თსუ-ის მაგისტრანტის წარმატება ვილნიუსში

04 აპრ 2017

სიცოცხლის შემსწავლელი მეცნიერებებისადმი მიძღვნილ საერთაშორისო კონფერენციაზე, რომელიც ვილნიუსში (ლიტვა) 27 თებერვლიდან 2 მარტამდე მიმდინარეობდა, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის ბიოლოგიის მიმართულების გენეტიკის დეპარტამენტის მაგისტრანტმა გიორგი ჭითაშვილმა წარმატებას მიაღწია. მისმა თემამ – „ჩYP2 ჩ9 და VKOღჩ1 გენების პოლიმორფიზმი ქართულ პოპულაციაში“ (ხელმძღვანელი თსუ-ის პროფესორი თეიმურაზ ლეჟავა), საუკეთესო ზეპირი მოხსენებისთვის პირველი ადგილი დაიკავა.

კონფერენციაზე წარდგენილი იყო მოხსენებები ბიოლოგიასა და მედიცინაში არსებული თანამედროვე მიღწევებისა და მეთოდების შესახებ. მომხსენებლები იყვნენ როგორც სტუდენტები, ასევე, სხვადასხვა უნივერსიტეტის პროფესორები.
გიორგი ჭითაშვილის მივლინება ვილნიუსში თსუ-ის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტმა დააფინანსა. მას მასპინძლობა ვილნიუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიცოცხლის შემსწავლელი მეცნიერებების დეპარტამენტმა გაუწია.
„მედიცინასა და ბიოლოგიაში არსებობს ასეთი მეთოდი – პერსონალიზებული მედიცინა, რაც იმას ნიშნავს, რომ კონკრეტული მკურნალობა მოარგო პაციენტს. პერსონალიზებული მედიცინის ერთ-ერთი მიმართულება არის ინდივიდის გენოტიპის დადგენა და ამის მიხედვით კონკრეტული წამლის დოზის განსაზღვრა. ჩვენი კვლევის მიზანი იყო, დაგვედგინა რა თანაფარდობებით და გენოტიპებით იყო წარმოდგენილი ერთ-ერთი ანტიკოაგულანტის – შედედების საწინააღმდეგო წამლის, დამშლელი საქართველოს პოპულაციაში, მიგვეგნო მეთოდისთვის და მიგვეწოდებინა რეკომენდაცია შესაბამისი სამედიცინო დეპარტამენტებისთვის, რომ კარგი იქნებოდა ეს დოზა გათვალისწინებულიყო კონკრეტული შემთხვევებისას“, – აღნიშნა გიორგი ჭითაშვილმა. 
მოხსენებამ კონფერენციის მონაწილეთა ინტერესი გამოიწვია, რადგან მიუხედავად იმისა, რომ პერსონალიზებული მედიცინა ბოლო 10 წელია აქტიურად ტრიალებს მსოფლიოს მასშტაბით, კონკრეტული კვლევა ამ მიმართულებით ბალტიისპირეთსა და ევროპის ბევრ ქვეყანაში, არ ჩატარებულა.
კონფერენციაზე მოხსენების გარშემო გაიმართა დისკუსია. ძირითადი კითხვები ეხებოდა იმას, თუ სად გადის ზღვარი ჯანმრთელ ინდივიდსა და პაციენტს შორის, რა ბარიერები შეიძლება შეხვდეს აღნიშნულ მეთოდს, ასევე, რამდენად მარტივი და მოქნილია იგი იმისთვის, რომ ის კლინიკურ სფეროში დაინერგოს.
თსუ-ის მაგისტრანტის კვლევაში გაანალიზებული იყო ორი ტიპის საკვლევი ობიექტის: ჯანმრთელი ინდივიდებისა და დაავადებული პაციენტების მონაცემები. ცდები ჩატარდა საკვლევი ინდივიდების სისხლის ნიმუშებზე (სხვადასხვა რეგიონებიდან) თსუ-ის გენეტიკის მიმართულების ლაბორატორიულ ბოქსებში.