყებთ სტუდენტებისთვის სხვადასხვა ხასიათის, საინტერესო პროექტების შეთავაზებას. ვისურვებდი, როდესაც საუნივერსიტეტო საკითხებზე სასაუბროდ შევიკრიბებით, რაც შეიძლება ნაკლები პრობლემა გვქონდეს განსახილველი“, - ამბობს სტუდენტური თვითმმართველობის პრეზიდენტი.

ვრცლად

როგორ აპირებს სენატის ახალი წევრი პრინციპული გეგმებისთვის ბრძოლას

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახლად არჩეულ სენატში სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტთა ინტერესებს დაჩი ჩიტაია წარადგენს. დაჩი ჩიტაია პოლიტიკის მეცნიერების სპეციალობის II კურსის სტუდენტია. როგორც ამბობს, ამ სპეციალობის არჩევის გადაწყვეტილების წინაპირობა ქვეყანაში არსებული ვითარება და პოლიტიკის დარგის მიმართ მისი დიდი ინტერესი გახდა: „მივიჩნევ, რომ პოლიტიკა არ არის მხოლოდ ის შაბლონური ტერმინი, რომელსაც ყოველდღიურად ვიყენებთ. პოლიტიკა დამოუკიდებელი სამეცნიერო დარგია და რამდენიმე სოციალურ მიმართულებას აერთიანებს. მისი შესწავლა ბევრ შესაძლებლობას იძლევა - მაქსიმალურად გამოადგე როგორც ქვეყანას, ასევე უნივერსიტეტს“.
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს სკოლის პერიოდიდანვე კარგად იცნობდა, ესწრებოდა სხვადასხვა ლექციებს და, შესაბამისად, უმაღლესი სასწავლებლის შერჩევაზე დიდხანს არ უფიქრია. ახლა სტუდენტის პასუხისმგებლობის შესრულებასთან ერთად, სამოქალაქო აქტივიზმშიც არის ჩართული და თავისუფალ დროს, ძირითადად, სხვადასხვა სოციალური, საგანმანათლებლო თუ პოლიტიკური საკითხების განხილვას უთმობს.
„ახლახან შევქმენით „პლატფორმა სოციალური დიალოგისათვის“, სადაც ჩვენი ფაკულტეტის რამდენიმე სტუდენტი გავერთიანდით. ხშირად ვიკრიბებით სოციალურ კაფეებში, ქვეყანაში არსებულ მდგომარეობას ვაანალიზებთ და არსებული პრობლემების მოგვარების ჩვენეულ ხედვას ვაყალიბებთ. პლატფორმის ფარგლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მიმდინარე პროცესებზეც გვექნება საუბარი“, - აცხადებს დაჩი ჩიტაია.
როგორც თსუ-ის სენატის წევრი, შიდასაუნივერსიტეტო „ახალგაზრდა მეცნიერთა პლატფორმის“ შექმნასაც გეგმავს. ახალგაზრდა მეცნიერთა პლატფორმა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით წლიურ ანგარიშებს შეადგენს, სტუდენტურ სამეცნიერო კონფერენციებს გაუწევს ორგანიზებას, აკადემიური პერსონალის თანამონაწილეობით დისკუსიებსა და ე.წ. კითხვის წრეებს გამართავს, სადაც პროფესორები სტუდენტებთან ერთად სამეცნიერო ნაშრომებისა და სხვადასხვა ანალიტიკური ხასიათის ესეების შესახებ იმსჯელებენ.
„ვფიქრობ, სენატის წევრის სტატუსით, როგორც სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტისთვის, ასევე მთლიანად უნივერსიტეტისთვის ბევრი რამის გაკეთება შემიძლია. სენატი, უპირველესად, არის ტრიბუნა, საიდანაც გაქვს საშუალება ესაუბრო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელ პირებს და მოისმინო მათი პოზიციები. ვაპირებ, სტუდენტებისგან შემდგარი საინიციატივო ჯგუფი შევქმნა, რითაც სენატის წვერებს დავანახებ, რომ ცალკე ინდივიდი არ ვარ და სტუდენტების ინტერესებს წარმოვადგენ. შესაბამისად, ჩემ ნებისმიერ წამოწყებას საინიციატივო ჯგუფის წარმომადგენლების ხელმოწერებს დავურთავ. ამას, რა თქმა უნდა, იურიდიული ძალა არ აქვს, თუმცა ჩვენს პოზიციას უფრო თვალსაჩინოს გახდის. უამრავი სასიცოცხლო მნიშვნელობის საკითხია უნივერსიტეტში მოსაგვარებელი და გვინდა, ხელმძღვანელობას ჩვენი ხედვა შევთავაზოთ. მე „აუდიტორია 115“-ის წევრიც გახლდით და ვფიქრობ, შეცდომა იყო ამ სტუდენტური გაერთიანების აქტიურობის შეწყვეტა. მიმაჩნია, სწორედ მათი დამსახურებაა სტუდენტური პროექტების დაფინანსების საბჭოს შექმნა, რისი საშუალებითაც საუნივერსიტეტო რესურსებზე წვდომა დღეს უკვე ნებისმიერ სტუდენტს თავისუფლად შეუძლია. ვგეგმავ, რომ სტუდენტური სამეცნიერო პლატფორმა მუდმივმოქმედი გაერთიანება გახდეს და მათი წარმომადგენლები საფაკულტეტო საბჭოების სამუშაო პროცესშიც ჩაერთონ“, - გვითხრა დაჩი ჩიტაიამ.
ახლად არჩეული სენატის წევრის საახალწლო სურვილები მის სამომავლო გეგმებთან თანხვედრაშია. უნდა, რომ ქართული საზოგადოება არ იყოს პოლარიზებული და საერთო ღირებულებების - დემოკრატიული სახელმწიფოს მშენებლობის, სოციალური პრობლემების მოგვარებისა და ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის - გარშემო გაერთიანდეს. რაც შეეხება თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან დაკავშირებულ სურვილს, ამბობს, რომ „საიუბილეო თარიღმა საზოგადოებას უნდა შეახსენოს - საიდან მოდის და რა ღირებულებებზე დაყრდნობით შეიქმნა კავკასიაში პირველი უნივერსიტეტი“. შესაბამისად, სურს 2019 წელი განვითარებისა და პროგრესის წელი იყოს.

ვრცლად

საგრანტო კონკურსის ყველაზე წარმატებული დოქტორანტი

მიმდინარე წელს შოთა რუსთაველის ეროვნულმა სამეცნიერო ფონდმა უმაღლესი შეფასება თსუ-ის დოქტორანტის გიორგი ბენაშვილის სადოქტორო კვლევით პროექტს მისცა და მაქსიმალური დაფინანსება გამოუყო. გიორგი ბენაშვილმა უმაღლესი შეფასება კონკურსის ყველა მონაწილეს შორის მიიღო.
„სასიხარულოა, რომ საქართველოში შოთა რუსთაველის ეროვნულმა სამეცნიერო ფონდმა, უკვე მრავალი წელია, არაერთ დოქტორანტს დაუჭირა მხარი წარმოდგენილი კვლევის სრულფასოვნად განხორციელებაში. გამიმართლა და დღეს მათ შორის ერთ-ერთი მეც ვარ. თუმცა, ორმაგად სასიხარულო და, ალბათ, საპასუხისმგებლოც არის ის, რომ ფონდის მიერ გამოცხადებულ წლევანდელ კონკურსში, ყველა სხვა მონაწილე დოქტორანტს შორის, პირველი ადგილი დავიკავე. ეს მნიშვნელოვანი სტიმულია ჩემთვის, როგორც ახალგაზრდა მეცნიერისთვის და გამიხარდა, რომ ჩემ მიერ წარმოდგენილი კვლევის პროექტი აქტუალურად ჩათვალა სახელმწიფომ და კვლევის რეალურად განხორციელებით დაინტერესდა“, - განაცხადა გიორგი ბენაშვილმა. 
შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდის საგრანტო კონკურსის ყველაზე წარმატებული დოქტორანტი ეკონომიკის სადოქტორო პროგრამის მეორე კურსზეა და მისი სადოქტორო კვლევა საერთაშორისო ვაჭრობას, კერძოდ კი თავისუფალი ვაჭრობის რეჟიმების შესწავლას და ქვეყნის ეკონომიკაზე მათი გავლენის ანალიზს მოიცავს.
„კვლევის აქტუალობა საქართველოს გეოპოლიტიკურმა და სავაჭრო პოტენციალმა დამანახა. მოგეხსენებათ, საუკუნეების განმავლობაში ჩვენი ქვეყანა აქტიურად მოიაზრებოდა არა მხოლოდ რეგიონის, არამედ ევროპისა და აზიის დამაკავშირებელი დერეფნისა და სავაჭრო ჰაბის მნიშვნელოვან ნაწილად. ეს საკითხი დღის წესრიგში კვლავ აქტუალური მას შემდეგ გახდა, რაც გაჩნდა შესაძლებლობა - სიღრმისეული ეკონომიკური თანამშრომლობა ვაწარმოოთ როგორც ევროკავშირთან, ისე ჩინეთთან. ორივე მათგანი გეოპოლიტიკაში, საერთაშორისო ვაჭრობასა და მსოფლიო ეკონომიკაში მნიშვნელოვანი აქტორები არიან, ამიტომ ვფიქრობ, ჩვენი ქვეყნის მომავლისთვის ამ ორი მიმართულებით ვაჭრობის ურთიერთობებისა და მისი პერსპექტივების შესწავლა საკმაოდ მნიშვნელოვანია. სწორედ ამიტომ, თემის კვლევით ჯერ კიდევ მაშინ დავინტერესდი, ვიდრე დოქტორანტურაზე სწავლის გაგრძელებას გადავწყვეტდი.
ეკონომიკის მეცნიერების შესწავლის დაწყების პერიოდიდანვე უზომოდ გამიმართლა, რადგან შესაძლებლობა მომეცა მემუშავა საქართველოში ჩვენს დარგში ერთ-ერთ ყველაზე წამყვან მეცნიერთან, სახელმწიფო და საუნივერსიტეტო სფეროს გამორჩეულ ავტორიტეტთან და საინტერესო პიროვნებასთან, აკადემიკოს ავთანდილ სილაგაძესთან. ჯერ კიდევ მაგისტრატურაზე სწავლის პერიოდში ყოველთვის ვგრძნობდი მის მხარდაჭერას და თანადგომას ჩემი განვითარებისთვის აკადემიურ კომპონენტში. მისი რჩევები და რეკომენდაციები, ვფიქრობ, გადამწყვეტი იყო, აკადემიური განვითარების სხვადასხვა საფეხურზე, ჩემ მიერ მიღწეულ შედეგებში“, - ამბობს გიორგი ბენაშვილი.
თანამედროვე განათლების სისტემაში წარმატების მისაღწევად უდიდესი მნიშვნელობა აქვს აქტიურ საერთაშორისო ურთიერთობებს და მრავალმხრივი უცხოური გამოცდილების არსებობას. ამ მხრივ აქტიურობა გიორგიმ ჯერ კიდევ ბაკალავრიატის საფეხურზე სწავლის დროს დაიწყო: მონაწილეობდა საერთაშორისო კონფერენციებში, რაშიც ხელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიც უწყობდა. საერთაშორისო აქტიურობას ურჩევს თავის მეგობრებს და კოლეგებსაც: „ჩემს მეგობრებს ხშირად ვურჩევ, რომ ამ მიმართულებით მაქსიმალურად იაქტიურონ და გამოიჩინონ თავი, რადგან ვფიქრობ, ეს ყველაფერი მნიშვნელოვანია, ერთი მხრივ, იმისთვის, რომ ახალგაზრდა მეცნიერი საერთაშორისო საზოგადოებას, მსოფლიო გამოცდილებას და აკადემიურ გარემოს გაეცნოს და, მეორე მხრივ, საკუთარი აქტივობა დაანახოს უცხოელ კოლეგებსა თუ თანატოლებს. ამჯერად ესტონეთის მთავრობისგან მოპოვებული სტიპენდიის ფარგლებში ტარტუს უნივერსიტეტში ვახორციელებ კვლევით ვიზიტს, სადაც ჩემს არგენტინელ კონსულტანტთან ერთად არაერთ საინტერესო საკითხზე ვმუშაობ. პარალელურად კი ვგეგმავ აშშ-სა და ჩინეთში დავამყარო საინტერესო ურთიერთობები, რომელიც დამეხმარება კვლევის სრულყოფაში“.
გიორგი ბენაშვილმა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ბაკალავრიატის საფეხური პოლიტიკის მეცნიერებების სპეციალობით დაამთავრა და მაგისტრატურაში სწავლა საერთაშორისო ეკონომიკის მიმართულებით გააგრძელა. დოქტორანტურაში კი სამაგისტრო სწავლების დროს დაწყებული კვლევის გაღრმავების მიზნით ჩააბარა. პირველად სამსახური პირველი კურსის II სემესტრში დაიწყო. მას შემდეგ, სწავლის პარალელურად, სულ მუშაობს.
„გამოცდილება მრავალმხრივია, რამაც, ალბათ, მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი ჩემს პიროვნულ ზრდასაც. ჯერ კიდევ ბაკალავრიატზე ვსწავლობდი, როცა სამსახური თსუ-ში დავიწყე. ამ პერიოდიდან უნივერსიტეტი ჩემთვის, განათლების კერის გარდა, სამუშაო ადგილი და ბევრი ცხოვრებისეული გაკვეთილის მასწავლებელი გახდა, რამაც დღემდე არა ერთი დადებითი როლი ითამაშა ჩემს კარიერაში“, - ამბობს გიორგი ბენაშვილი. 
მაგისტრატურაში სწავლის პერიოდში გადაწყვიტა, რომ განათლების სისტემაში მუშაობის გამოცდილება სხვა ახალგაზრდებისთვისაც გაეზიარებინა და არასამთავრობო ორგანიზაცია - „ევროპული საგანმანათლებლო ცენტრი“ - ჩამოაყალიბა, რომელიც დღეს, საქართველოს მასშტაბით, არაერთ საინტერესო ღონისძიებას ახორციელებს.

ვრცლად

სტუდენტური თვითმმართველობის ორწლიანი მუშაობის ანგარიში

VI მოწვევის თსუ-ის სტუდენტურმა თვითმმართველობამ ორწლიანი მუშაობის ანგარიში წარმოადგინა. სტატისტიკური მონაცემების მიხედვით, ამ პერიოდის განმავლობაში სტუდენტებმა 506 პროექტი განახორციელეს, აქედან 2017 წელს 127 პროექტი - სამეცნიერო და საგანმანათლებლო, 58 - კულტურის, 9 - სპორტისა და 9 - ტურიზმის მიმართულებით; 2018 წელს სამეცნიერო და საგანმანათლებლო პროფილით - 161, კულტურის - 94, სპორტის - 24, ტურიზმის მიმართულებით კი 16 პროექტს გაუწიეს ორგანიზება. აღნიშნული 506 პროექტიდან 147 თსუ-ის სტუდენტური პროექტების დაფინანსების კომისიამ, 358 პროექტი კი გარე სპონსორებმა დააფინანსეს. 
„ამ ორი წლის განმავლობაში დიდი რაოდენობით განხორციელებული პროექტების გარდა, აღსანიშნავია ისიც, რომ თითოეული ღონისძიება საინტერესო და პროდუქტიული გახლდათ. სტუდენტებს ვთავაზობდით განსხვავებულ კულტურულ პროექტებს, მაგალითად, ცნობილი შემოქმედი და ხელოვანი ადამიანების საღამოებს. სამეცნიერო და საგანმანათლებლო მიმართულებას რაც შეეხება, ახალგაზრდა მეცნიერებს საკუთარი შესაძლებლობების განსახორციელებლად ფართო პლატფორმა შევთავაზეთ. ჩვენი ორგანიზებით ჩატარდა სამეცნიერო ექსპედიციები საქართველოს მასშტაბით და, ასევე, საქართველოს ისტორიულ ტერიტორიებზეც, მათ შორის, ტაო-კლარჯეთსა და საინგილოში. საგანმანათლებლო პროექტების ნაწილში სკოლის მოსწავლეებიც ჩავრთეთ, რომლებსაც ხელმძღვანელობას ჩვენი სტუდენტები უწევდნენ. წარმატებული პერიოდი გვქონდა სპორტული მიმართულებითაც. შევქმენით თსუ-ის ლიგისა და „basket თსუ“-ის ბრენდი. ბევრი ადამიანი აღნიშნავს, რომ იშვიათად უნახავს მსგავსად ორგანიზებული ტურნირი. უკვე დასრულდა თსუ-ის სტუდენტური თვითმმართველობის ვებ-გვერდზე მუშაობა, რომელიც განათლების საერთაშორისო ცენტრის გრანტის ფარგლებში გაკეთდა. ამჟამად საპილოტე რეჟიმშია, თუმცა იმდენად კომფორტული და მოსახერხებელია, რომ მის მუდმივმოქმედ რეჟიმში დატოვებას ვგეგმავთ. გაკეთდება ვებ-გვერდის ინგლისურენოვანი ვერსიაც“, - განაცხადა თსუ-ის სტუდენტური თვითმმართველობის აწ უკვე ყოფილმა პრეზიდენტმა ბახვა კვირიკაშვილმა. 
VI მოწვევის თსუ-ის სტუდენტური თვითმმართველობის მუშაობის ერთ-ერთი პრიორიტეტული მიმართულება სტუდენტთა უფლებების დაცვის დეპარტამენტი გახლდათ. სტუდენტების უფლებების დაცვის მიზნით სოციალურ ქსელში გაკეთდა სპეციალური აპლიკაციაც. ბახვა კვირიკაშვილის ინფორმაციით, მართალია დეპარტამენტმა სრული სტუდენტური სეგმენტი ვერ მოიცვა, მაგრამ დახმარებისა და პრობლემის მოგვარების თხოვნით თვითმმართველობას არა ერთმა სტუდენტმა მიმართა. სტუდენტური თვითმმართველობის წევრებისგან დაკომპლექტებული მონიტორინგის ჯგუფები, ფინალური გამოცდების პერიოდში, საგამოცდო ცენტრშიც მუშაობდნენ.
თსუ-ის სტუდენტური თვითმმართველობის ყოფილი პრეზიდენტის თქმით, მნიშვნელოვანი ნაბიჯი გადაიდგა საზღვარგარეთის უნივერსიტეტებთან კონტაქტების დამყარებისა და საერთაშორისო პროექტების ორგანიზების კუთხითაც და VII მოწვევის სტუდენტურ თვითმმართველობას ამ მხრივ აქტივობების განსახორციელებლად შესაბამისი ფუნდამენტი დახვდება. იგულისხმება ორენოვანი სერტიფიკატების მომზადება, თსუ-ის თვითმმართველობის ვებ-გვერდის ქართულ-ინგლისური ვერსიის გაკეთება და კომუნიკაცია თელავივის ერთ-ერთ კერძო უნივერსიტეტთან, რომელმაც თსუ-ის სტუდენტურ თვითმმართველობასთან თანამშრომლობის ინიციატივა უკვე გამოთქვა.
„ჩვენ გავეცანით ერთმანეთის სამუშაო გამოცდილებას და, არ დაგიმალავთ, აღმოჩნდა, რომ ჩვენგან განსხვავებით მათ, დაახლოებით, 4 მილიონამდე ლარის დაფინანსება აქვთ გამოყოფილი. შეგვიძლია ვიამაყოთ, რომ, მიუხედავად ამისა, პროექტების ხარისხსა და რაოდენობას თუ გადავხედავთ, მათგან განსხვავებით ჩვენ ბევრად წინ ვართ“, - გვითხრა ბახვა კვირიკაშვილმა. მასთან, როგორც სტუდენტური თვითმმართველობის პრეზიდენტთან, საუბარი ბოლო იყო, რადგან 16 ნოემბერს ახალი სტუდენტური თვითმმართველობის არჩევნები გაიმართა.

ვრცლად

რამდენად გაამართლა თსუ-მ პირველკურსელთა მოლოდინები

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი რომ უკვე საუკუნეა, რაც ლიდერის პოზიციას არ თმობს, ეს მხოლოდ „წარსული დიდების“ დამსახურება არ არის. მართალია, ის წელსაც, პირველი არჩევანის მიხედვით, ყველაზე მოთხოვნადი უნივერსიტეტი იყო საქართველოს უმაღლეს სასწავლებლებს შორის და მსოფლიოში ყველაზე პრესტიჟული უნივერსიტეტების სიაშიც მოხვდა, მაგრამ, ეჭვგარეშეა, რომ მთავარი ინდიკატორი და პირუთვნელი შემფასებელი მაინც სტუდენტია, რომელიც უშუალო მონაწილეა სასწავლო თუ უნივერსიტეტში მიმდინარე სხვა პროცესებისა. თუ რას გეგმავენ სამომავლოდ ის ახალგაზრდები, ვინც წელს პირველად შეაღო სასწავლებლის კარი - პირველკურსელთა შთაბეჭდილებებზე თავად სტუდენტები საუბრობენ:


თამარ ქოჩიაშვილი, თსუ-ის ტურიზმის სკოლის სტუდენტი:
- თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჩაბარებაზე ბავშვობიდან ვოცნებობდი, ვინაიდან ის არის პირველი უმაღლესი სასწავლებელი არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ კავკასიაში. ბუნებით მაქსიმალისტი ვარ, ამიტომ სხვა უნივერსიტეტის არჩევაზე არც მიფიქრია. რაც შეეხება პროფესიას - ყოველთვის მიზიდავდა ტურიზმი, უცხოელებთან ურთიერთობა და მათთვის ჩვენი დიდი ისტორიისა და კულტურის გაზიარება. ჩემი მეგობრებისაგან ვიცოდი, რომ თსუ-ში ტურიზმის საბაკალავრო პროგრამა ერთ-ერთი საუკეთესოა. ვთვლი, რომ ამ პროგრამაზე ჩაბარებით სწორი არჩევანი გავაკეთე და წარმატებით დავეუფლები ჩემთვის სასურველ პროფესიას. 
ჩემი სტუდენტური მომავლის შესახებ დიდი მოლოდინები მქონდა, მიუხედავად იმისა, რომ აბიტურიენტობის დროსაც ვიყავი ინფორმირებული ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის ტურიზმის სკოლაში სასწავლო პროცესისა და სტუდენტური ცხოვრების თაობაზე. სასიამოვნოა, რომ ჩემი მოლოდინები მართლდება. სტუდენტური თვითმმართველობის საქმიანობაში ჩართვასაც ვგეგმავ, მინდა, ჩემი წვლილი შევიტანო სტუდენტების ცხოვრების გამრავალფეროვნებაში, ასევე დავეხმარო ტურიზმის სკოლის ადმინისტრაციას ისეთი ინიციატივის რეალიზებაში, როგორიცაა სკოლის მატერიალურ-ტექნიკურ ბაზაზე ტურიზმის ბიზნეს-ცენტრის შექმნა, რომელიც ხელს შეუწყობს სტუდენტების როგორც პრაქტიკის მაღალ დონეზე ორგანიზებას, ისე დასაქმებას. 

დემურ მერკვილაძე, თსუ-ის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი:
- თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სწავლა ნებისმიერი ქართველი ახალგაზრდისთვის მიმზიდველი და პრესტიჟულია. ჩემთვისაც თსუ ყოველთვის პირველი არჩევანი იყო და საქართველოში სწავლის გაგრძელების გადაწყვეტილების შემდეგ სხვა ვარიანტზე იშვიათად თუ დავფიქრებულვარ. ეს იმითაც იყო გამოწვეული, რომ ჩემი არჩეული პროფესიის - გეოლოგიის შესასწავლად თსუ რეგიონში საუკეთესო უნივერსიტეტად მივიჩნევ. საქართველოს პირველი უმაღლესი სასწავლებელი პირველკურსელების მე-100 თაობას განსაკუთრებული მზრუნველობით შეგვხვდა. ამჟამად თსუ-ის სტუდენტური თვითმმართველობის წევრი ვარ და სურვილი მაქვს, რომ უნივერსიტეტის შემდგომ განვითარებაში ჩემი წვლილიც შევიტანო. განსაკუთრებით ეს ეხება უნივერსიტეტის XI (ე.წ. განივ) კორპუსს, სადაც სტუდენტური დროის უმეტესი ნაწილის გატარება მიწევს. 
ასევე ვგეგმავ ჩემ მიერ არჩეული მიმართულების - გეოლოგიის პოპულარიზაციას, რათა მეტი ახალგაზრდა დაინტერესდეს მეცნიერების ამ დარგის შესწავლით. თსუ სტუდენტებს ერთდროულად ერთზე მეტ მიმართულებაზე სწავლის საშუალებასაც აძლევს, ასე რომ, მოგვიანებით ამ შესაძლებლობით სარგებლობასაც ვაპირებ და არჩევანს, სავარაუდოდ, ფსიქოლოგიასა და ფილოსოფიას შორის გავაკეთებ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კიდევ ერთი უპირატესობა გაცვლითი პროგრამებისა და საერთაშორისო პარტნიორების მრავალფეროვნებაა. სასურველი შესაძლებლობის გამოჩენის შემთხვევაში, გაცვლითი პროგრამით სარგებლობას და უცხოეთში სწავლის გაგრძელებას მეც ვგეგმავ. საბოლოოდ, აუცილებელია, რომ სტუდენტი არჩეულ მიმართულებაში პროფესიონალად ჩამოყალიბდეს და უნივერსიტეტში მიღებული ცოდნითა და გამოცდილებით სახელმწიფოს სამსახურში ჩადგეს. მეც სწორედ ამისკენ მივისწრაფვი.

მაკრინე ცქიფურიშვილი, თსუ-ის ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის სტუდენტი:
- როდესაც პროფესიის არჩევა გადავწყვიტე, დიდი ხნის განმავლობაში ვფიქრობდი - თუ რომელ ფაკულტეტზე ჩამებარებინა. ფიზიკა და მათემატიკა სკოლის პერიოდიდან ყველაზე მეტად მაინტერესებდა. ხშირად მიფიქრია საკუთარ ბიზნესზე, თუმცა თავიდან, რატომღაც, გადავწყვიტე საინჟინროზე ჩაბარება, მაგრამ ერთხელ ბიზნესის ლექციებს დავესწარი და მივიღეE გადაწყვეტილება - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის ბიზნესის ადმინისტრირების მიმართულებაზე გამეგრძელებინა სწავლა. თსუ-მ სწავლის პირველივე დღიდან ჩემზე კარ-გი შთაბეჭდილება დატოვა. ამჟამად 6 საგანს ვსწავლობ და ყველა საგნის ლექტორი მომწონს. თავიანთი საქმის პროფესიონალები არიან და, რაც მთავარია, მოვალეობის მოხდის მიზნით არ ატარებენ ლექცია-სემინარებს. მაგალითად, მიკროეკონომიკის ლექტორს, ბატონ თემურ ბერიძეს წიგნის ყველა თავზე პრეზენტაცია აქვს გაკეთებული და ეტყობა, რომ ძალიან უნდა - სტუდენტებს საგანი კარგად გააგებინოს. მათემატიკა, რატომღაც, ყველაზე რთულ საგნად ითვლება და მომწონს, რომ ყოველდღე კონსულტაციებს გვიტარებენ საგნის უკეთ ათვისებისთვის. ერთადერთი, რაც არ მომწონს, ისაა, რომ საქართველოს უძველეს უნივერსიტეტს არც ისე კარგი ინფრასტრუქტურა აქვს. პირველი კორპუსის გარდა, „მაღლივი“, „განივი“ და ბიბლიოთეკა, სადაც გამოცდებს ატარებენ, მომხიბლავად ნამდვილად არ გამოიყურება.
ბაკალავრიატის წარმატებით დამ-თავრებას ვგეგმავ. მაინორად მათემატიკას ავირჩევ. ერთ დღეს კი მინდა, რომ რამე ჩემი საქმე - ბიზნესი წამოვიწყო. ამაში უნივერსიტეტში მიღებული ცოდნა დამეხმარება.

ნინი შონია, თსუ-ის ფსიქოლოგიისა და განათლების მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი:
- მართალია, ჯერ პირველკურსელი ვარ, მაგრამ უკვე შემიძლია იმის თქმა, რომ უნივერსიტეტმა ნამდვილად გაამართლა ჩემი იმედები. ფსიქოლოგიისა და განათლების მეცნიერებათა ფაკულტეტზე ყველა ლექტორი მაღალპროფესიონალია. ისინი ყველანაირად გვიწყობენ ხელს, რომ სათანადო განათლება მივიღოთ. ეს არჩევანი შემთხვევით არ გამიკეთებია და ვფიქრობ, აქ მიღებული ცოდნა საკუთარი თავის წარმოჩენასა და რეალიზებაში დამეხმარება. შეიძლება ვინმესთვის ცოტა უცნაურიც კი იყოს, მაგრამ საგნებიდან განსაკუთრებით მიყვარს ქართული ენის გრამატიკა. ჩემი აზრით, დღეს საკმაოდ მწვავედ დგას ის საკითხი, რომ ახალგაზრდები არასწორად მეტყველებენ. ქეთევან მირზიკაშვილი, რომელიც ამ საგანს მიკითხავს, ჩემი საყვარელი ლექტორია. სამომავლო გეგმებიც უნივერსიტეტს უკავშირდება, თუმცა, იმედი მაქვს, საზღვარგარეთაც მოვახერხებ სწავლის გაგრძელებას გაცვლითი პროგრამების საშუალებით.

მარიამ ალბუთაშვილი, თსუ-ის მედიცინის ფაკულტეტის სტუდენტი:
- ყოველთვის მომწონდა და მაინტერესებდა მედიცინა. თავიდანვე მოლოდინი მქონდა, რომ დამხვდებოდა მეგობრული, საინტერესო და მრავალფეროვანი გარემო, სადაც მასწავლიდნენ გამოცდილი და პროფესიონალი ლექტორები - ასეც მოხდა... უნივერსიტეტი აღჭურვილია საჭირო ინვენტარით, გარემო თბილი და მეგობრულია... სწავლას რაც შეეხება, მასწავლიან პროფესიონალი ლექტორები. 
რაც შეეხება გეგმებს, უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ ვგეგმავ საზღვარგარეთ რეზიდენტურის გავლას, რის საშუალებასაც თსუ იძლევა.
 
ანა-მარია დოთიაშილი, თსუ-ის ფსიქოლოგიისა და განათლების მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი:
- ვამაყობ, რომ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი ვარ. პირველივე სემესტრში მივხვდი, რომ სწორი არჩევანი გავაკეთე. ჯერჯერობით ძალიან მომწონს ფილოსოფია და პედაგოგიკა, ასევე ფსიქოლოგია. მომავალში რომელიმე სფეროს ავირჩევ და აქვე ჩავაბარებ მაგისტრატურასა და დოქტორანტურაშიც.

თენგიზ მაზმიშვილი, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ისტორიის მიმართულების სტუდენტი:
- ისტორია სკოლიდანვე ჩემი საყვარელი საგანი იყო, ამიტომ პროფესიის არჩევაზე დიდხანს არ მიფიქრია. შემიძლია თამამად ვთქვა, რომ ჩემი მოლოდინი გამართლდა, რადგან საუკეთესო პროფესორები მიკითხავენ ლექციებს. ჩემი სურვილია, სამეცნიერო კუთხით გავაგრძელო ჩემი საქმიანობა, თუმცა, ამას დრო გვიჩვენებს.

სალომე დარბაიძე, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი:
- არჩევანზე დიდხანს არ მიფიქრია, ბავშვობიდან განსაკუთრებულად მიყვარს ქართული ლიტერატურა, რაც ჩემი სკოლის პედაგოგის დიდი დამსახურებაა. ამ დარგის შესასწავლად ამაზე უკეთესი სასწავლებელი საქართველოში არ მეგულება. სიამოვნებით მინდა აღვნიშნო, რომ, ჯერჯერობით, ყველაფერი ისეა, როგორც წარმომედგინა.

მარიამ ხუცუნაშვილი, თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი:
- ჯერჯერობით გადაწყვეტილება არ მიმიღია - რა მიმართულებას ავირჩევ, რადგან ძიების პროცესში ვარ. მოლოდინები გამიმართლდა, ლექტორებიც ძალიან მომწონს, თუმცა სტუდენტთა მომსახურების სფერო ჯერ კიდევ დასახვეწია.

გიორგი ემინაძე, თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი:
- ვფიქრობ, რომ ცხოვრების ამ ეტაპზე ძალიან გამიმართლა, რადგან უნივერსიტეტის სასურველ ფაკულტეტზე მოვხვდი. პოლიტიკის მეცნიერებების შესწავლის სურვილიც შემთხვევითი არ არის, რადგან მომავალში მინდა პოლიტიკოსი გავხდე. ყველაფერს გავაკეთებ, რომ უნივერსიტეტის რესურსი გამოვიყენო და, პირველ რიგში, კარგი განათლება მივიღო. მაგისტრატურის გავლას საზღვარგარეთ ვგეგმავ, მაგრამ საქართველოში აუცილებლად დავბრუნდები.

ვრცლად

გზა თსუ-დან ევროპული განათლებისკენ

თითოეული ახალგაზრდისთვის საზღვარგარეთ სასწავლებლად გამგზავრება წარმატებისკენ გადადგმული პირველი ნაბიჯია. საქართველოში უამრავი სტუდენტია, რომელთათვისაც უცხოეთში არსებულ რომელიმე პრესტიჟულ უნივერსიტეტში განათლების მიღება უდიდესი სურვილია, რის საშუალებასაც გაცვლითი პროგრამები იძლევა. ზოგადად, გაცვლითი პროგრამები მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გახდა პოპულარული, მიზანი კი ქვეყნებს შორის კულტურის ურთიერთგაცვლა, გამოცდილების მიღება და უცხო ენის ცოდნის გაუმჯობესება იყო. დღეს უცხოეთში სასწავლებლად წასვლამ საკმაოდ მასშტაბური ხასიათი მიიღო. 
თსუ მსოფლიოს 200-მდე წამყვანი უნივერსიტეტის პარტნიორია. ის თავის სტუდენტებს სთავაზობს ინგლისურ, გერმანულ, თურქულ და არაბულენოვან გაცვლით პროგრამებს, რომელთა ფარგლებშიც ახალგაზრდებს შესაძლებლობა ეძლევათ მოიპოვონ სტიპენდია. აღნიშნული პროგრამები მოიაზრებს პარტნიორ უნივერსიტეტებში უფასო სწავლას, საცხოვრებელ ბინასა და ყოველთვიურ სტიპენდიას.
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტმა ასობით სტუდენტს მისცა შესაძლებლობა უფასოდ ესწავლა ევროპის საუკეთესო უნივერსიტეტებში სწავლების სხვადასხვა საფეხურზე, რომელთა შორის არის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ბაკალავრიატის III კურსის სტუდენტი მარიამ ნარიმანიძე.

- მარიამ, რამდენადაც ვიცი, ,,ერასმუს+”-ის გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში, ერთი სემესტრი გერმანიაში, გისენის უნივერსიტეტში გაატარე. იქნებ მოკლედ მოგვიყვე გზა, რომელიც ამ წარმატებამდე გამოიარე...
- მართალი გითხრათ, ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში ჩაბარებამდე ჩემი მიზანი საზღვარგარეთ სწავლის გაგრძელება იყო. უცხო ენის ცოდნის დამადასტურებელი საერთაშორისო სერტიფიკატის არქონის შემთხვევაში, გაცვლით პროგრამაში მონაწილეობის მისაღებად, აუცილებელი ეტაპი უცხო ენის ტესტირების ჩაბარებაა, რომელსაც თსუ ატარებს. როცა ტესტირებაზე პირველად გავედი, მინიმალური ზღვარი ვერ გადავლახე, თუმცა ეს არ გამხდარა მიზეზი, რომ მოტივაცია დამეკარგა... მომდევნო ჯერზე, ამჯერად უკვე უკეთ მომზადებულმა, ისევ ვცადე ბედი და საკმაოდ მაღალი შედეგი დავდე – ახლა უკვე ვიცოდი, რომ მიზანთან მხოლოდ ერთი ეტაპი - გასაუბრებაღა მაშორებდა, რომელსაც წარმატებით გავართვი თავი... აი, ასე აღმოვჩნდი გერმანიაში.
- შენი გადასახედიდან, რა განსხვავებაა ევროპისა და ჩვენი ქვეყნის უნივერსიტეტების აკადემიურ გარემოს შორის? იქაური სწავლების მეთოდი განსხვავდება თუ არა ჩვენს ქვეყანაში არსებული მეთოდისგან? მაგალითად, ლექცია-სემინარების რეჟიმი...
- ევროპულ და ქართულ აკადემიურ სივრცეებს შორის საგრძნობი სხვაობა არაა, მაგრამ, ჩვენგან განსხვავებით, ლექციების ხანგრძლივობა სამი საათია. ლექცია დაახლოებით იგივე ფორმატში მიმდინარეობს, როგორც საქართველოში, თუმცა სემინარები უფრო საინტერესო და შემეცნებით ჭრილში გვიტარდებოდა, ვიდრე მკაცრად გაწერილი სტრატეგიის მიხედვით. სტუდენტებს შეგვეძლო თავად აგვერჩია სადისკუსიო თემები, ჩაგვეტარებინა ექსპერიმენტები და პრაქტიკული სამუშაოები, რაც ჩემთვის ნამდვილად დიდი ინოვაცია იყო. მსგავსი სწავლების მეთოდი სტუდენტებს აძლევს დიდ სტიმულს და ახალისებს მათ გადატვირთული გრაფიკის მიუხედავადაც კი.
- როგორ დაახასიათებ უნივერსიტეტის პროფესორებს? აქვთ თუ არა ქართველი პროფესორებისგან განსხვავებული დამოკიდებულება სტუდენტების მიმართ? მაგალითად, მზად იყვნენ თუ არა ნებისმიერ დროს დაგხმარებოდნენ, აეხსნათ მასალა ხელახლა, ან თუნდაც ემეგობრათ ჩასულ სტუდენტებთან?
- ევროპელი ლექტორების მიმართ კარგი და დადებითი შთაბეჭდილებები დამრჩა. ქართველი ლექტორებისგან განსხვავებით, სტუდენტთა მიმართ მეტად თბილი და მეგობრული დამოკიდებულება აღმოაჩნდათ. ისინი მზად იყვნენ ნებისმიერ დროს ნებისმიერ კითხვაზე ამომწურავი და საინტერესო პასუხი გაეცათ და ამ ყველაფერს დიდი სიამოვნებით აკეთებდნენ. ყველაზე მეტად კი, რამაც ჩემზე შთაბეჭდილება მოახდინა, იყო ის, რომ სტუდენტებთან კომუნიკაციას ამყარებდნენ აკადემიური სივრცის გარეთაც - ერთად ვერთვებოდით სხვადასხვა საინტერესო და შემეცნებით აქტივობებში, დავდიოდით გასართობ ღონისძიებებსა და პიკნიკებზეც კი. ვფიქრობ, ასეთი გარემო მეტად აახლოებს სტუდენტსა და ლექტორს, რაც შემდგომში წარმატებული თანამშრომლობის საწინდარია.
- რამდენადაც ვიცი, საქართველოს მიმართ პროფესორების მხრიდან ინტერესი იყო... 
- დიახ, როცა უნივერსიტეტში გაიგეს, რომ საქართველოდან ვიყავი, ჩემდა გასაკვირად, ამ საკითხმა დიდი ინტერესი გამოიწვია, როგორც ლექტორებში, ისე სტუდენტებში. უნდოდათ მეტი გაეგოთ ჩვენი ქვეყნის ისტორიასა და ტრადიციებზე. რაღაც ნაწილი ნამყოფიც კი იყო ჩვენს ქვეყანაში და განსაკუთრებით დიდი სიმპათიები გამოხატეს ჩვენი სამზარეულოს მიმართ.
- იქნებ მოკლედ მოგვიყვე სტუდენტურ ცხოვრებაზე – გარდა სწავლისა, რით ერთობოდით და ხორციელდებოდა თუ არა უნივერსიტეტში რაიმე სტუდენტური აქტივობები?
- როგორც იცით, ჩემ გარდა იქ იმყოფებოდნენ სტუდენტები სხვადასხვა ქვეყნიდან და ყოველ შაბათ საღამოს ვატარებდით მსგავს გაცნობით ღონისძიებებს, დავდიოდით კლუბებსა და ბარებშიც, ვერთვებოდით სპორტულ შეჯიბრებებსა და აქტივობებში - ეს ყველაფერი კი ჩემთვის ძალიან განსხვავებული და საინტერესო აღმოჩნდა, რადგან ქართველ სტუდენტებს, როგორც მოგეხსენებათ, მსგავსი ფუფუნება არ გვაქვს...
- ძალიან ბევრი უცხო ქვეყანაში გამგზავრებისას სირთულეებს აწყდება, უჭირთ ახალ გარემოსთან შეგუება... როგორ იყო შენს შემთხვევაში - დაგხვდა თუ არა გარემო, რამაც ადაპტაციის სირთულეები მარტივად გადაგალახინა?
- არ დაგიმალავთ და გეტყვით, რომ თავდაპირველად საკუთარ თავში წავაწყდი ძალიან ბევრ ბარიერს და არა მარტო საკუთარ თავში. გარემოს სწრაფმა ცვლილებამ ცუდად მაგრძნობინა თავი. მქონდა გაუცხოების მომენტიც, თუმცა, მალევე მივხვდი, რომ ჩემი უარყოფითი განცდები ფუჭი იყო, რადგან დამხვდა გასაოცრად მეგობრული და თბილი გარემო. მქონდა საუბრის კომპლექსიც, თუმცა სტუდენტებისა და ლექტორების დახმარებით მალე გადავლახე ეს ბარიერიც. საბოლოო ჯამში ვიტყვი, რომ ადაპტაცია საკმაოდ წარმატებულად გავიარე და ისე შევეგუე იმ გარემოს, სადაც მიწევდა სწავლის პროცესში ყოფნა, რომ გამიჭირდა კიდეც მისი დატოვება...
- დღეს როგორ გეხმარება ის ცოდნა და გამოცდილება, რომელიც ამ პერიოდის მანძილზე მიიღე?
- გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში ბევრ გამოწვევას წავაწყდი. თამამად ვიტყვი, რომ სრულიად განსხვავებული, მეტად გახსნილი, გამოცდილი და თავდაჯერებული ადამიანი დავბრუნდი, ამ პერიოდის განმავლობაში შევიძინე დამოუკიდებლად ცხოვრების უდიდესი გამოცდილება და პიროვნულად გავიზარდე. ჩემი თავი დავინახე სხვადასხვა ჭრილში - მივხვდი, რომ მთავარია ძლიერი სურვილი და უნდა გვახსოვდეს, რომ შეუძლებელი არაფერია! 
- და ბოლოს, რა რჩევას მისცემდი იმ სტუდენტებს, რომლებიც გაცვლით პროგრამებში აპირებენ მონაწილეობის მიღებას?
- პირველ რიგში, ყველა სტუდენტს ვურჩევ, გამოიყენოს ეს უნიკალური შანსი საკუთარი თავის, სამყაროსა და უცხო კულტურისა თუ ტრადიციების შეცნობისა. თითქოს ტოვებ ვაკუუმს და ხვდები განსხვავებულ გარემოში, სადაც სრულიად სხვა ცხოვრების რიტმია – იღებ უდიდეს გამოცდილებას და, რაც მთავარია, საკუთარი თავის რწმენას. ძალიან მინდა, ყველა სტუდენტს მიეცეს იგივე შესაძლებლობები, რაც მე მქონდა. მინდა ვუსურვო მათ დიდი წარმატება!

სალომე მელიქიშვილი,
თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის მესამე კურსის სტუდენტი

ვრცლად

აქ ვინმეს მონა ხომ არ სჭირდება?

ანუ ცოტა რამ „პრომო გოგონების“ შესახებ

ყველას გვინახავს ამერიკულ ფილმებ-ში სტუდენტები, რომლებიც კოლეჯებსა თუ უნივერსიტეტებში სწავლის პარალელურად ნახევარგანაკვეთიანი სამსახურებით არიან დაკავებულები. ჩვენც ამ შეგნებით გავიზარდეთ: „სტუდენტი გავხდები და მეც მექნება „ფართ-თაიმ ჯობი“. ოცნება კარგია, კარგი და მარტივი (მუშაობ, მაგალითად, პიცერიაში. ღიმილით იღებ შეკვეთებს, ერთი კლიენტი გიყვარდება, მეორე დიდ კომპანიაში სამსახურს გთავაზობს და რამდენიმე წელიწადში ბოსი ხდები), მაგრამ რეალობა არც ისეთი რომანტიკულია, როგორიც ჩვენ წარმოგვიდგენია და სტუდენტებს სამსახურის ძიებაში არაერთი დაბრკოლების გადალახვა გვიწევს.
ნაბიჯების მიხედვით განვიხილოთ, რას ვაკეთებთ სტუდენტები სამსახურის საპოვნელად, სამსახურში და სამსახურის შემდეგ:
1. წუწუნებ მეგობრებ-კლასელებ-კურსელებთან, რომ მუშაობის დაწყება გინდა. „რავი, რა. რამე სამსახური მინდა. ფულის გამო არა, მრავალფეროვნებისთვის“. მალევე აღმოაჩენ, რომ შენი წუწუნი არავის აინტერესებს, სამსახური თავზე არ დაგეცემა (რატომღაც, არც „პაჩკა–პაჩკა დოლარები“, როგორც ერთ სიმღერაშია). ამასობაში ფულიც შემოგაკლდება და ხვდები, რომ დროა - აქტიური ძებნის რეჟიმზე გადახვიდე;
2. მეორე ნაბიჯი ყველა იმ საიტის დალაშქვრაა, რომლებზეც ვაკანსიები გეგულება. ფილტრით ირჩევ სასურველ ქალაქს და, რაც მთავარია, ხელფასს. ერთმანეთის მიყოლებით გიცრუვდება იმედები, როცა აღმოაჩენ, რომ ჩამოთვლილი კრიტერიუმებიდან უმეტესობას აკმაყოფილებ (ხარ ენერგიული, კომუნიკაბელური, გუნდური მუშაობის უნარებითა და მოტივაციით აღჭურვილი), მაგრამ არც 20 წლიანი გამოცდილება გაქვს და არც მაგისტრის ხარისხი. „აფსუს, რა ხელფასს ვუშვებ ხელიდან!“ - ფიქრობ დამწუხრებული და ცდილობ, იმედგაცრუების მიუხედავად, ვაკანსიების ძებნა განაგრძო: მერე რა, რომ უკვე 50–ზე მეტი ვაკანსია ნახე და ჯერ ერთიც კი არ აღმოჩნდა ისეთი, ჩV-ის გაგზავნა რომ ღირდეს. ფილტრის რეჟიმს აახლებ და მინიმალურ ხელფასს უთითებ. 
და აი, ისინიც! აღმოჩნდა, რომ ეძებენ კონსულტანტებს მაღაზიებში, დაცვის წევრებს, მოლარე–ოპერატორებს, ქოლ-ცენტრის ოპერატორებს, „პრომო გოგოებს“... თუ გოგო ხარ, გაგიმართლა, შენთვის გაცილებით მეტი არჩევანია: „პრომო გოგონა“, „პრომო გოგონა“ და კიდევ „პრომო გოგონა“. შენს ხელიხელ საგოგმანებელ ჩV-ს ფოტოსურათს ურთავ და გაგზავნის ღილაკს აჭერ;
3. გასაუბრება: თმას ისწორებ, გარდერობიდან საუკეთესო პერანგს ირჩევ, მაკიაჟის დამსახურებით უფრო თავდაჯერებული ხდები და უკვე მზად ხარ გასაუბრებისთვის. პოტენციური სამსახურისკენ მიმავალი, ფიქრობ, რა „შეკითხვები შეიძლება დაგისვან? „გუგლში“ ეძებ: „შეკითხვები, რომლებსაც გასაუბრებაზე დაგისვამენ“, დადებითი და უარყოფითი თვისებები, რატომ თქვენ და არა სხვა? წარმოიდგინე, რომ კუ მირბის, რას იფიქრებ პირველად? როგორ მიყიდი მინერალურ წყალს სპილოს?.. ეს შეკითხვები უფრო გაბნევს, მაგრამ მაინც ცდილობ პასუხების მოფიქრებას. გასაუბრებაზე მისული ხვდები, რომ ამ სამყაროში მარტო არ ხარ; არც სამყაროში და არც იმ პატარა მისაღებ ოთახში, სადაც შვიდ შენნაირს მოუყრია თავი. უკმაყოფილოდ უმზერ პოტენციურ კონკურენტებს და ელოდები, როდის გააჟღერებენ შენს სახელს. შეხვედრების ოთახის კარი იღება და გოგონა გამოდის. „რა შეკითხვები დაგისვეს?“ - ეკითხებიან მომლოდინეები. „რა ვიცი, ისეთი არაფერი. დადებით და უარყოფით თვისებებზე მკითხეს“. „კიდევ კარგი, პასუხები გზაში მოვიფიქრე“, - კმაყოფილი ჩაილაპარაკებ და შენს რიგს ელოდები. და აი, შენი სახელი და გვარიც გაისმა. შედიხარ ოთახში და ელოდები პირველ თავდასხმას. აღმოჩნდა, რომ გამოცდილება საჭირო არ არის, მთავარია, გამართულად მეტყველება, მოტივაცია და მუშაობის სურვილი. გაძლევენ რამდენიმე ფურცელს, სადაც იმ მომსახურების შესახებ წერია ინფორმაცია, რომელიც ხალხს უნდა შესთავაზო;
4. სამსახურის პირველი დღე – აგიყვანეს! ბედნიერი მიუყვები გზას შენი პირველი სამსახურისკენ. ერთ-ერთ სავაჭრო ცენტრში გგზავნიან. შორსაა. იქ ჯერ არ ყოფილხარ. მას შემდეგ, რაც ხუთ ადამიანს ჰკითხე, სამ საიტზე მოიძიე და ოთხი ტრანსპორტი გამოიცვალე, სანუკვარ ადგილს მიადექი. ცდილობ, ენთუზიაზმი შეინარჩუნო და სანდომიანი ღიმილით გაუწოდო ხალხს სარეკლამო ფლაერი - ხალხს, რომელიც ძალიან დაღლილია; ხალხს, რომელიც გიბღვერს; ხალხს, რომელსაც „ფეხებში ედები“; ხალხს, რომელიც შენსავით ექვსი საათი არ დგას ერთ ადგილზე; ხალხს, რომელსაც, შენგან განსხვავებით, თბილად აცვია, შენ კი გაფრთხილებული ხარ, რომ ბრენდირებული მაისური ქურთუკით არ უნდა დაფარო. სამუშაო დღის დასასრულს კვლავ გამოიცვალე ოთხი ტრანსპორტი და სახლში მიხვედი. ენთუზიაზმი გაქრა. რთული დღე იყო. „არა უშავს, სამაგიეროდ საკუთარი შემოსავალი მექნება“, - თავს იიმედებ და იძინებ. ღამე ფიქრობ, რას მოგჩერებოდა ის ორი ბიჭი იმ დღეს, ან მოხუცმა ქალმა რატომ გკითხა: „შვილო, პატრონი არ გყავსო?“ სევდიანდები. ეს ხომ სამსახურის პირველი დღე იყო!
5. ხელფასის დღე - იმაზე საამო რა უნდა იყოს, როცა საკუთარი შრომის შედეგს ხედავ! აი, შენი პირველი ხელფასი! ო, რამდენი გეგონა 300 ლარი! იხსენებ, რა გამოიარე: რამდენი საათი იდექი ფეხზე, რამდენ დამცირებას იტანდი „სწერვა“ უფროსისგან, პირველივე დღეს რომ გისაყვედურა - თმის შეჭრა როგორ გაბედე, მაგის გამო აგიყვანეთო; იხსენებ უკან ადევნებულ მამაკაცებს და შენს მცდელობას - პირველივე სუპერმარკეტისთვის შეგეფარებინა თავი; იხსენებ ხალხს, რომელსაც ეცოდებოდი და ხალხს, რომელიც ბოღმიანი თვალით გიმზერდა. რატომ აბრაზებდა მათ შენი იქ ყოფნა?! - არ იცი. შეუფასებელი არ ყოფილა შენი შრომა, ის ძალიან იაფად შეაფასეს.
პრომო - ეს ის არის, რითაც იწყებენ ხოლმე და ცდილობენ გაუკვალავ გზაზე საკუთარი ნაკვალევი დატოვონ. ქეთიმაც ამით დაიწყო: „უნდა დამეწყო, სხვა გზას ვერც ვხედავდი. ამიყვანეს. ჰო, გამოცდილების გარეშე. გამიკვირდა, მაგრამ დღეს არ მიკვირს. გამოუცდელები ყოველთვის მართლები, საქმის ბოლომდე მიმყვანები და პატიოსანი, გულწრფელი მონები ვართ“.
ქეთიმ პირველივე კურსიდან დაიწყო მუშაობა. მიუხედავად იმისა, რომ უამრავი დაბრკოლება გამოიარა და ბევრი რამის ატანა მოუხდა, პრომოდ მუშაობის პერიოდი მაინც კარგად ახსენდება. თვლის, რომ ბევრი რამ ისწავლა: როგორ უნდა მიუდგე თითოეულ ადამიანს, რომ შენ მიმართ დადებითად განაწყო, როგორ დაიყოლიო რაიმეზე, როგორ გადაანაწილო დრო ისე, რომ სწავლა და სამსახური ერთმანეთს შეუთავსო და ა.შ.: „საამაყოა, როდესაც ხარ/იყავი პრომო და შეგიძლია ამაყად გაიარო და ფლაერები გამოართვა უკვე შენს პატარა მე-ს, რომელმაც ახლა დაიწყო მუშაობა, ძალიან ბევრი მიზანი აქვს და ჰგონია, რომ ამით უკვე გადადგა პირველი ნაბიჯები“.
თუ ერთხელ მაინც გიმუშავია პრომოდ და ზემოთ ნათქვამიდან არაფერი გამოგიცდია, ჩათვალე, რომ ძალიან, ძალიან გაგიმართლა. გაგიმართლა, თუ გყავს კარგი უფროსი, გაქვს რეალურად ნახევარგანაკვეთიანი სამსახური (და არა შვიდსაათიანი სამუშაო დროით), არ გცივა, არ გშია და ხელფასიც იმდენია, რომ ლექციების პერიოდული გაცდენა გიღირს. ასე ძალიან იშვიათად უმართლებთ ხოლმე.
იქნებ პრობლემის გადაჭრა სტუდენტებსვე შეგვიძლია? იქნებ ბოიკოტი უნდა გამოვუცხადოთ კომპანიებს, რომლებიც ადამიანის შრომას შესაბამისად არ აფასებენ? არ ვიცი. ყოველთვის გამოჩნდება ერთი, ვინც ნახევარგანაკვეთიანად წოდებულ სრულგანაკვეთიან სამუშაოს დათანხმდება და ამაში კაპიკებს აიღებს, რადგან სხვა გზას ვერ ხედავს. კომპანიებმა კი კარგად იციან, რომ სტუდენტს სხვა გზა არ აქვს. ჩვენ ხომ „მართლები, საქმის ბოლომდე მიმყვანები და პატიოსანი, გულწრფელი მონები ვართ!“

მარიამ ტურძილაძე,
თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი

ვრცლად

ადამიანი, რომელმაც თავი ქორეოგრაფიას მიუძღვნა

„გვიყვარდეს, გვიყვარდეს, გვიყვარდეს ერთმანეთი“, - ეს არის ანსამბლის მთავარი ლოზუნგი, შეძახილი, რომლითაც ერთმანეთს ვაძლიერებთ, რომლითაც იწყება ჩვენი კონცერტები და იქმნება მუხტი მაყურებლის ერთიან სივრცეში მოსაქცევად“, - ეს სიტყვები ეკუთვნის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ანსამბლის ხელმძღვანელს დავით კიკვაძეს, რომელიც უკვე 15 წელია უძღვება 84-წლიანი ისტორიის მქონე ანსამბლ „უნივერსიტეტი - მფრინავი ქართველების“ შთამომავლობას და დაუღალავად განაგრძობს საქმიანობას. როგორც ბატონი დავითი აღნიშნავს, მისთვის უდიდესი პატივია ანსამბლის ქორეოგრაფობა და დიდ სიამოვნებას განიცდის, როდესაც საკუთარი მოცეკვავეების მიერ ანშლაგით ჩატარებულ კონცერტებს ესწრება.

დავით კიკვაძე 1969 წლის 20 აპრილს დაიბადა. 14 წლის იყო, როდესაც ცეკვა დაიწყო და, რაც უნდა გასაკვირი იყოს, თავადაც ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ანსამბლის მოცეკვავე გახლდათ. ანსამბლ „უნივერსიტეტს“, 1934 წლიდან მოყოლებული, მრავალჯერ ეცვლებოდა ხელმძღვანელობა. ჰყავდა ისეთი გამოჩენილი ქორეოგრაფებიც, როგორებიც იყვნენ: ჯანო ბაგრატიონი, რომან ჭოხონელიძე, იასონ ზედაშიძე. 1983 წლიდან კი, როდესაც დავითი მივიდა ანსამბლში, ქორეოგრაფები თენგიზ და ბუხუტი ყურაშვილები იყვნენ. სწორედ აქედან დაიწყო ის, რაც დღემდე გრძელდება. მრავალი წლის განმავლობაში მოცეკვავის ამპლუაში ყოფნის შემდეგ, 2003 წლიდან, დავითი ანსამბლის ხელმძღვანელი გახდა და მას შემდეგ მოცეკვავე სტუდენტებთან ერთად მუხლჩაუხრელად შრომობს.
ქართული ცეკვა მისთვის ცხოვრების აზრია. ეს არის ის, რაც მთელი სულითა და გულით უყვარს. „ცეკვაში ჩანს ქართული სული, კდემამოსილება, სილაღე და სიამაყე, ჩემი მისდამი დამოკიდებულებაც სწორედ ასეთია. ბედნიერი ვარ, რომ ქართული ცეკვის ქორეოგრაფი მქვია. ქართული ცეკვაა ის, რასაც, ვფიქრობ, რომ არა მხოლოდ მოცეკვავეები და ქორეოგრაფები, არამედ ყველა ქართველი უნდა მოუფრთხილდეს და პატივს სცემდეს, როგორც ქვეყნის ეროვნულ საგანძურს“, - ამბობს იგი.
როგორც ბატონი დავითი გვიამბობს, ანსამბლის სახელწოდების ინიციატორიც თავადაა. ეს იდეა კი მაშინ მოუვიდა აზრად, როდესაც ერთერთ გასტროლზე, კონცერტის დასრულების შემდეგ, გაოცებული იმპრესარიო მივიდა და უთხრა - „ანსამბლში მფრინავი ბიჭები გყავთ, ისინი კი არ ცეკვავენ, დაფრინავენ“.
ანსამბლმა თითქმის მთელ მსოფლიოში იმოგზაურა. მათ მიერ შესრულებულ ცეკვებს მაყურებელი აღფრთოვანებით ხვდებოდა ჩინეთში, იაპონიაში, ინდოეთში, აშშ-ში, ლათინურ ამერიკაში, გერმანიაში, იტალიაში, ნორვეგიაში, ეგვიპტეში, საბერძნეთში, ავსტრიაში, ნეპალში, პოლონეთში, უკრაინაში, ჩეხეთში, სლოვაკეთსა და კიდევ უამრავ სხვა ქვეყანაში.
„შემიძლია ვთქვა, რომ დავით კიკვაძე ანსამბლ „უნივერსიტეტის“ სახეა. მიზანდასახული, მოტივირებული და დისციპლინირებული - ეს სამი უმთავრესი თვისება, რომელიც ასე ჭარბადაა ამ ადამიანში, ანსამბლის უდიდესი წარმატების საიდუმლოცაა. არასდროს შევხვედრივარ უფრო კრეატიულ, პირდაპირ და სასიამოვნო ადამიანს, ვიდრე დავითია“, - ასე აღწერს ანსამბლის ყოფილი მოცეკვავე სალომე გაბლიანი ქორეოგრაფს, რომელსაც მოცეკვავეებთან ძალიან თბილი და მეგობრული ურთიერთობა აკავშირებს. როგორც ბატონი დავითი ამბობს, „ჩვენ ვართ ერთი დიდი ოჯახი, რომელშიც თითოეულის პრობლემა ყველას პრობლემაა. გვესმის ერთმანეთის და, შეძლებისდაგვარად, ყველას ვუწევთ ანგარიშს“.
ანსამბლის წევრები ქორეოგრაფზე დიდი სიყვარულითა და ემოციებით საუბრობენ. ერთ-ერთი მოცეკვავე სალომე მელიქიშვილი ბატონ დავითზე საუბრისას იხსენებს იმ დროს, როდესაც მასთან შერჩევაზე მივიდა: „მაშინ საკმაოდ ბევრი გოგო იმყოფებოდა გასინჯვაზე, დათოს კი არჩევანი უნდა გაეკეთებინა, რადგან ამდენს ფიზიკურად ვერ აიყვანდა. მახსოვს, როგორ ძალიან ღელავდა და ნერვიულობდა, რადგან ზოგისთვის უარის თქმა უწევდა. იმის მერე თითქმის 2 წელი გავიდა. აქამდე ისედაც ვფიქრობდი, რომ თბილი ადამიანი იყო, მაგრამ ეს ფიქრი არაფერი ყოფილა იმასთან შედარებით, სანამ გასტროლზე მასთან ერთად არ წავედით - ყველანაირად გვერდში გვედგა, სულ ჩვენთან ერთად ერთობოდა და ხუმრობდა. მახსოვს, ერთხელ ღამე ძალიან მოგვშივდა, ჩაგვიყვანა ქვემოთ და უამრავი საჭმელი გამოგვატანა, გარდა ამისა, სულ ცდილობს, რომ ერთმანეთის მიმართ კეთილგანწყობილები ვიყოთ. მართალი ყოფილა ის, რომ დიდი მნიშვნელობა აქვს - როგორი იქნება ანსამბლის ქორეოგრაფი, რაც შემდეგ დიდ წილად განაპირობებს ანსამბლის შეკრულობასა და ერთიანობას“.
დავითის ოჯახის წევრები მისი ცოლი - ნათია გოცირიძე და ორი ვაჟიშვილი - ნიკოლოზი და სანდრო არიან. ის კი, რასაც თავს ვერ პატიობს და ნანობს, ნიკოლოზის ცეკვიდან გაშვებაა. „მთელი ცხოვრება ხინჯივით მაქვს, რომ ეს გავაკეთე, მაგრამ იმედია, ჩემს იმედებს ჩემი მეორე შვილი - სანდრიკო გაამართლებს“, - ამბობს იგი. 
ანსამბლის ხელმძღვანელისთვის წარმოუდგენელია სხვა პროფესიაში საკუთარი თავი, რადგან ცეკვა მისი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია. ეს არის ის პროფესია, რომელიც ნამდვილად აინტერესებს და უყვარს.

ელენა გოლოშვილი,
თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი

ვრცლად

ახალი სახე(ლი) ამერიკისმცოდნეობის მიმართულებიდან

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ამერიკისმცოდნეობის მიმართულების დოქტორანტმა მარიამ ხატიაშვილმა შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდის დოქტორანტურის გრანტი მოიპოვა. თავისი სადისერტაციო ნაშრომის სრულყოფისათვის, ამ გრანტის ფარგლებში, იგი ამერიკის შეერთებულ შტატებში მიემგზავრება. სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტის სახალხო დიპლომატიის ცენტრში მარიამ ხატიაშვილი სადისერტაციო ნაშრომის თანახელმძღვანელს, პროფესორ ფილიპ სიბსა და სახალხო დიპლომატიისა და რბილი ძალის საკითხებზე მომუშავე წამყვან ამერიკელ პროფესორებსა და ექსპერტებს შეხვდება. იქ მარიამი სხვადასხვა საპრეზიდენტო და საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკაში იმუშავებს. როგორც თავად აღნიშნავს, დაგეგმილი აქვს სხვადასხვა სამეცნიერო პროექტის განხორციელება, რომელიც ხელს შეუწყობს საქართველოში ამერიკისმცოდნეობის დარგის განვითარებას. 
„მარიამის სახით საერთაშორისო სტანდარტის მქონე სტუდენტი გვყავს, რომელიც თავისი ცოდნითა და ორგანიზატორული ნიჭით აფართოებს ჩვენი ფაკულტეტის საერთაშორისო კავშირებს და არეალს. მას აქტიური კავშირები აქვს საერთაშორისო სამეცნიერო წრეებთან და საზოგადოებრივ ორგანიზაციებთან“, – ასე ახასიათებს მას თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ამერიკისმცოდნეობის საბაკალავრო პროგრამისა და ამერიკისმცოდნეობის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი, პროფესორი ვასილ კაჭარავა.
„მარიამის სადოქტორო თემის თანახელმძღვანელი ვარ, იგი პირველი სტუდენტია საქართველოში, ვინც ამერიკის შეერთებული შტატების სახალხო დიპლომატიის საკითხებს განიხილავს. ამ საკითხის შესწავლით მან არა მარტო ქართველი, არამედ ამერიკელი მეცნიერებიც დააინტერესა. მარიამი თსუ-ში ამერიკისმცოდნეობის სტუდენტთა სამეცნიერო წრის ხელმძღვანელია. იგი სტაჟიორად მუშაობდა საქართველოში აშშ-ის საელჩოში და საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში. მან 2017 წელს წარმატებით გაიარა საქართველოს დიპლომატიური კონკურსი და ჩაირიცხა დიპლომატიურ რეზერვში; ვფიქრობ, პროფესურას მისი სახით ღირსეული ცვლა ეზრდება“, - განაცხადა თსუ-ის პროფესორმა, ამერიკისმცოდნეობის სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამების ხელმძღვანელმა ელენე მეძმარიაშვილმა. 
„ამერიკისმცოდნეობის მიმართულება იმიტომ ავირჩიე, რომ გაძლევს ცოდნას ამერიკულ მენტალობაზე, ფასეულობებსა და განწყობებზე, ისტორიულ, პოლიტიკურ, სამართლებრივ, ფილოსოფიურ, მხატვრულ, რელიგიურ და ზნეობრივ კულტურაზე, ამერიკული ცხოვრების წესზე. ყოველთვის მინდოდა შემექმნა ისეთი ჯგუფი ან ფორუმი, სადაც ამერიკისმცოდნეობის მიმართულების სტუდენტები ღიად, საინტერესოდ ისაუბრებდნენ ამერიკის შეერთებული შტატების და, ზოგადად, ამერიკის მთელი კონტინენტის შესახებ. ამ მიზნით, 2012 წლიდან დავიწყე თსუ-ში სტუდენტური სამეცნიერო კონფერენციების ჩატარება და გავხდი ამერიკისმცოდნეობის სტუდენტთა სამეცნიერო წრის თავმჯდომარე. წელს უკვე VI კონფერენცია გავმართეთ. გარდა ამისა, ამავე ჯგუფში ამერიკული ფილმების, შედევრების ჩვენება-განხილვას ვაწყობდი. თსუ-ში ამერიკის აღმომჩენის - ქრისტეფორე კოლუმბის დღეც აღვნიშნეთ“, - გვითხრა მარიამმა. 
იგი გახდა მოხალისე სპიკერი თბილისის ამერიკულ კუთხეში, სადაც ატარებს საინტერესო შემეცნებით პრეზენტაციებს, სემინარებს, ტრენინგ-კურსებს და კონფერენციებს, აწყობს მრგვალ მაგიდას. 
„თსუ-ის ამერიკისმცოდნეობის სასწავლო პროგრამის ორივე საფეხური წარმატებით გავიარე. ერთადერთი სტუდენტი ვიყავი, რომელმაც ამ მიმართულების მაგისტრატურა ყველაზე მაღალი ქულებით დავამთავრე და დღეს უკვე დოქტორანტი ვარ. 
ჩემი ინტერესების სფერო ამერიკისმცოდნეობის მიმართულებით ინტერდისციპლინურია, მაგრამ აქცენტებს ვაკეთებდი აშშ-ის საგარეო პოლიტიკაზე, კერძოდ, შეერთებული შტატების რბილ ძალაზე; სახალხო, სამოქალაქო, კულტურულ დიპლომატიაზე; ეროვნულ უსაფრთხოებასა და სტრატეგიულ კომუნიკაციაზე. 
სახალხო დიპლომატია სწორედ ის სფეროა, სადაც დიდი ინტერესით ვმუშაობ როგორც აკადემიური, ასევე პრაქტიკული საქმიანობის კუთხითაც. შევქმენი ერთ-ერთი პირველი აკადემიური ნაშრომი ქართულ სამეცნიერო სივრცეში საბაკალავრო კვლევის სახით. ვიკვლევდი აშშ-ის სახალხო დიპლომატიის ისტორიას საქართველოში, კონკრეტულად კი კულტურული და სამოქალაქო დიპლომატიის საკითხებს. კვლევის წარმატებით დასრულებაში დამეხმარა ის ფაქტიც, რომ გავხდი შოთა რუსთაველის სამეცნიერო ფონდის გრანტის მფლობელი მაგისტრანტებისათვის. სახალხო დიპლომატია ჩემი სადისერტაციო ნაშრომის მთავარ თემადაც იქცა, რომელიც უკავშირდება 1980-იან წლებში საბჭოთა კავშირის მიმართ აშშ-ის რბილი ძალის თავისებურებებს საქართველოს მაგალითზე. 
სადისერტაციო ნაშრომის მომზადებაში დახმარებას მიწევენ თანახელმძღვანელები: კალიფორნიის უნივერსიტეტის პროფესორი, სახალხო დიპლომატიის ექსპერტი და მსოფლიოში წამყვანი სპეციალისტი, პროფესორი ფილიპ სიბი და თსუ-ის პროფესორი ელენე მეძმარიაშვილი“, - აღნიშნა მარიამ ხატიაშვილმა. 
2017 წელს მარიამმა გაიმარჯვა აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის ექსკვირიან საგარეო პოლიტიკის მკვლევართა გაცვლით პროგრამაში, სადაც მონაწილეობას იღებდნენ მსოფლიოს 17 ქვეყნიდან საუკეთესონი. მათ შორის მარიამი ასაკით ყველაზე პატარა იყო. პროგრამის ფარგლებში, მას შეხვედრები ჰქონდა ნიუ-იორკისა და ვაშინგტონის სამთავრობო და არასამთავრობო წრეებთან, აკადემიურ ცენტრებში, უნივერსიტეტებში, საპრეზიდენტო ბიბლიოთეკებსა და კონგრესში. 
სულ ცოტა ხნის წინ კი მარიამი გახდა საქართველოში აშშ-ის საელჩოს დემოკრატიის განვითარების ალუმნი პროგრამის გრანტის მფლობელი. პროექტის სახელია „ქალები და გოგონები საგარეო პოლიტიკასა და დიპლომატიაში“.

ვრცლად