რაში ეთანხმება და რაში - არა პროფესურა სტუდენტებს რექტორობის კანდიდატებთან დაკავშირებით?

22 Sep 2016

გამოკითხვა სტუდენტთა ჯგუფების მიერ გახმოვანებულ პრობლემებზე აქცენტით

დასმულია ორი კითხვა:

- რექტორობის სამი კანდიდატი გვყავს: თსუ-ის ყოფილი პროფესორი (2006 წლამდე) გიორგი ბარამიძე, განათლების მინისტრის ყოფილი მოადგილე და თსუ-ის მოწვეული პედაგოგი გიორგი შარვაშიძე და თსუ-ის პროფესორი ცირა ბარამიძე. თქვენი აზრით, რატომ არ წარმოადგინა უნივერსიტეტში მოღვაწე პროფესორებიდან უფრო მეტმა თავისი კანდიდატურა რექტორის პოსტზე ასარჩევად და რატომ არის კანდიდატთა ასეთი სიმწირე? 
- როდესაც მინისტრის მოადგილე ტოვებს თანამდებობას და რექტორობის კანდიდატად რეგისტრირდება, ამაში ხედავთ თუ არა უნივერსიტეტის ავტონომიის შეზღუდვის საშიშროებას (როგორც ამაზე სტუდენტთა გარკვეული ჯგუფი მიუთითებს თავის საპროტესტო გამოსვლებში)?

ზაალ კოკაია, თსუ-ის მედიცინის ფაკულტეტის მოწვეული პროფესორი, ლუნდის უნივერსიტეტის პროფესორი (შვედეთი):
- ჩემი აზრით, უნივერსიტეტის ავტონომიისთვის არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს, თუ სად მუშაობდა ადამიანი რექტორად არჩევამდე. მთავარია, კანდიდატს ჰქონდეს სწორი ხედვა, სამოქმედო გეგმა, ცოდნა, გამოცდილება და უნარები, რაც ამ თანამდებობისთვის არის საჭირო. მე გია შარვაშიძეს კარგად ვიცნობ და ამიტომ ძალიან მიჭირს იმის დაჯერება, რომ იგი რექტორად იმიტომ მოდის უნივერსიტეტში, რომ მიზანმიმართულად შეზღუდოს უნივერსიტეტის ავტონომია. რაც შეეხება იმას, თუ რატომ არის რექტორობის ასე ცოტა კანდიდატი, ამაზე პასუხი არ მაქვს. ალბათ მხოლოდ ეს სამი კანდიდატი თვლის, რომ მოცემულ ვითარებაში შეუძლია გაუძღვეს თსუ-ს.

ლევან გორდეზიანი, თსუ­-­­ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- არის ოფიციალური ინფორმაცია, რომ რექტორობის 3-მა მსურველმა შემოიტანა განცხადება, სამივეს ვიცნობ, სამივეს კარგად ვუყურებ, ისიც სრულიად ბუნებრივია, რომ არსებულ ვითარებაში ბევრს არ მოუნდებოდა კანდიდატად დარეგისტრირება (ვგულისხმობ კრიზისულ ფონს და იმ პასუხისმგებლობას, რაც ამ კრიზისიდან გამოყვანას სჭირდება). რაც შეეხება ავტონომიურობის დარღვევის საშიშროების საკითხს, იმის გამო, რომ შარვაშიძე იყრის კენჭს, ამის მიბმა ავტონომიურობის დარღვევის თემასთან აბსოლუტურად არაადეკვატურია. ავტონომია, რატომღაც, ცუდად გვესმის (გვგონია, რომ ეს არის ფეოდალური შეუვალობა), ანუ მთავრობამ ფული მოგვცეს და არ ჩაერიოს. სინამდვილეში ავტონომია არის ის, რომ ლექციაზე ვილაპარაკო, რაც მინდა; სტუდენტმა ისწავლოს, რაც უნდა; ხოლო რექტორი დანიშნული იქნება თუ არჩეული, ამას ავტონომიასთან არანაირი კავშირი არ აქვს. ბევრ ქვეყანაში ხელმძღვანელი პირი დანიშნულია, მაგრამ წესები არის შეუვალი და ამ წესებს ადგენენ პროფესორები და სტუდენტები. ჩვენთან იყო ფეოდალური ვითარება, როდესაც პირველი პირი წყვეტდა ყველაფერს. ამიტომ ჩემთვის დღეს იმის თქმა, რომ ავტონომიურობა იზღუდება, სრულიად მიუღებელია. უნივერსიტეტს თუ არ უნდა, არ აირჩევს არც გიორგი შარვაშიძეს, არც ცირა ბარამიძეს და არც გიორგი ბარამიძეს (სამივე ღირსეული კანდიდატია), ან აირჩევს იმას, რომელსაც ჩათვლის უფრო მისაღებად.

როლანდ თოფჩიშვილი, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- ვერაფერს გეტყვით, სახლში ვარ და წიგნზე ვმუშაობ, ინფორმაციასაც ვერ ვუსმენ ტელევიზიით. საერთოდ მიმაჩნია, რომ უნივერსიტეტის რექტორის პოსტზე ის უნდა იყრიდეს კენჭს, ვინც უნივერსიტეტის პროფესორია, ანუ ვინც უნივერსიტეტით ცხოვრობს, იცის რა სული ტრიალებს აქ და რა ვითარებაა.
ვფიქრობ, რომ უნივერსიტეტის სივრცეში უნდა მოძებნილიყო სახელოვანი მეცნიერი, რომელიც კარგად გაუძღვებოდა ამ საქმეს. რექტორი მაღალი დონის მეცნიერი უნდა იყოს. ვერ გეტყვით, ამ კანდიდატებს რა მონაცემები აქვთ ამ თვალსაზრისით. თუ გადავხედავთ - ვინ იყვნენ წინა რექტორები, ამ პოსტზე ყოველთვის (ბოლო პერიოდს არ ვგულისხმობ) ცნობილი ადამიანები ინიშნებოდნენ, ვის მიმართაც სტუდენტებსაც და ლექტორებსაც გარკვეული მოწიწება ჰქონდათ.

კორნელი კაკაჩია, თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- ვფიქრობ, შიდა რესურსის პრობლემა ნაკლებად არის, პრობლემაა უფრო გარემო (ვგულისხმობ ქვეყანაში შექმნილ ვითარებას რეფორმებთან მიმართებით და მათ შორის საუნივერსიტეტო და განათლების რეფორმებთან დაკავშირებითაც). ძალიან ბევრმა ადამიანმა თავი შეიკავა არჩევნებში მონაწილეობაზე იმიტომ, ალბათ, რომ მათ არ სჯერათ, რომ რეფორმის გატარების ნება არსებობს როგორც ხელისუფლების მხრიდან, ასევე, უნივერსიტეტის ხელმძღვანელობის მხრიდანაც. თავად საუნივერსიტეტო საზოგადოების უმრავლესობა საკმაოდ კომფორტულად გრძნობს თავს ამ რეალობაში. აქედან გამომდინარე, ისეთი განცდაა, რომ ყველა კმაყოფილია იმ ატმოსფეროთი, რაც დღეს სუფევს უნივერსიტეტში და ამ პირობებში, თუ კონკრეტული ხედვა არ გაქვს, სურვილი ნაკლებად უჩნდება ვინმეს - ებრძოლოს ქარის წისქვილებს. არადა სტუდენტებისა და საზოგადოების მოთხოვნა კატეგორიულია რეფორმების გატარების აუცილებლობასთან დაკავშირებით. საზოგადოება გადაიღალა კიდეც რეფორმების მოთხოვნით. რაც შეეხება გიორგი შარვაშიძის კანდიდატურის მიუღებლობას, მე მას ვიცნობდი მანამდეც, სანამ მინისტრის მოადგილე გახდებოდა. შემიძლია ვთქვა, რომ იგი არის განათლების დარგის ერთ-ერთი საუკეთესო სპეციალისტი; მას აქვს გარკვეული საერთაშორისო გამოცდილება და კავშირები; სასურველი იქნებოდა, რომ იგი მინისტრის მოადგილის პოსტიდან პირდაპირ არ მოსულიყო უნივერსიტეტის კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად, მაგრამ, თუ გავითვალისწინებთ მის პროფესიულ მიღწევებს ამ დარგში, ალბათ, დიდად გასაკვირი არ უნდა იყოს, რომ შემოიტანა განაცხადი. ვფიქრობ, შემოტანილი კანდიდატებიდან ყველაზე ლოგიკური მისი არჩევა იქნება. ვეთანხმები სტუდენტების აზრსაც, რომ მინისტრის მოადგილის პოსტიდან უნივერსიტეტის რექტორობის კანდიდატად დარეგისტრირება ბევრ უხერხულ კითხვას აჩენს, კერძოდ, თუნდაც იმას - ხომ არ არის მისი კანდიდატურა ორკესტრირებული ხელისუფლების მხრიდან? ეს ხომ არ არის მთავრობის მხრიდან ჩარევა უნივერსიტეტის საქმიანობაში? დანარჩენი, რაც შეეხება მის კანდიდატურას, ვინც მას იცნობს, გასაგები ხდება - რატომ შემოიტანა ამ ადამიანმა საბუთები კონკურსში მონაწილეობისთვის. იგი ნამდვილად არის პროფესიონალი და განათლების დარგის სპეციალისტი. ვისურვებდი, რომ მან ის კითხვის ნიშნები მოხსნას, რაც მისი მისამართით ჟღერდება...

მერაბ კოკოჩაშვილი, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი, რეჟისორი:
- ალბათ, საქმე იმაშია, რომ, თითქოს, დაკარგულია ისეთი ადამიანების კატეგორია, რომლებიც მთელ სიცოცხლეს უნივერსიტეტის თავისუფლების, განათლების განვითარებისთვის ბრძოლაში ატარებდნენ. სხვა პასუხის მოძებნა მიჭირს იმ კითხვაზე, თუ რატომ არის ასეთი მწირი კანდიდატების რაოდენობა. თანაც ჩახედული მთლად არ ვარ საქმეში, რადგან მთელი ზაფხული კინოსტუდიის საკითხებით ვიყავი დაკავებული და არ ვიცი - უნივერსიტეტში რა ხდებოდა. რაც შეეხება მეორე კითხვას, დღევანდელ პირობებში არ მაქვს უფლება, ვიფიქრო, რომ ხელისუფლება შეიძლება ჩაერიოს უნივერსიტეტის საქმეში. უნივერსიტეტი სრულიად დამოუკიდებელი ორგანიზაციაა და, მერწმუნეთ, თუ აქ მოდის წესიერი, მებრძოლი ადამიანი, ხელისუფლება ამ საქმეში არ ჩაერევა. ბოლო პერიოდში, დემოკრატიის განვითარების თვალსაზრისით, უკვე ისეთი ნაბიჯებია გადადგმული, რომ თუ გიორგი შარვაშიძე განათლებული, წესიერი ადამიანია, მისი განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მოადგილის პოსტზე მუშაობის ფაქტი, არ მგონია, დამაფიქრებელი ან შემაწუხებელი მიზეზი იყოს. შეიძლება ადამიანი მუშაობდეს სახელმწიფო დაწესებულებაში, ამის გამო, რა, მას უფლება არ უნდა ჰქონდეს მართოს უნივერსიტეტი? ჩემთვის ეს არ არის მიზეზი... ვიმეორებ, არ არის ის დრო, ხელისუფლება ასე ერეოდეს. აქედან გამომდინარე, არ მაქვს იმის შეგრძნება, რომ მთავრობა რექტორის არჩევნებში ჩაერევა. პრობლემები, რომლებიც განათლების სისტემაშია, უნდა გამოსწორდეს, მოიძებნოს სწორი გზა განვითარებისთვის, მაგრამ აბსოლუტურად გამორიცხულია - სახელმწიფოს რაიმე სახის ჩარევა სჭირდებოდეს. ამ თვალსაზრისით თავისუფლებაა.

პაატა ტურავა, თსუ-ის იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორი:
- არც ერთ კანდიდატს არ ვიცნობ ისე, რომ შევაფასო. თუმცა საინტერესოა, რატომ არ ჰქონდათ სხვებს სურვილი - შემოეტანათ რექტორობის კანდიდატად განაცხადი? ვფიქრობ, საჭიროებს ანალიზს, თუ რატომ არ იყო მეტი აქტიურობა.
რაც შეეხება მეორე საკითხს, ავტონომიურობის შეზღუდვას ვერ დავარქმევ იმას, რომ მინისტრის ყოფილი მოადგილე იყრის რექტორობისთვის კენჭს - ამის თქმა არც სამართლებრივად შეიძლება. უნივერსიტეტის ავტონომიურობა არის სხვაგვარად უზრუნველყოფილი. რექტორი არ არის თანამდებობის ის პირი, რომ რაიმე შეზღუდოს. სხვა ორგანოებიც ჰყავს უნივერსიტეტს: ფაკულტეტის საბჭო, აკადემიური საბჭო, წარმომადგენლობით საბჭო და ასე ცალსახად იმის თქმა, რომ ავტონომიურობა შეიზღუდება, არ შეიძლება!

აკაკი ყულიჯანიშვილი, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი, აკადემიური საბჭოს წევრი:
- რატომ იქნება ავტონომიის დარღვევა გია შარვაშიძის მოსვლა? ყველას აქვს არჩევნებში მონაწილეობის უფლება. ავტონომიის დარღვევა იქნებოდა ის, თუკი კანონში ან წესდებაში ეწერებოდა, რომ მხოლოდ უნივერსიტეტის პროფესორი შეიძლება იყოს რექტორი. მხოლოდ აკადემიური საბჭოს გადასაწყვეტია, ვის დაუჭერს მხარს. რაც შეეხება ზეწოლაზე გავრცელებულ ხმებს, ეს ჩემ თავზე მაქვს პირადად გამოცდილი, როცა რექტორად კვიტაშვილი მოიყვანეს. მაშინ აკადემიური საბჭოს წევრი ვიყავი და არ მივეცი ხმა. აი, ზეწოლა და ტერორი მაშინ გენახათ! ახლა მსგავსი არაფერი ხდება. ასე რომ ყოფილიყო, აუცილებლად ვიტყოდი. ვინმე თუ რეკომენდაციას გაგიწევს – ამას დაუჭირე მხარიო, ეს ზეწოლა ნამდვილად არ არის. არ იფიქროთ, რომ რომელიმე კანდიდატს პირადად მხარს ვუჭერ, უბრალოდ მინდა, რომ ვიყოთ ობიექტურები. ახლა არის ღია კარის პოლიტიკა. მოდის კაცი, რათა კენჭი იყაროს. დანარჩენი საბჭოზეა დამოკიდებული. მე მხარს დავუჭერდი იაგო კაჭკაჭიშვილის კანდიდატურას, მაგრამ, რატომღაც, თავი შეიკავა არჩევნებში მონაწილეობისგან.

თემურ შენგელია, თსუ-ის ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის პროფესორი:
- მიმაჩნია, რომ სამივე კანდიდატი ღირსეული პიროვნებაა. თავად ფაქტი, რომ კანდიდატების ასეთი მწირი რაოდენობაა, არ არის კარგი. როგორც ჩანს, ხალხი ობიექტურად აფასებს თავის შესაძლებლობებს. აკადემიურმა საბჭომ წარმოდგენილი კანდიდატების კონცეფციისა და სამოქმედო გეგმის კარგად გათვლის საფუძველზე უნდა შეარჩიოს ღირსეული კანდიდატი. რაც შეეხება ავტონომიურობის თემას, მიმაჩნია, რომ მთავარია დაცული იქნას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში არსებული კანონმდებლობა. თუ კანონმდებლობა დაცულია, ეს ემსახურება თსუ-ის პროგრესს. ანუ აქ ამოსავალი უნდა იყოს კანონმდებლობა. თუ სტუდენტებს მიაჩნიათ, რომ კანონმდებლობა ირღვევა, მაშინ პროტესტიც გასაგებია, მაგრამ თუ კანონი არ უკრძალავს მინისტრის ყოფილ მოადგილეს კონკურსში მონაწილეობას, მაშინ რაზეა ლაპარაკი?

თინათინ მარგალიტაძე, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- ბატონ გიორგი შარვაშიძეს პარტიულ მუშაკად მე არ განვიხილავ. არასოდეს მომისმენია მისგან რაიმე პარტიული განცხადებები. ვფიქრობ, უკეთესიცაა, რომ იგი არის განათლების და მეცნიერების სამინისტროს აწ უკვე ყოფილი წარმომადგენელი, რადგან უკეთ არის გარკვეული იმ საკითხებში, რასაც განათლების მენეჯმენტი ეწოდება. მიმაჩნია, რომ მას კარგად აქვს გააზრებული იმ რეფორმების მნიშვნელობა, რაც უნივერსიტეტში უნდა გატარდეს. რამდენადაც ვიცი, ის პროფესორები, რომლებთანაც მქონდა საუბრები და რომლებიც უნივერსიტეტში გარდაქმნების მომხრეები არიან, მხარს უჭერენ გიორგი შარვაშიძეს. 
რაც შეეხება ავტონომიას, ვიტყვი, რომ იგი ძალიან ბევრჯერ შეიზღუდა. არ მინდა დეტალებს ჩავუღრმავდე და გამოვეკიდო ახალგაზრდებს (ჩვენ გვევალება, რომ მათ გაგებით მოვეკიდოთ, მოვეფეროთ და დავუყვავოთ). ჩემი გადასახედიდან, ავტონომია ძალიან ბევრჯერ შეილახა უნივერსიტეტში - შეილახა იმ არჩევნებით, რომელიც ტარდებოდა (აკადემიური პერსონალის კონკურსებსაც ვგულისხმობ). ასე რომ, ნამდვილად არ ვიცი - რა საფუძველი აქვთ პროტესტანტ სტუდენტებს ამ ჭრილში გია შარვაშიძესთან მიმართებით. რაც შეეხება კითხვას, თუ რატომ გვყავს ცოტა რექტორობის კანდიდატი, ალბათ, არსებული კრიზისის პირობებში ბევრმა აარიდა თავი კონკურსში მონაწილეობას.

ლალი სურმანიძე, თსუ-ის ფსიქოლოგიისა და განათლების მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- უნივერსიტეტის მართვაზე რეალურად ორიენტირებული ხალხი ცოტაა. ახალი იდეებით დატვირთული პიროვნება ნაკლებია ჩვენთან და ამის გამოა, ალბათ, რომ კონკურსში მონაწილეობისთვის განაცხადები ცოტაა. შეიძლება ვიღაც სამთავრობო მხარდაჭერას ელოდა, რაც, მე რომ მკითხოთ, არც არავის აქვს, რადგან მთავრობა არ ცდილობს, რომ დღეს ჩაერიოს უნივერსიტეტის საქმეში. ეტყობა, ადამიანები, ჯერ კიდევ, ძველმოდურად აზროვნებენ და მხარდაჭერას გარეთ ეძებენ და არა უნივერსიტეტის შიგნით. მე პირადად არ მჯერა, რომ შარვაშიძე არის სამთავრობო კანდიდატი. დღეს კონტექსტი შეცვლილია და ადამიანებს თავიანთ სფეროებში სრული თავისუფლება აქვთ - თავად მიიღონ გადაწყვეტილება და იზრუნონ კონკრეტულ ადგილებზე თავიანთი საქმეების გასაკეთებლად. შეუდარებლად უფრო თავისუფალი სიტუაციაა, ვიდრე იყო 4 წლის წინ. ვფიქრობ, რომ ხალხი მიდის ინერციით და ჰგონიათ, რომ ისევ ვიღაცამ უნდა უბრძანოს, ზემოდან დაუსვას და ა.შ. და ამ სტანდარტით უდგებიან შარვაშიძის კანდიდატურასაც. შესაძლოა არსებობდნენ ადამიანები, რომელთათვის ეს კანდიდატი მისაღებია და ლობირებენ, მაგრამ ამას არ ჰქვია სამთავრობო კანდიდატი.

გიორგი გოგოლაშვილი, თსუ-ის რექტორის მრჩეველთა საბჭოს წევრი:
- წინა კონკურსში 20-მდე კანდიდატი იყო და აქედან რამდენიმე საკმაოდ ღირსეული გახლდათ. ამ კონკურსში კი მხოლოდ სამი კანდიდატია. აქ ორი მომენტი შეიძლება იყოს – ერთი, გაიგეს, რომ რომელიღაც კონკრეტული პიროვნება აპირებს თავისი კანდიდატურის დაყენებას და მის გვერდით სხვებმა საჭიროდ აღარ მიიჩნიეს თავისი კანდიდატურის წამოყენება, ანუ საკუთარი თავი ღირსეულ კონკურენტად არ მიიჩნიეს. მეორე, შეიძლება ვიღაცა მართავს სიტუაციას და თუ ასეა, ძალიან ცუდია. ამ კითხვის პასუხად სხვას ვერაფერს გეტყვით. რაც შეეხება ავტონომიის შეზღუდვის თემას, გამიჭირდება ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა. ხელისუფლება თუ მოისურვებს ჩარევას, ყოველთვის შეძლებს და მოახერხებს. რაც შეეხება არგუმენტს, რომ გიორგი შარვაშიძე განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მოადგილის პოსტზე მუშაობდა და ამიტომ მისი მოსვლით ავტონომია შეიზღუდება, ვერც ამას გავიზიარებ. სხვათა შორის ჯანდაცვის მინისტრის უნივერსიტეტის რექტორად მოსვლას პროტესტი არ მოჰყოლია. ახლა რექტორის კანდიდატია ადამიანი, რომელიც უმაღლესი განათლების მართვის სპეციალისტია, რაც ძალიან ბევრს ნიშნავს. თუ ეს პიროვნება ხელისუფლების მხრიდან მართულია, აუცილებლად გამოჩნდება და მერე, ზუსტად შეიძლება ამის თქმა. ახლა, რაიმე პროგნოზის გაკეთება, ძალიან რთულია. ვთქვათ და მოხსნა კანდიდატურა, მერე რა ხდება? წინასწარ ასეთი საუბარი გამართლებულად არ მიმაჩნია. ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, როდესაც ჩვენ ვიბრძვით საბიუჯეტო დაფინანსების მოპოვებისთვის და ბევრი გადაუჭრელი პრობლემა გვაქვს, ხელისუფლებასთან ნორმალური ურთიერთობა აუცილებელია. უნივერსიტეტი ძალიან ბევრ რამეს დაკარგავს, თუ უნივერსიტეტის რექტორად ისეთ პიროვნებას აირჩევენ, რომელიც ხელისუფლებასთან დაპირისპირებული იქნება. თუმცა, კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, ეს არ ნიშნავს იმას, რომ არჩეული რექტორი მართული იყოს და აკეთოს ყველაფერი, რაც ხელისუფლებას მოუნდება და არა - უნივერსიტეტს. ეს ძალიან მალე გამოჩნდება და, ცხადია, მერე ვიტყვით ჩვენს სათქმელს. წინასწარ დასკვნების გამოტანა რთულია.

იური ანანიაშვილი, თსუ-ის ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტის პროფესორი:
- ჩემი აზრით, ამ შემთხვევაში, ხალხმა ფუჭ შრომად მიიჩნია, კონკურსში მონაწილეობა. რეალურად რა მიზეზით მოხდა ეს ყოველივე, ამას ვერ გეტყვით. რაც შეეხება ავტონომიის საკითხს, ჩემი აზრია, რომ არჩევანის თავისუფლებას ვერ წაართმევ ადამიანს. შემდეგი ეტაპია - რას გადაწყვეტს აკადემიური საბჭო? თუ გიორგი შარვაშიძეს კანონი არ უკრძალავს – შემოიტანოს განცხადება, მაშინ რატომ ირღვევა ავტონომია? თუმცა, რა პროცესები დგას ამ პიროვნების მიღმა, თუკი ამას გავაანალიზებთ, შეიძლება ვინმეს მიეცეს საბაბი თქმისა, რომ ილახება ავტონომიურობის პრინციპი.

მიხეილ ბახტაძე, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- უნივერსიტეტიდან, ალბათ, იმიტომ არ წარმოადგინა მეტმა თავისი კანდიდატურა, რომ თვლიან - არ არიან მზად, რომ ღირსეულად და კარგად შეასრულონ ის მოვალეობა, რაც რექტორს აკისრია. რექტორობა დიდი პასუხისმგებლობაა უნივერსიტეტის წინაშე, მითუმეტეს დღევანდელ ვითარებაში, რაც სახეზეა. ანუ გახდე რექტორი, რთულია და ვფიქრობ, ეს არის მიზეზი, რის გამოც ბევრმა შეიკავა თავი კონკურსში მონაწილეობაზე. 
ის, რომ მინისტრის მოადგილე გადადგა და მონაწილეობას იღებს არჩევნებში, ეს ფაქტი, ჩემი აზრით, ავტონომიას არ ზღუდავს, ვინაიდან კანონით არის განსაზღვრული, რომ ყველას აქვს უფლება მიიღოს მონაწილეობა რექტორის არჩევნებში. რომც ჩავწეროთ კანონში, რომ მინისტრის მოადგილემ ან რექტორობის მოვალეობის შემსრულებელმა არ უნდა მიიღოს არჩევნებში მონაწილეობა, ეს დისკრიმინაცია იქნებოდა. ავტონომია იმ შემთხვევაში დაირღვევა, თუკი ხელისუფლების მხრიდან დაფიქსირდება აკადემიური საბჭოს წევრებზე ზეწოლა, ხოლო ის, რომ მინისტრის მოადგილე გადადგა და დარეგისტრირდა რექტორობის კანდიდატად, ეს ავტონომიურობის დარღვევა ნამდვილად არ გახლავთ.

გია ლობჟანიძე, თსუ-ის მედიცინის ფაკულტეტის პროფესორი, აკადემიური საბჭოს წევრი:
- ყველას თავისი მოსაზრება აქვს; ყველამ აწონ-დაწონა თავისი შესაძლებლობა და გადაწყვიტა - არ იყაროს კენჭი რექტორის არჩევნებში. თუმცა საკვირველია, რადგან წინა არჩევნებზე მომსწრენი ვართ იმისა, რომ 15-ზე მეტი კანდიდატი გვყავდა. ვფიქრობ, დღეისთვის სამივე ღირსეული კანდიდატურაა. რაც შეეხება ავტონომიის ხელყოფის თემას, ვფიქრობ, არ შეიძლება ადამიანს აუკრძალო რაიმე კონკურსში მონაწილეობის მიღება. ყველას კარგად ახსოვს 2009-2010 წლებში როგორ ხდებოდა უმაღლეს სასწავლებლებში ხელმძღვანელი პირების არჩევა და იგივეს გამეორება არ შეიძლება. ვისაც აქვს სურვილი, არჩევნებში მონაწილეობა უნდა მიიღოს, ხოლო რა არჩევანს გააკეთებს აკადემიური საბჭო, ეს მხოლოდ საბჭოზეა დამოკიდებული. მოისმენენ სამივე კანდიდატის პროგრამა-კონცეფციას და შემდეგ ინდივიდუალურად გადაწყვეტენ – ვის მისცენ ხმა. არ მგონია, რომ დღეს ავტონომიის დარღვევა ხდება. გაიხსენეთ ევროპული ან ამერიკული ქვეყნები, სადაც სახელმწიფო მდივნები პოსტის დატოვების შემდეგ ხდებიან რექტორები, კანცლერები... არ მგონია, რომ შარვაშიძე ხელისუფლებისგან თავსმოხვეული კადრი იყოს - ასეთ ნაბიჯს ხელისუფლება არ გადადგამს! ეს ხდებოდა 2009-2010 წლებში, როდესაც ხელისუფლება უხეშად ერეოდა უმაღლესი სასწავლებლების მართვაში. ჩემზე, მაგალითად, როგორც აკადემიური საბჭოს წევრზე, არანაირი ზეწოლა არ ყოფილა. რაც შეეხება რეკომენდაციას, შეიძლება ვინმემ შარვაშიძის სასარგებლოდ ეს რეკომენდაცია გასწია – ეს, განა, რამეს ნიშნავს? ვინმე თოფით გვადგას თავზე? ვინმე გვაშინებს? – ეს ხომ ამ ხელისუფლების პირობებში გამორიცხულია... მთავარია არჩევნები ისე ჩატარდეს, რომ იყოს ოპერატიული, გამჭვირვალე; რომ კენჭისყრის შედეგების დათვლა მოხდეს ყველას თვალწინ, რათა არავინ ეჭვი არ შეიტანოს რამეში - ეს მიმაჩნია ყველაზე მთავარ საკითხად.

კახა გაბუნია, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- როგორც ჩანს, ბევრმა იმიტომ არ შემოიტანა კონკურსში განაცხადი, რომ განწყობაა ასეთი - ჭიდილის აზრს ვერ ხედავენ გიორგი შარვაშიძესთან, რადგან, შეიძლება, ეს კანდიდატურა გამსვლელი იყოს. არ მგონია, რომ იყოს შიშის ან აზრის გამოთქმის პრობლემა. ჩვენს შემთხვევაში საქმე გვაქვს უფრო სიფრთხილესთან, რომ თავი უხერხულ მდგომარეობაში არ ჩაიგდონ.
ჩემი პირადი აზრია, რომ შარვაშიძის კანდიდატურა ქმნის გარკვეულ უხერხულობას, არა იმიტომ, რომ იგი მინისტრის მოადგილე იყო; მიმაჩნია, რომ რექტორი უნდა იყოს უნივერსიტეტელი, კარგად ერკვეოდეს და კარგად უნდა იცოდეს საუნივერსიტეტო პრობლემები. მე ბატონი გიას საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს, იგი არის პროფესიონალი, მართვის მენეჯმენტის სპეციალისტი, მაგრამ, ვფიქრობ, უნივერსიტეტის პრობლემებთან შეხება აქამდე ნაკლებად ჰქონია.
ვერ ვიტყვი, რომ ავტონომია ასე ცალსახად იზღუდება, მაგრამ ფაქტია, რომ ეს არის ოფიციალური კადრი სამინისტროს მხრიდან. ასე რომ, სტუდენტთა მიერ საკითხის ასე დასმა, რომ ავტონომია იზღუდება, სრულიად ბუნებრივად მიმაჩნია. რატომ? იმიტომ, რომ დიდი ხნის მანძილზე იგი იყო განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მოადგილე და, ბუნებრივია, ჩნდება კითხვა - ხომ არ არის იგი სახელისუფლო კანდიდატი, რაც ავტონომიურობის იდეას მეტ-ნაკლებად სხვაგვარად წარმოაჩენს. ასე ცალსახად მე არ ვუყურებ ამ საკითხს, მაგრამ, ფაქტია, ჩნდება კითხვები. ამ ეტაპზე მაინცდამაინც სახარბიელო კანდიდატად არც ერთი არ მიმაჩნია.

მანანა ხაჩიძე, თსუ-ის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- ზოგადად, არჩევნებისთვის ცუდი პერიოდია შერჩეული. რექტორის არჩევნები რომ საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ყოფილიყო დანიშნული, ვფიქრობ, უფრო მეტი იაქტიურებდა კონკურსში მონაწილეობის თვალსაზრისით. ამან გამოიწვია, რომ არ აქტიურობს ის, ვინც, წესით, უნდა აქტიურობდეს. პოლიტიზაცია ხდება ყველაფრის - ამის ფონზე ვამბობ სწორედ, რომ ცოტამ გამოთქვა კონკურსში მონაწილეობის სურვილი. რაც შეეხება სტუდენტური პროტესტის სამიზნეს, ჩემი მოსაზრებაც ერთი ერთზეა: შარვაშიძე შეიძლება მეცნიერია, ჭკვიანია, მაგრამ უნივერსიტეტის რექტორს ერთი მეცადინეობა მაინც უნდა ჰქონდეს ჩატარებული უნივერსიტეტში. მაჩვენეთ უნივერსიტეტელი, რომელიც იცნობს ბატონ გიას, როგორც პედაგოგს. ემუშავა ცოტა მეტი უნივერსიტეტში და მერე ეფიქრა რექტორობაზე. ის, რომ განათლების სისტემაში ნამუშევარი ადამიანია და რომ ევროპული განათლება აქვს, ეს არ ნიშნავს, რომ იცნობს უნივერსიტეტს. უნივერსიტეტის რექტორი უნდა იყოს უნივერსიტეტელი, რომელსაც უნივერსიტეტი სტკივა.

ინესა მერაბიშვილი, თსუ-ის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი:
- ალბათ უნივერსიტეტის პროფესურა უნდობლობას უცხადებს პროცესს, რადგან მხოლოდ ერთმა შემოიტანა ჩვენიდან განაცხადი. ავტონომიურობის დარღვევის საშიშროების შესახებ კი პასუხი არ მაქვს.